U bent hier

De voorzitter

Voorstel tot spoedbehandeling

Dames en heren, vanmiddag heeft de heer Bart Somers bij motie van orde een voorstel tot spoedbehandeling gedaan van het voorstel van resolutie van Jean-Jacques De Gucht, Ann Brusseel, Karim Van Overmeire, Sabine de Bethune, Wouter Vanbesien en Tine Soens betreffende de verregaande aantasting van zowel de seksuele en reproductieve rechten van de vrouw als de rechten van het kind in Iran.

De heer De Gucht heeft het woord.

Dit gaat over twee wetten die vandaag voorliggen in Iran. Het zou goed zijn dat we als parlement het signaal geven dat we daarmee niet akkoord kunnen gaan voordat ze gestemd zijn in plaats van daarna.

De voorzitter

Vraagt nog iemand het woord? (Neen)

Dan stemmen wij bij zitten en opstaan over het voorstel tot spoedbehandeling.

De volksvertegenwoordigers die het voorstel wensen aan te nemen, wordt verzocht op te staan.

De tegenproef.

Het voorstel tot spoedbehandeling is aangenomen. Dan stel ik voor dat het voorstel van resolutie van Jean-Jacques De Gucht, Ann Brusseel, Karim Van Overmeire, Sabine de Bethune, Wouter Vanbesien en Tine Soens betreffende de verregaande aantasting van zowel de seksuele en reproductieve rechten van de vrouw als de rechten van het kind in Iran onmiddellijk wordt behandeld.

Is het parlement het daarmee eens? (Instemming)

Het incident is gesloten.

De voorzitter

Bespreking

Dames en heren, aan de orde is het voorstel van resolutie van Jean-Jacques De Gucht, Ann Brusseel, Karim Van Overmeire, Sabine de Bethune, Wouter Vanbesien en Tine Soens betreffende de verregaande aantasting van zowel de seksuele en reproductieve rechten van de vrouw als de rechten van het kind in Iran.

De bespreking is geopend.

De heer De Gucht heeft het woord.

Afgelopen zondag 8 maart werd het reeds geleverde en ook broodnodige werk rond vrouwenrechten in de verf gezet naar aanleiding van de Internationale Vrouwendag. In de Senaat werd op 6 maart jongstleden het aanbevelingsrapport over vrouwenrechten goedgekeurd. Het zijn twee bewegingen die in de richting gaan van meer aandacht voor vrouwenrechten en gelijke kansen.

Vandaag verscheen echter ook een rapport dat aantoont dat die strijd zich niet kan en mag beperken tot een dag, een land, een initiatief. Het is een rapport dat een situatie schetst van een terugkeer in de tijd. You Shall Procreate van Amnesty International toont de nakende precaire situatie voor vrouwen in Iran. Er staan twee wetsvoorstellen klaar die indruisen tegen verschillende mensenrechten. Het eerste wil de toegang tot voorbehoedsmiddelen zwaar beperken, vrijwillige sterilisatie en seksuele voorlichting verbieden en de budgetten voor gezinsplanning ontmantelen. Ik moet jullie niet vertellen dat deze zaken een bedreiging zijn voor de fundamentele vrijheid van vrouwen en kinderen.

Een tweede discriminatoir voorstel wil jonge huwelijken aanmoedigen en scheidingen een halt toeroepen. Single vrouwen zonder kinderen mogen worden geweigerd wanneer ze voor een job solliciteren.

De volgorde wordt als volgt vastgelegd: ten eerste, getrouwde mannen met kinderen; ten tweede, getrouwde mannen zonder kinderen en, als laatste, getrouwde vrouwen met kinderen. Bijgevolg hebben de niet-getrouwde vrouwen zonder kinderen geen toegang tot een job. Bovendien zal er bij huwelijksproblemen minder worden ingegrepen door het juridisch apparaat. Deze wet zet de deur open voor huwelijken die in grote mate worden gekenmerkt door misbruik, machtsmisbruik.

Ik denk dat ik de hoogdringendheid niet moet benadrukken, aangezien deze wetten op het punt staan om te worden goedgekeurd. Bij het goedkeuren van deze wet wordt de klok jaren teruggedraaid. Indien deze wetten worden goedgekeurd, gaat Iran bovendien in overtreding met verschillende internationale verdragen.

