U bent hier

De heer Rzoska heeft het woord.

Voorzitter, ik kom niet zo vaak in deze commissie, maar het is altijd een plezier om in een andere commissie terecht te komen. Ik voel me hier zeer welkom.

Minister, de aanstelling van een nieuwe gouverneur voor Oost-Vlaanderen zorgde en zorgt nog steeds voor heel wat heisa binnen de Vlaamse Regering. Dat doen de uitspraken van de commissievoorzitter deze morgen op de radio toch vermoeden. Het resultaat van de procedure is dat de Vlaamse Regering op dit ogenblik slechts een waarnemend gouverneur kon aanstellen in de figuur van de arrondissementscommissaris. We hadden daarover een debat in de plenaire vergadering en de minister-president verklaarde op 7 november 2018 dat de huidige procedure niet stopgezet kon worden, tenzij de regering zou beslissen dat er geen enkele kandidaat geschikt zou zijn. Hij zei dat de procedure niet kan worden stopgezet want dat dan iemand naar de Raad van State zal stappen en dat dan heel het huis in elkaar zou storten.

Sindsdien is het stil rond de aanstelling van de nieuwe gouverneur voor Oost-Vlaanderen. Ik dacht: laat ik bij het begin van het nieuwe jaar eens polsen hoe het met het dossier staat, dat kan nooit kwaad.

Minister, kunt u een stand van zaken geven over de aanstelling van de nieuwe gouverneur? Op welke manier zal de procedure worden voortgezet? Graag een overzicht met timing. Ik denk dat heel wat stappen al genomen zijn. Waar we nog op wachten, is die beslissing van de Vlaamse Regering.

Werkt de Vlaamse Regering aan een nieuwe procedure of zal er een kandidaat uit de huidige selectie aangeduid worden als nieuwe gouverneur, zoals was gepland?

Wanneer zal er een nieuwe gouverneur voor Oost-Vlaanderen aangesteld worden? Kunt u garanderen dat de procedure nog voor het einde van de legislatuur wordt afgerond?

De heer De Loor heeft het woord.

Voorzitter, collega Rzoska heeft in zijn inleiding al de situatie geschetst rond de aanstelling – of beter gezegd het gebrek daaraan – van een nieuwe Oost-Vlaamse gouverneur. Oost-Vlaanderen is 2019 ingegaan zonder nieuwe gouverneur. De patstelling is tot op vandaag compleet. Gelukkig is er arrondissementscommissaris Didier Detollenaere die sinds november 2018 waarnemend gouverneur is en zich goed van zijn taak kwijt.

De voorbije weken en maanden – tot deze ochtend nog – konden we vaststellen dat de benoeming van de nieuwe provinciegouverneur van Oost-Vlaanderen de Vlaamse Regering meer dan ooit verdeelt.

Niettegenstaande er in de vorige legislatuur, deels op aangeven van Open Vld, een nieuwe selectieprocedure werd goedgekeurd voor de aanstelling van een provinciegouverneur, aan de hand van een open procedure en een selectie via een onafhankelijk selectiebureau, zit het dossier blijkbaar muurvast. Politiek muurvast, voor alle duidelijkheid.

De krant De Standaard berichtte op 21 december dat het dossier van de nieuwe provinciegouverneur diezelfde dag op de regeringstafel zou liggen. De minister-president was er als de kippen bij om dat te ontkrachten, onder andere in een reportage op TV Oost. Er werd ook verklaard dat er discrete contacten plaatsvonden, maar dat er geen consensus was en blijkbaar nog altijd niet is. Hij voegde eraan toe dat het dossier naar de Raad van State zal gaan als de Vlaamse Regering er niet uitgeraakt. Dit roept een aantal vragen op, minister.

Wat is de stand van zaken in de procedure tot de aanstelling van een nieuwe gouverneur voor de provincie Oost-Vlaanderen? Mogen we heel binnenkort witte rook verwachten met betrekking tot die aanstelling? Zo ja, welke datum stelt u en/of de Vlaamse Regering voor? Zo niet, wat zijn de redenen hiervoor? Wanneer mogen we de hoorzitting in de commissie verwachten?

De minister-president zegt op TV Oost: “Als de Vlaamse Regering de knoop niet kan doorhakken over de nieuwe Oost-Vlaamse provinciegouverneur zal het dossier naar de Raad van State gaan.” Wat is de finaliteit hiervan? Hoeveel tijd geeft deze Vlaamse Regering zichzelf nog om een oplossing te vinden en welke deadline wordt vooropgesteld om naar de Raad van State te gaan?

Het wordt stilaan duidelijk dat de zogenaamde objectieve selectieprocedure die een kandidaat voor het gouverneurschap moet opleveren op haar – politieke – limieten stoot. Welke conclusies trekt u hieruit?

Minister Homans heeft het woord.

Minister Liesbeth Homans

Collega's, een interview vandaag in De Ochtend heeft dit debat natuurlijk in een bepaald perspectief geplaatst. (Opmerkingen van Mercedes Van Volcem)

Het maakt me niet uit wat de redenen zijn, ik zeg alleen dat het in een bepaald perspectief wordt geplaatst. Dat maakt het mij gemakkelijker, zo moet ik telkens als ik deze vragen – terechte vragen – krijg, geen fles Dreft in mijn mond gieten.

Ik zal uw vragen gebundeld beantwoorden, ze lopen ook gelijk, eerst wat betreft de stand van zaken en de timing. De stand van zaken is geschetst door de twee vraagstellers en vanochtend in De Ochtend nog eens herhaald. Dat is allemaal algemeen bekend. De verschillende stappen in de selectieprocedure zijn doorlopen. Er waren, voor de volledigheid, in tegenstelling tot wat vandaag en vanmorgen werd beweerd, geen zestien maar vijftien kandidaten geschikt bevonden.

Ik heb alle dossiers doorgenomen en met het Agentschap Overheidspersoneel (AgO) en het selectiekantoor besproken. Op basis daarvan heb ik een kandidaat naar voren geschoven. Het is geen geheim dat ik een voordracht heb gedaan.

Er is nog geen consensus in de Vlaamse Regering. De Vlaamse Regering is een orgaan dat in consensus beslist en er is geen consensus over mijn voordracht. Ondertussen wordt het ambt van gouverneur van Oost-Vlaanderen opgenomen door een waarnemend gouverneur, de heer Detollenaere. Ik denk dat er in dit verband absoluut geen leemte is. Ik geef een voorbeeld. Ik heb gehoord dat de eedaflegging van alle burgemeesters goed is verlopen. Het ambt en het takenpakket van een gouverneur zijn natuurlijk breder dan dat, maar ik heb vernomen dat er geen problemen zijn en dat er juridisch geen leemte is.

Wanneer er een concrete benoeming zal komen, weet ik niet. Ik wil hier eerlijk op antwoorden. Er zijn me vragen gesteld over de uitspraak van de minister-president over de Raad van State. Hij heeft meegedeeld dat in verband met een dergelijk dossier, net zoals in verband met alle andere beslissingen van een administratieve overheid, in dit geval de Vlaamse Regering, een beroep bij de Raad van State altijd mogelijk is.

Er zijn verschillende redenen op basis waarvan een beroep mogelijk zou kunnen zijn. Indien de Vlaamse Regering geen beslissing neemt en blijft stilzitten, zoals dat dan heet, kan een van de kandidaten naar de Raad van State stappen om een beslissing af te dwingen. Indien de Vlaamse Regering expliciet beslist de huidige procedure stop te zetten en geen enkele kandidaat te benoemen, kan een van de kandidaten die aan de procedure hebben deelgenomen, naar de Raad van State stappen. Hij moet zelfs niet geschikt zijn bevonden.

Dit laatste zullen we niet doen. Daarover is er wel een consensus in de Vlaamse Regering. We zullen de procedure niet stopzetten. Dat is de enige consensus die er momenteel over dit dossier is. Er zijn veel redenen om dat niet te doen. Ik vind dat een juiste en goede voordracht is gebeurd. Een andere reden is dat het stopzetten van de procedure impliceert dat we de vijftien door het selectiekantoor geschikt bevonden kandidaten als Vlaamse Regering allemaal ongeschikt moeten verklaren. Aangezien die mensen niet ongeschikt zijn, zullen mijn collega’s in de Vlaamse Regering en ikzelf dat niet doen. Er is met betrekking tot heel deze zaak dus een klein sprankeltje hoop en een positief element. Er is een consensus over het feit dat we de procedure niet zullen stopzetten.

Een andere mogelijkheid om naar de Raad van State te stappen waar de minister-president naar heeft verwezen, is er indien de Vlaamse Regering een kandidaat benoemt. Eender welke andere kandidaat kan dan naar de Raad van State stappen en verklaren dat hij of zij een betere kandidaat voor die functie is. Het gaat natuurlijk om gevallen waarin kandidaten naar de Raad van State zouden stappen. De Vlaamse Regering kan niet zelf naar de Raad van State trekken. Dat is evident.