Deze week maakte de VN Commission on the Status of Women een stand van zaken op van de voortgang sinds 1995 wat betreft de gelijkheid van mannen en vrouwen. Afgelopen weekend en afgelopen dagen vloeide er, in de nasleep van 8 maart, veel inkt over vrouwenrechten en gelijke kansen. Collega’s, het is belangrijk en noodzakelijk om dit werk ook in het Vlaams Parlement te verrichten.

Collega’s, vandaag heeft dit parlement de kans om het signaal te geven dat wij niet akkoord gaan met de komst van een wet die indruist tegen tal van mensenrechten en in het bijzonder vrouwenrechten. We hebben de kans om ervoor te zorgen dat de internationale verdragen die Iran ondertekende geen betekenisloze papieren worden. Als Vlaams Parlement kunnen we de kracht en het belang van deze verdragen onderstrepen door dit signaal te geven. Voor één keer hebben we de kans om deze discriminatoire wetten tegen te houden alvorens ze kunnen worden goedgekeurd. Zo kunnen we ervoor zorgen dat het werk dat geleverd werd en wordt door tal van ngo’s niet wordt tenietgedaan.

We hebben de kans om Iran te wijzen op de verantwoordelijkheid die ze hebben wanneer ze deze verdragen ondertekenen. Het is een belangrijk signaal voor Iran en andere ondertekenaars van deze verdragen.

Ik dank u. (Applaus)

De voorzitter

Mevrouw de Bethune heeft het woord.

Mevrouw Sabine de Bethune (CD&V)

Voorzitter, collega’s, met overtuiging heb ik namens mijn fractie dit voorstel van resolutie ingediend. Wij denken dat Vlaanderen mee het voortouw moet nemen inzake mensenrechten en in het bijzonder vrouwenrechten. De strijd voor die vrouwenrechten is nog lang niet gestreden. Integendeel, elke dag nog dreigt er achteruitgang. Bij extreme regimes, extreme bewegingen en in bepaalde regio’s in de wereld zien we dat die dreiging echt wel groot is.

Het is belangrijk dat we vandaag onze waardering uitspreken voor het voortreffelijke werk van Amnesty International, die door hun inspanning om die evoluties in de wereld te bewaken, ook de internationale gemeenschap alerteren van dreigende gevaren, in dit geval in het bijzonder de dreiging voor vrouwen in Iran wat betreft hun seksuele en reproductieve rechten, maar ook gewoon hun maatschappelijke rechten op arbeid en integratie in de samenleving.

Tijdens de voorbereidingen van de vergaderingen die deze week en volgende week plaatsvinden in de schoot van de VN in New York, de 59ste sessie van de Commission on the Status of Women, waren we ons natuurlijk bewust van het gevaar wereldwijd voor vrouwenrechten, in het bijzonder voor de teruggang van de seksuele en reproductieve rechten van vrouwen op verschillende plaatsen in de wereld. Het is een tendens waartegen we ons krachtig moeten verzetten. Vanuit Vlaanderen, België en ook Europa moeten wij het voortouw nemen om die rechten voor alle vrouwen in de wereld te waarborgen.

Vorige week vrijdag heeft de Senaat kamerbreed, bijna unaniem – één fractie heeft zich onthouden –, een aanbevelingsrapport goedgekeurd waarin we een reeks van aanbevelingen formuleren over hoe we bij ons, maar ook wereldwijd, een stukje kunnen bijdragen tot die vrouwenrechten. Een van de cruciale eisen in dat verslag is precies dat we zouden opkomen voor seksuele en reproductieve rechten van vrouwen, niet alleen bij ons, maar ook in de wereld.

We moeten onze invloed natuurlijk niet overschatten, maar ik denk dat het belangrijk is dat dit parlement, en meteen ook Vlaanderen, duidelijk te kennen geeft dat dit, wat een collega-parlement in Iran – ik zal mij hier niet uitspreken over het democratische gehalte ervan – bespreekt, niet kan. Het is ook belangrijk dat we dit doen in een overleg tussen de deelstaten en het federale niveau. Ik denk dat we wat buitenlands beleid, mensenrechten en vrouwenrechten betreft, de handen in elkaar moeten slaan en een gezamenlijke strategie moeten hebben.