Verder zijn me vragen gesteld over de procedure. Ik ben van mening dat er absoluut geen probleem is met deze objectieve procedure. Ik sta niet alleen. Ik wil herhalen dat deze procedure in 2012 op de expliciete vraag van een politieke partij tot stand is gekomen. Dat voorstel is toen kamerbreed gesteund. In februari 2018 heeft de hele Vlaamse Regering, de drie coalitiepartners dus, heel deze procedure en alle stappen in consensus goedgekeurd.

Er is niets mis met de procedure, maar de uitkomst van de procedure wordt kennelijk niet door iedereen aanvaard. Bovendien heb ik vandaag vernomen dat de partij die deze procedure in 2012 zelf heeft geëist – en ik vind dat een goede procedure, voor alle duidelijkheid –, nu voor een platte politieke benoeming pleit. Dat staat haaks op wat deze procedure eigenlijk voor ogen heeft. Ik wil hieraan toevoegen dat het hebben van politieke ervaring absoluut geen nadeel mag zijn, maar zeker ook geen vereiste mag zijn.

De heer Rzoska heeft het woord.

Minister, eigenlijk kan ik het met grote delen van uw antwoord eens zijn. Ik moet eerlijk zeggen dat mijn klomp brak toen ik Open Vld deze ochtend opnieuw voor politieke benoemingen hoorde pleiten. Als we er de parlementaire documenten op naslaan, zoals het verslag van de hoorzitting van 23 april 2014 over de conceptnota waarin de nieuwe procedure is voorgesteld, blijkt dat de toenmalige vertegenwoordigster van Open Vld, mevrouw Zamouri, tevreden was over de transparante nieuwe procedure. Ze heeft deze onafhankelijke procedure zelfs als een positief element toegejuicht. Ze heeft er wel aan toegevoegd dat ze het ambt van gouverneur als een noodzakelijk kwaad beschouwde, wat ik dan wel kan volgen.

Ik heb nog een aantal bijkomende vragen. Volgens u kan een kandidaat altijd naar de Raad van State stappen indien de Vlaamse Regering blijft stilzitten. Mag ik hieruit besluiten dat er toch enige tijdsdruk is? Hoelang kan de Vlaamse Regering blijven stilzitten? Indien ik het goed heb begrepen, had de procedure al lang moeten zijn doorlopen. We zitten nu in een situatie waarover ik graag wat meer informatie zou krijgen. U hebt gezegd dat er in de Vlaamse Regering een consensus is om de procedure niet te stoppen, maar dat een kandidaat altijd naar de Raad van State kan stappen indien de Vlaamse Regering blijft stilzitten. Ik zou hierover graag meer duidelijkheid krijgen.

Volgens u is de procedure eigenlijk goed. Dit is momenteel gewoon een gevolg van het feit dat Open Vld de uitslag van de procedure niet aanvaardt. Ik heb daar nog bijkomende vragen over.

In het verslag van de hoorzitting over de conceptnota over de nieuwe regelgeving was er discussie over de vraag of we niet op een gegeven moment aan het bureau moeten vragen dat er een rangschikking wordt opgemaakt, en dat er eventueel ook een assessment wordt uitgevoerd zodat de kandidaten die in die open, transparante procedure zitten, al meer gerangschikt aan de Vlaamse Regering worden voorgelegd.

Ik heb een bijkomende vraag over de procedure. Is niet de les die we daaruit moeten leren dat we met de nieuwe procedure, die toen ook door mijn partij en door mijn fractie werd ondersteund, een stapje hebben gezet en dat we nu een volgende stap moeten zetten om tot een ranking te komen, om dergelijke discussies en dit trieste schouwspel in de toekomst te vermijden?

De heer De Loor heeft het woord.

Minister, ik vind het bijzonder jammer dat er na meer dan drie maanden – het is de eerste keer op de tafel van de regering gekomen halfweg oktober 2018 – nog altijd geen schot in de zaak is gekomen, dat er nog altijd geen witte rook is terwijl het toch om een belangrijke functie gaat. Als de Vlaamse Regering beslissingen in consensus neemt, dan is de aanstelling van een nieuwe gouverneur verder af dan ooit. Ik hoop dat het niet de bedoeling is om dit over de verkiezingen de tillen, maar wel om de procedure voort te zetten.