Die strategie gaat verder dan in urgentie een aantal aanbevelingen stemmen en positie te nemen. Het is symbolisch belangrijk, het moet duidelijk zijn, maar er moet ook een strategie op termijn zijn om als land en als deelstaat te wegen op die agenda. Het rapport dat wij in de Senaat hebben gestemd, formuleert daartoe een aantal concrete aanbevelingen. Ik wil ook onze Vlaamse Regering en de minister-president oproepen om daar uitvoering aan te geven, dit concreet in te vullen en deze strategie te versterken. (Applaus bij de N-VA, CD&V, Open Vld, sp.a, en Groen)

De voorzitter

De heer Hendrickx heeft het woord.

De heer Marc Hendrickx (N-VA)

Voorzitter, collega’s, onze fractiegenoot, de heer Van Overmeire, heeft dit voorstel van resolutie mee ingediend, uiteraard vanuit volle overtuiging. Wij gaan voor 100 procent akkoord met de inhoud die is toegelicht door de heer De Gucht.

Iran telde 50 jaar geleden 25 miljoen inwoners en vandaag 77 miljoen inwoners. Het land zegt te willen afstevenen op 100 miljoen inwoners. Het is daarmee een uitzondering in een wereld waar overal het geboortecijfer daalt. Dat heeft onze samenleving trouwens toegelaten zich daarop te organiseren. Zo zijn gezin en carrière ook voor vrouwen combineerbaar geworden. de levenskwaliteit is erop vooruit gegaan enzovoort.

De N-VA wenst nog kort te stellen dat we in de toekomst in de commissie Buitenlands Beleid willen kijken naar andere landen om werk te maken van een meer algemeen voorstel van resolutie. Ik heb dit ook al meegedeeld aan de heer De Gucht die dit initiatief heeft genomen. We zullen daarin het voortouw nemen. (Applaus bij de meerderheid)

De voorzitter

Mevrouw Van dermeersch heeft het woord.

Voorzitter, de bedoeling van dit voorstel van resolutie betreffende verregaande aantasting van seksuele en reproductieve rechten van de vrouw evenals de rechten van het kind in Iran, is een zeer goedbedoeld voorstel van resolutie, daar ben ik van overtuigd. Maar men vergeet dat deze twee voorliggende vrouwenhatende Iraanse wetten, die wellicht weldra zullen worden goedgekeurd, in zoverre er een democratie is in Iran, het gevolg zijn van het islamitische karakter van Iran.

De verwondering in dit parlement verbaast mij. De wetten die nu voorliggen in Iran, vloeien rechtstreeks voort uit de islamitische leer, uit de Koran en de Hadith. Er is niets verwonderlijks aan dat die wetten nu voorliggen in Iran. Ze zijn verwerpelijk tot en met, zeker volgens mijn principes en westerse waarden, maar ze zijn nu eenmaal in Iran een geldende norm omdat daar de islamitische leer geldt. Onze verklaringen en verdragen zijn helemaal vreemd aan dat islamitische paradigma. Onze normen en waarden hebben geen enkele waarde voor Iran. Het feit dat wij hier een voorstel van resolutie goedkeuren, wordt helemaal niet geapprecieerd in Iran.

U moet weten dat Iran een sjiitisch land is, dat onder andere de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens ondertekend heeft. Daar wordt ook naar verwezen in dit voorstel van resolutie. Maar dat is niets in vergelijking met wat het ook ondertekend heeft en dat daar eigenlijk haaks op staat. Iran heeft namelijk in de jaren negentig de Caïroverklaring ondertekend. Iran is samen met 57 andere staten lid van de Organisation of Islamic Cooperation (OIC). Daarin staat dat die Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, die ze ondertekend hebben, ondergeschikt is en dat enkel die mensenrechten gerespecteerd worden wanneer de sharia, de islamitische wet, die toelaat. Dus de sharia, de islamitische wet, zal altijd voorgaan op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Ik ga daar absoluut niet mee akkoord, en ik heb begrepen dat u allen daar ook niet met akkoord gaan, zeer terecht.

Maar u moet wel weten wat de realiteit is in Iran voor we hier een voorstel van resolutie opmaken en goedkeuren. Ik zal het ook met mijn volledige hart goedkeuren, maar ik denk dat het helaas niet veel ter zake zal doen in Iran. Iran is nu eenmaal een fundamentalistisch moslimland. Het heeft een rechtssysteem dat enkel en alleen gebaseerd is op de sharia. Vrouwenrechten worden daar al jaren massaal geschonden.