We blijven van oordeel dat de procedure die in het leven is geroepen een goede procedure is en dat de manier waarop ze is uitgevoerd de goede manier is. Misschien is de procedure wel voor verbetering vatbaar – daarvoor hebben we een voorstel van resolutie ingediend –, om ze nog transparanter te maken en om een prominente rol te geven aan dit Vlaams Parlement. Na de assessments moet dit naar een ad-hoccommissie in het Vlaams Parlement komen. Daar kunnen de vijftien kandidaten zich dan voorstellen, zodat er over de partijpolitieke grenzen heen een echte rangschikking kan worden opgesteld.

Minister, hoe in 's hemelsnaam is deze regering erin geslaagd om die procedure te laten ontaarden en uitmonden in een politiek moddergevecht tot de dag van vandaag? Het is meer dan overduidelijk dat de aanstelling van een nieuwe gouverneur in Oost-Vlaanderen de Vlaamse Regering meer dan ooit verdeelt.

De voorbije drie maanden zijn er al heel wat straffe uitspraken gedaan, zelfs door partijvoorzitters van meerderheidspartijen, die verklaarden dat de procedure ongedaan moest worden gemaakt omdat er grote fouten zijn gemaakt. Blijkbaar zijn de plooien daar enigszins gladgestreken. Het punt blijft dat de privacy van een van de kandidaten zwaar met voeten is getreden en ook dat de geheimhouding van de selectieprocedure overduidelijk werd geschonden. Als je in De Tijd leest dat de resultaten van het assessment zomaar openbaar worden gemaakt, dan heb ik daar als volksvertegenwoordiger en ook als mens grote vragen bij.

Minister, het is nefast voor alle toekomstige procedures, voor welke functie ook, als je persoonlijke resultaten de dag nadien zomaar in de krant staan en als daardoor je objectiviteit, je geheimhouding en je deelname zomaar te grabbel worden gegooid. Is er al een onderzoek gebeurd naar de fouten die zijn gebeurd, naar de geheimhouding en de privacy die met voeten zijn getreden? Is er al een onderzoek gebeurd of zal dat nog plaatsvinden?

Minister, voor u dit dossier voor de eerste keer aan de Vlaamse Regering voorlegde, vernamen we dat er informele contacten waren geweest tussen u en een van de kandidaten. Is dat ondertussen nog gebeurd met een of meerdere kandidaten? Is het plan om alles over de verkiezingen te tillen?

De heer Doomst heeft het woord.

Minister, als de gouverneursschoen knelt, zijn er twee mogelijkheden: ofwel is de voet te groot, de tenen te lang, ofwel is het merk van de schoen die men gebruikt, niet juist. Ik heb daar wat ervaring mee, met eksterogen en zo. Scheelt er wat aan de procedure? Blijft u bij de procedure zoals die nu bestaat? Denkt u dat dit de weg is die we moeten blijven volgen of moeten we bijschaven?

De heer Meremans heeft het woord.

In januari 2013 was ik hier net aangekomen, en op de eerste vergadering van de commissie Binnenlandse Zaken was het direct van jetje. Het ging onmiddellijk over de toenmalige kandidaat, de heer Briers, die eigenlijk geen partijpolitieke kleur had, wat al meteen voor de nodige commotie zorgde. Ik ben naar het afscheid geweest van de heer Briers, hij heeft niets te maken met partijpolitiek. Hij heeft daar toch van verschillende kanten heel wat lofbetuigingen gekregen.

De continuïteit is in ieder geval gewaarborgd door de arrondissementscommissaris, dat is belangrijk. We hebben toen ook al gepleit voor een depolitisering en objectivering van de benoeming van de provinciegouverneur. Er is toen overeengekomen om dat via een procedure te doen. De procedure heeft plaatsgevonden. Dat moet u maar eens uitleggen aan de burger, die nu meekijkt, dat als hij in Vlaanderen meedoet aan examens, hij weet dat hij volgens die procedure misschien de meest geschikte kan zijn, maar misschien ook niet. Daar moet je dan mee leren leven.

Ik heb hier de indruk – en dat hebt u vanmorgen ook gezegd, mevrouw Van Volcem – dat we terug naar de oude tijd moeten. Je kunt niet zeggen: ‘We volgen de procedure, maar op het einde van de rit moet het wel mijn vriendin zijn.’ Ik geef een fictief voorbeeld. Dat kan natuurlijk niet. Ik denk dat dit essentieel is.

Toen ik vanmorgen naar de radio luisterde, dacht ik bij mezelf: ‘Die receptie van Open Vld is nog bezig, ze zitten nog volop in de roes.’ Ik heb gehoord: ‘Dat moet gedaan zijn, we gaan terug naar de politieke benoemingen.’ U hebt dat zo gezegd: ‘Het moet opnieuw de politiek zijn die bepaalt.’ U moet zich dat goed voorstellen voor de burger: terwijl wij in Vlaanderen in de gemeenten en de steden daarmee gestopt zijn, zegt u, zegt Open Vld: ‘We gaan dat opnieuw invoeren voor de hogere mandaten’. Dat vind ik allemaal zeer bizar.

Ik richt me tot Open Vld: is dat dan het model-Somers, namelijk dat we teruggaan naar vroeger, dat wij gaan beslissen, zonder een procedure? ‘Voilà, de politiek bepaalt: dat is mijn vriend, ik heb het beloofd, nu is het aan hem of aan haar.’ Ik denk dat we niet meer opnieuw die weg mogen opgaan. Daarom stel ik de vraag of dit een standpunt is van uw partij, om terug te gaan naar vroeger. Of is het deze ochtend een beetje misgelopen door allerlei omstandigheden? Laat ons het maar wijten aan de sneeuw bijvoorbeeld. Mijn vraag is om de knoop door te hakken. Ik roep daar ook toe op. Maar het lijkt mij logisch dat je de meest geschikte kandidaat na een procedure aanstelt. Zo simpel is dat. Ik had graag uw visie daarover gehoord.

De heer De Meulemeester heeft het woord.

Voorzitter, minister, collega's, ik dank in de eerste plaats de minister voor haar antwoord, dat zeer correct is. De regering moet een consensus vinden en moet in consensus beslissen. Het is de taak van de minister van Binnenlands Bestuur en de minister-president om op een bepaald moment met een consensus naar de Vlaamse Regering te komen. Op dit moment lukt dat nog niet, maar goed, hopelijk zal dat binnen afzienbare tijd wel het geval zijn. De minister zegt ook dat de regering de procedure niet gaat stoppen. We zijn het daarover eens. Het is wat het is. We nemen daar akte van. Geen enkel probleem.

Ik kom tot de uitlatingen die mevrouw Van Volcem deze morgen heeft gedaan. We hebben allemaal zeer goed geluisterd naar het interview. Mevrouw Van Volcem heeft tot drie keer toe gezegd dat de regering bij consensus moet beslissen. De journalist heeft haar dat drie keer gevraagd en zij heeft zeer correct geantwoord: ‘Het is een beslissing die bij consensus door de regering moet worden genomen.’ Laat dat duidelijk zijn. Mevrouw Van Volcem heeft eraan toegevoegd dat het iemand kan zijn uit de politiek of iemand van buiten de politiek. Dat heeft zij ook gezegd. Ik denk dat ook daar niets verkeerds mee is, verre van. De procedure die momenteel aan de gang is en die goedgekeurd is door alle regeringspartijen, blijft. Wij staan daar ook achter.

Op een bepaald moment heeft collega Van Volcem een persoonlijke mening gegeven. Ik denk dat persoonlijke meningen nog altijd moeten kunnen. In alle politieke partijen zijn er persoonlijke meningen, maar dat doet niets af aan het standpunt van de Open Vld dat wij een aantal jaar geleden met de procedure akkoord zijn gegaan. Die loopt momenteel.

Er moet worden gekozen uit de vijftien geschikte kandidaten. Voor alle duidelijkheid: er is geen rangschikking. Collega Rzoska, u hebt er daarjuist allusie op gemaakt: dat kan misschien in de toekomst. Alle voorstellen kunnen worden gedaan, maar momenteel is er geen rangschikking, laat dat duidelijk zijn. De voorbije maanden is daarover toch een beetje onduidelijkheid geweest door bepaalde uitlatingen van bepaalde politici. Uiteindelijk zijn die vijftien mensen geschikt en moet daaruit een kandidaat worden gekozen, wat tot dusver nog altijd niet gebeurd is. In dat opzicht is er niets verkeerd en is er niets veranderd aan het standpunt van de Open Vld, los van het feit dat mevrouw Van Volcem vanochtend helemaal op het einde van het interview haar persoonlijke mening heeft gegeven. Daar is niets verkeerds mee. Er worden elke dag persoonlijke standpunten geuit door mensen uit dezelfde partij, die er dan bij zeggen dat het een persoonlijk standpunt is. Dat doet niets af aan het standpunt van Open Vld, voor alle duidelijkheid.