Het verwondert mij dan ook dat hier vandaag deze resolutie bij hoogdringendheid op de agenda is geplaatst. Waarom is dat hoogdringend? Het is in Iran elke dag hoogdringend en niet alleen vandaag. Het stoort mij dat u de ogen sluit voor wat er dagelijks in Iran gebeurt. De ongelijke behandeling van vrouwen wat betreft huwelijk, wat betreft echtscheiding, erfenis, voogdij over kinderen. Het is dagelijks schering en inslag in Iran. Vrouwen mogen niet eens zonder toestemming van hun echtgenoot hun land verlaten of zelfs hun huis verlaten. Ook op het vlak van onderwijs, kansen voor vrouwen in het onderwijs, is het zeer, zeer droef gesteld. Er zijn beperkingen aan studiekeuzes. Er zijn bepaalde vakken die door vrouwen en jonge meisjes niet mogen worden gevolgd. Er is dagelijks, en al jarenlang, een sluierplicht waarop wordt toegezien door de religieuze politie die vrouwen stokslagen toedient wanneer ze te ‘provocatief’ zouden zijn aangekleed.

In dit voorstel van resolutie – helaas – lees ik hierover niets. De islam wordt in dit voorstel van resolutie niet genoemd. En dat vind ik heel, heel triest. Het betekent dat u weeral, ondanks het feit dat u het terecht – het zou elke dag op de agenda moeten staan – op de agenda zet, de ogen sluit voor wat er uiteindelijk aan de gang is.

Wij hebben in de Senaat een debat gevoerd over vrouwenrechten. Ik heb er toen ook al de nadruk op gelegd dat er in Vlaanderen selectieve verontwaardiging is, zeer zeker over vrouwenrechten en meer bepaald vrouwenrechten in het buitenland en landen zoals Iran. Men is vaak te bang of te laf – ik weet niet wat het probleem is maar ik zou het graag van u horen – en u kijkt politiek correct de verkeerde kant op als het gaat over wat er gebeurt in de wereld, als het over de islam gaat.

Mevrouw de Bethune, van gelijke rechten tussen man en vrouw is er geen sprake in Iran, en ook niet van gelijkheid in rechten of gelijkheid in waardigheid. Er is gewoon geen sprake van, geen letter. Vrouwen krijgen in de islam een ondergeschikte rol, en dus ook in Iran. Zij moeten hun man gewoon gehoorzamen. Tegen vrouwen die zich niet schikken, wordt geweld gebruikt. Kindhuwelijken, uithuwelijken, opsluiten, afschermen van de buitenwereld, eergerelateerd geweld – en dat komt trouwens ook steeds meer voor in onze samenleving naarmate die meer islamiseert –, gedwongen seks, genitale verminking. Het zijn allemaal geweldvormen die dagelijks voorkomen in Iran. U mag daar de ogen nooit voor sluiten. U mag niet politiek correct de andere kant uitkijken.

Dergelijke schendingen kan men voorspellen in islamitische landen. Het staat in de islamitische leer, in de sharia, in de Koran, in de Hadith. Ik zal u een voorbeeld geven van de 7 verschillende soorten discriminatie die er op til zijn en die zullen worden doorgevoerd wanneer de islam het voor het zeggen krijgt. De islam heeft het voor het zeggen in 57 staten in deze wereld en in meerdere staten neemt de islamisering nog toe. Het gaat over 7 discriminaties die duidelijk verwoord zijn, en zeg niet dat het niet voorspeld was of dat u het niet geweten hebt, want ik zal er u de verzen bijgeven.

In de Koran staat dat de gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen radicaal in strijd is met de Koran, dat de man duidelijk meer waard is dan de vrouw. Dat staat in vers 4.34. Een man heeft ook dubbel zoveel rechten bij de verdeling van een erfenis. Dat staat in vers 4.176 letterlijk vermeld. Bovendien is de getuigenis van een vrouw half zoveel waard volgens de Koran: vers 2.282. Polygamie wordt trouwens vooropgesteld en gepromoot in vers 23 van 1 tot en met 6. Onvoorwaardelijke gehoorzaamheid staat in 4.34. Vrouwen mogen worden afgeranseld. (Rumoer)

De voorzitter

Dames en heren, iedereen heeft hier het recht om zijn mening te verkondigen. Kunt u alstublieft naar de mening van iemand anders luisteren, ook al bent u het daarmee niet eens? En als u het er niet mee eens bent: het Koffiehuis is nog altijd open.

Mevrouw Van dermeersch heeft het woord.

Ik ben zelfs niet eens mijn mening aan het verkondigen, ik ben gewoon de Koran aan het citeren. Het staat er allemaal letterlijk in. Ik ben mijn mening niet eens aan het verkondigen op dit moment. Ik ben gewoon aan het citeren wat er in de Koran staat over vrouwen en hoe inferieur vrouwen worden beschouwd. Het is dan niet meer dan normaal dat er wetten worden gemaakt in die zin als men de Koran, de sharia en de Hadith vooropstelt.

Ik ga verder met mijn citaten. De echtgenoot mag de vrouw afranselen wanneer ze ongehoorzaam is. Dat staat letterlijk in vers 4.34. Bovendien is scheiden door verstoting zonder enig probleem mogelijk, maar omgekeerd mag een vrouw haar man absoluut niet verstoten laat staan een echtscheiding eisen. Dat staat in vers 65.1. Dat laatste ligt in de lijn van de Koran: een huwelijk wordt in de islamitische wereld helemaal niet op vrijwillige basis aangegaan noch op basis van gelijkwaardigheid tussen man en vrouw. Het huwelijk heeft binnen de islamitische wereld een heel andere connotatie.

Vrouwen worden binnen de islam op allerlei manieren gediscrimineerd en als erg inferieur beschouwd. Dat uit zich bijvoorbeeld ook in de onmenselijke en onrechtvaardige behandeling van vrouwen bij verkrachtingen. Als een vrouw wordt verkracht in de islamitische wereld, en dus ook in Iran, moet ze vier mannelijke getuigen hebben om dit te kunnen bewijzen. Als ze geen vier mannelijke getuigen heeft – staat allemaal in de sharia – dan kan ze de verkrachting niet laten bevestigen en wordt de vrouw aanzien als overspelig. In Iran, Saoedi-Arabië, Nigeria en Soedan staat op overspel de doodstraf. U kent de beelden die dan de wereld rondgaan van stenigingen van vrouwen. Het is afschuwelijk.

Misschien hebt u ook al de beelden gezien van de slavenmarkten die onlangs terug zijn ingevoerd. Het zijn slavenmarkten waar vrouwen worden verkocht. Dat staat ook letterlijk zo beschreven in meerdere regels in de Koran, meer bepaald in vers 23.6, vers 4.24, vers 70.29 en vers 8.69. Daarin staat exact wat men moet doen in oorlogssituaties met gevangengenomen vrouwen, namelijk ze verkopen op slavenmarkten.

De islam is absoluut geen religie als andere wereldgodsdiensten. Het is een politieke ideologie waarop de staat van Iran is gestoeld. Deze politieke ideologie wordt toegepast in Iran. Het mag u dan ook niet verwonderen dat er twee dergelijke wetten voorliggen in Iran. Het heilige boek, de Koran, bevat zelfs regels voor oorlogsvoering en over wat men met veroverde vrouwen moet doen. Mooi boek is dat toch wel, die Koran!

Het verwondert me dat u vandaag verwonderd bent. U moet zich informeren. Ik ben heel blij dat u initiatieven neemt zoals dit voorstel van resolutie, maar het is maar een papieren klauw. ‘Islam’ komt er niet eens in voor. Hoe politiek correct kunnen jullie toch allemaal zijn? Hoe politiek correct en netjes kijken jullie allemaal de andere kant op voor wat er dagelijks in Iran gebeurt. Ik vind het een schande.

U vraagt de regering om bij de Iraanse autoriteiten langs officiële en formele weg op het hoogste niveau uw expliciete bezorgdheid over te maken. Daar lacht men in Iran eens mee. U maakt zich daar echt belachelijk mee. Ik vind het heel erg dat u met zo’n initiatief afkomt. Ik wil het steunen, want het is een begin. Maar wees gewaarschuwd!

Ik hoop dat u tussen al uw gebabbel door toch de moeite hebt gedaan om te luisteren naar wat er echt in de Koran staat, naar wat er echt met vrouwen gebeurt in Iran en dat u dan echte initiatieven neemt waarbij u duidelijk een klauw maakt en geen papieren klauwtje zoals met dit voorstel van resolutie. (Applaus bij het Vlaams Belang)

Mevrouw Sabine de Bethune (CD&V)

Voorzitter, ik wil nog even reageren omdat ik tweemaal genoemd ben door mevrouw Van dermeersch. Ook in dit parlement moet met respect over de Koran worden gesproken. U weet dat er ook een open en tolerante lezing van de Koran bestaat, waarin men zegt dat man en vrouw uit een ziel werden geschapen, dat man en vrouw van dezelfde oorsprong zijn, dat man en vrouw dezelfde verantwoordelijkheid dragen. Beiden ontvangen dezelfde beloning en dezelfde straf. De heilige Koran spreekt op dezelfde wijze over vrouwen en mannen bij een progressieve en moderne lezing. Ik ben geen moslim. Ik moet de Koran niet verdedigen. Er moet wel met respect over alle godsdiensten worden gesproken.