Collega's, voor alle duidelijkheid, u kunt het interview allemaal nog eens herbeluisteren. Naar aanleiding van uw twee vragen is aan mij gevraagd hoe het nu met de procedure staat. Zoals collega De Meulemeester heeft gezegd, heb ik gezegd dat er in de regering een consensus moet worden bereikt, dat er niet veel mogelijkheden zijn, dat we de procedure, waar consensus over is, niet zullen terugtrekken, dat dat voer voor de Raad van State is en dat het niet-beslissen ook voer voor de Raad van State is. Men moet een consensus proberen te bereiken, en dat is aan minister Peeters en de andere leden van de Vlaamse Regering.

Hoe staat het vandaag? De vijftien kandidaten zijn allemaal even geschikt en de procedure voorziet erin dat er geen ranking is. Wie zal nu beslissen? De Vlaamse Regering. Dat is een politieke beslissing. Ja, dat is ook een politieke beslissing.

De journalist heeft mij dan gevraagd: ‘Mevrouw Van Volcem, wat vindt u daar nu eigenlijk van? Vindt u het beter om de selectieprocedure te behouden zoals ze nu is, met een rangschikking waarbij iedereen gelijkstaat, of de oude procedure?’, dan heb ik mijn persoonlijke mening gezegd. Dat is niet de mening van de partij. De partij wil zeker de procedure zoals ze vandaag bestaat, voortzetten, handhaven en misschien verfijnen voor de toekomst, want er zijn toch wat kleine problemen. Maar wat ik persoonlijk vind? Ik wil het wel eens opnemen voor mensen die aan politiek doen. Jullie hebben gelijk, er moeten geen platte politieke benoemingen zijn, dat zeg ik niet. Maar het is ook zo dat bepaalde mensen die een politieke functie hadden en die vandaag gouverneur zijn, dat eigenlijk uitstekend doen. Dat is waar, hé?

Waarom? Omdat die opdracht van gouverneur eigenlijk een heel specifieke opdracht is waarbij men een coördinerende rol heeft met 68 gemeenten en steden – dat aantal varieert naargelang de provincie. Dat betekent: coördinatie tussen politiek en administratie. Voor mij kan dat een politicus zijn; iemand die politiek is, kan de best geschikte zijn. Dat heb ik bedoeld, en u hebt daar een hele heisa van gemaakt. De receptie was al lang afgelopen, het was trouwens zeer gezellig, het was fantastisch, en voilà. Ik ben niet uitgegleden, ook al was het al een beetje aan het sneeuwen in Brugge.

Als men mijn persoonlijke mening vraagt: we moeten mensen die hun politieke functie naar behoren uitoefenen, ook wel eens durven te verdedigen.

Minister Liesbeth Homans

Collega’s, over persoonlijke meningen gesproken: ik zal die van mij niet geven in dit dossier, wees gerust. Ik denk dat ik in mijn initiële antwoord redelijk duidelijk ben geweest. Natuurlijk mag iedereen persoonlijke meningen vertolken, maar in zo’n gevoelig dossier, uitgerekend als voorzitter van deze commissie, u bent nog altijd lid van een politieke partij... (Opmerkingen van Mercedes Van Volcem)

U hebt herhaald wat u gezegd hebt in het interview in De Ochtend. Ik heb het beluisterd. U hebt inderdaad over de procedure en zo niet te veel verkeerd gezegd. (Opmerkingen van Mercedes Van Volcem)

Ik heb in mijn antwoord daarnet heel duidelijk gezegd dat het hebben van politieke ervaring absoluut geen nadeel mag zijn, maar ook geen vereiste. Dat heb ik heel duidelijk gezegd. Dat is nu net het omgekeerde van wat u vanmorgen hebt gezegd in De Ochtend. U hebt gouverneur Decaluwé aangehaald als een goed voorbeeld van iemand met politieke ervaring die het goed doet als gouverneur. Ik ben het volledig met u eens. Dat is een zeer goede gouverneur, maar voor u was politieke ervaring een vereiste, en dat is het verschil met wat ik heb gezegd en met de procedure.

Mijnheer Rzoska, wanneer kan men naar de Raad van State gaan als er geen beslissing valt? Dan moet de kandidaat in kwestie eigenlijk de regering aanmanen om een beslissing te nemen. Op welke manier moet dat gebeuren? Natuurlijk ga ik hier mensen de pap in de mond geven, maar ik antwoord gewoon op uw vraag. De kandidaat kan de regering schriftelijk aanmanen om dat te doen. Als er dan binnen de vier maanden geen beslissing valt, kan de kandidaat naar de Raad van State stappen.

Er is hier al heel veel gezegd over die rangschikking. Dat was niet bepaald in de procedure die is goedgekeurd door de Vlaamse Regering in november 2013 en in dit parlement in het voorjaar 2014. Daar is heel uitgebreid over gediscussieerd. U weet dat er bij de benoeming van topambtenaren ook niet in een rangschikking is voorzien. Dat heeft een beetje met elkaar te maken. Ik zat toen niet in die commissie. Dat was gewoon niet bepaald. Nu ineens pleiten voor een rangschikking, vind ik nogal raar omdat de procedure toen kamerbreed – als ik me niet vergis – door alle partijen in dit parlement is goedgekeurd.

Ik wil nog eens herhalen dat in februari 2018 heel de procedure – niet alleen de procedure die is goedgekeurd in het begin van 2014 – en ook alle stappen daarna door de regering in consensus zijn goedgekeurd.

Ik betreur natuurlijk ook, collega De Loor, dat er lekken zijn geweest. U betreurt dat de privacy van één kandidaat is geschonden, ik ook. Ik vond dat vreselijk. Ik heb toen onmiddellijk de kandidaat in kwestie gebeld. Ik vind dat niet leuk. U vraagt me om nu een onderzoek te starten, maar hoe kan ik in godsnaam nagaan wie dat gelekt heeft? U weet dat er zoveel mensen – onder andere veel kabinetten – die documenten hebben en dergelijke meer. Ik wil daar nog één ding aan toevoegen. Ik ben het volledig met u eens dat het voor de kandidaat in kwestie – we weten allemaal wie dat is – echt niet leuk is, allesbehalve – ik zou het zelf ook niet willen meemaken– dat de privacy is geschonden. Maar dat geldt toch ook voor de kandidaat die ik heb voorgedragen? Die man zijn privacy is ook behoorlijk geschonden. Het gaat eigenlijk over twee kandidaten. Ik wil hier geen opbod doen voor wie het eigenlijk het ergste is. Het is eigenlijk voor de twee kandidaten even erg.

Ik hoop snel mijn voordracht opnieuw te doen. Ik ga geen andere voordracht doen, collega’s. Ik blijf bij mijn voordracht. Eén, ik sta er nog altijd volledig achter. Twee, ze is volledig gebaseerd op de objectieve procedure. Drie, ik wil niet nog meer risico lopen op procedures bij de Raad van State.

Ik hoop dat de collega’s in de regering tot een ander inzicht komen. Er is momenteel geen probleem, gezien het feit dat we een waarnemend gouverneur hebben, maar ik denk dat we hier met de politiek ook geen te beste beurt maken. Dat is zeer jammer. Het was uw persoonlijke mening, mevrouw Van Volcem, en u hebt daar absoluut recht op, maar ik denk dat het interview van vanochtend ook wel heel veel duidelijkheid heeft gecreëerd, ook voor de burger, ook voor de mensen die het gehoord hebben. Waarom, mevrouw Van Volcem? Omdat het eigenlijk gewoon een pleidooi is voor een pure, platte politieke benoeming, waar we in 2012 na de instelling van de gouverneur...

Dat is zelfs niet meer aan de orde.

Minister Liesbeth Homans

Voorzitter, ofwel kunt u objectief een vergadering leiden... (Opmerkingen van Mercedes Van Volcem. Opmerkingen)

Enfin, een pure, platte politieke benoeming, terwijl er net na de aanstelling van gouverneur Briers op aanvraag van uw partij, met consensus van alle andere partijen, voor een andere, objectieve procedure is gekozen.

Ik ga de procedure niet herbekijken, want er is absoluut geen probleem met de procedure op zich. Er is alleen een probleem met het feit dat één politieke partij in deze Vlaamse Regering de uitkomst niet wil respecteren.

Minister, ik denk dat u zeer duidelijk bent geweest. U gaat uw voordracht aanhouden en u hoopt dat een van uw coalitiepartners, Open Vld in dit geval, zich in consensus aansluit.

Ik wil u danken voor uw antwoord. Ik zit op zeer veel punten op dezelfde lijn. Begrijp me niet verkeerd: wat mij betreft, is er geen enkel probleem mee dat mensen die ervaring hebben in de politiek, meedoen aan die procedure, net zoals ik het echt absoluut geen probleem vind dat ook mensen die geen politieke ervaring hebben, in die procedure stappen. U hebt misschien de ervaring met de gouverneur van West-Vlaanderen. Ik heb hem één keer ontmoet. Ik heb ondertussen de ervaring met de oud-gouverneur van Oost-Vlaanderen. Ik moet eerlijk zeggen dat dat zeer goede contacten waren, ondanks het feit dat hij geen politieke ervaring had. Wat mij betreft, is dat het zuiverste bewijs.

Uw uitspraken laat ik natuurlijk voor u, maar wat mij betreft, is het duidelijk: wij gaan niet mee in een verhaal van nieuwe politieke benoemingen, waarbij alles op een weegschaal wordt gelegd.

Mijnheer De Meulemeester, u legde mij bepaalde woorden in de mond, maar voor alle duidelijkheid: ik pleit niet voor het bijschaven van de huidige procedure. Er zijn redenen genoeg om de procedure die is ingezet, tot op het einde te doorlopen. Waar ik wel voor pleit, is om na de heisa – er komt binnenkort nog eens een procedure aan – eens met zijn allen te evalueren wat er eventueel nog beter kan worden aan die procedure. Toen hier in de commissie zoveel jaren geleden gediscussieerd is, zijn er immers wel een aantal opmerkingen geweest over al dan niet rangschikken. Nu is er geen rangschikking, dat weet ik ook wel. Op dat vlak is er geen probleem, maar ik pleit er toch voor, om naar die propere politiek te kunnen gaan, om de procedure volgende keer opnieuw te verfijnen.

Voor de rest hoop ik als politicus – want dit treft ons inderdaad allemaal – dat de Vlaamse Regering snel, en hopelijk ‘op een vrijdag’, zoals gezegd wordt, die beslissing neemt. Want het schouwspel, dat ook nog deze morgen op de radio tot stand kwam, treft ons allemaal. En dat kunnen we de dag van vandaag missen als kiespijn.

Collega’s, als ik de meerderheidspartijen hier aan het woord hoor en de verschillende standpunten hoor, en als je dan weet dat een beslissing binnen de Vlaamse Regering in consensus moet worden genomen, dan voel ik aan mijn water dat een oplossing verder af is dan ooit. Het is wel stuitend dat de eerste keer dat deze procedure wordt toegepast, de procedure die we in 2013 met zijn allen hebben goedgekeurd, ze al tot een politiek moddergevecht leidt. Dat is bijzonder jammer, want de politiek in haar globaliteit maakt daar absoluut geen goede beurt mee. Ik zou er dan ook voor pleiten dat we deze procedure na afloop toch eens aan een evaluatie onderwerpen, zoals collega Rzoska ook voorstelde, en dat we openstaan voor eventuele bijschaving. We hebben zo’n voorstel in een voorstel van resolutie gegoten, waarbij we een grotere rol geven aan het Vlaams Parlement.

We stellen echter vast dat de Vlaamse Regering zich collectief in de vernieling heeft gereden en dat ze samen vijftien geschikte kandidaten heeft meegenomen. Minister, voor wie dat nu het meest pijnlijk is, voor kandidaat A of voor kandidaat B, dat laat ik in het midden. Ik vind het voor alle vijftien een heel pijnlijke vaststelling. Dit heeft ook heel verstrekkende gevolgen, in die zin dat ik me afvraag wie zich uiteindelijk nog kandidaat zal stellen voor een functie bij de overheid als hij weet dat de kans bestaat dat zijn examenresultaten de dag nadien openbaar worden gemaakt, dat die in de krant staan. De politiek maakt in dezen echt geen goede beurt. Minister, ik wil er toch op aandringen dat er zo snel mogelijk een beslissing wordt genomen in dit dossier.

De vragen om uitleg zijn afgehandeld.

Vergadering bijwonen

U wil een vergadering  bijwonen? Dat kan! U kunt zich gewoon aanmelden bij de bezoekersingang (Leuvenseweg 86, 1000 Brussel).

Zolang er zitplaatsen vrij zijn, worden toehoorders binnengelaten. Zitplaatsen kunnen niet gereserveerd worden. Raadpleeg vooraf de agenda van de plenaire vergaderingen of de commissievergaderingen.

U kunt ook steeds de plenaire vergaderingen (her)bekijken via onze website of YouTube. 

Wanneer vinden de vergaderingen plaats? Raadpleeg de volledige agenda voor deze week, of de parlementaire kalender voor een algemeen beeld van de planning van de vergaderingen in het Vlaams Parlement.