Het probleem is het extremisme. Vandaag is er een groot probleem met moslimextremisme in de wereld. Dat klopt. Het is echter niet het enige extremisme. Er zijn ook andere vormen van extremisme die mensen- en vrouwenrechten bedreigen. Ik kan er een hele reeks opsommen die de fundamentele rechten van vrouwen aantasten.

Ik zal er maar één noemen, een totaal andere vorm van extremisme: het communistisch extremisme. In China worden vandaag alle dagen de rechten geschonden van vrouwen die aanhanger zijn van Falun Gong. Elke dag worden hun mensenrechten bedreigd. Het gaat dan niet over moslimextremisme, maar over een andere vorm van extremisme. We moeten alle vormen van extremisme tegengaan. (Applaus bij CD&V, Open Vld, sp.a, Groen en N-VA)

De voorzitter

Mevrouw Brusseel heeft het woord.

Mevrouw Ann Brusseel (Open Vld)

Voorzitter, mevrouw Van dermeersch, ik heb u eventjes horen verwijzen naar het “verwerpelijk politiek correct denken” van uw collega’s. Ik heb u horen zeggen dat wij “de andere kant op keken”. Ik kreeg toen echt zin om de andere kant op te wandelen, dat hebt u misschien kunnen zien.

Ik zal het kort houden, mevrouw de Bethune heeft al uitvoerig inhoudelijk geantwoord op uw onsamenhangend verhaal. U beledigt uw collega’s die zich al jaren inzetten voor mensenrechten en die de waarheid wel degelijk durven te zeggen. En ze doen dat met iets meer kennis van zaken dan u. (Applaus bij Open Vld, CD&V, sp.a en Groen)

Ik wil mevrouw de Bethune zeggen dat ze gelijk heeft. Ik apprecieer trouwens ook haar gevecht voor vrouwenrechten. Ze geeft inderdaad een inhoudelijk antwoord op wat ik zeg. En ze heeft gelijk dat vrouwenrechten ook op andere plaatsen in de wereld geschonden worden. Ook daar moeten we iets aan doen.

We moeten er geen papieren klauwen voor vormen, mevrouw de Bethune, we kunnen beter. We kunnen andere initiatieven nemen, dat weet u.

Over wat u zegt over de moderne lezing van de Koran en de Hadith, de zogezegde Europese islam waar dikwijls op wordt gealludeerd dat die zou moeten ontstaan, kan ik u alleen maar teleurstellen. Ik heb me verdiept in de islamitische leer en in de werking van de islamitische samenleving. Islamfeminisme is onbestaande. Vrouwen worden gewoon niet getolereerd. Ze worden als inferieur beschouwd. Als feminisme mag men met andere woorden de islam niet interpreteren.

Erger nog, ik heb u zojuist een lezing gegeven van de verzen die zo vrouwhatend zijn in de Koran: dat mag ik eigenlijk niet doen volgens de islamitische leer. Ik mag niet laten horen welke verzen het zijn. De Koran mag enkel gelezen worden in het Arabisch. Iedereen die het Arabisch niet verstaat of niet spreekt, mag die Koran zelfs niet citeren. De Koran mag niet vertaald worden, want elke vertaling is een afwijking van het woord van Allah dat zogezegd letterlijk in die Koran staat.

Alle respect daarvoor, op die manier kan men daar als vrouw natuurlijk geen islamfeminisme op stoelen, men kan geen moderne lezing geven van de islam. Dat is inherent aan de islam, inherent aan de Koran. En daarom is het heel belangrijk om te blijven hameren op vrouwenrechten. Vrouwen alleen zullen de kans niet krijgen om de islam te interpreteren of om islamfeminisme te berde te brengen. Helaas.

De voorzitter

De heer De Gucht heeft het woord.

Voorzitter, ik moet nog een dingetje zeggen, want op de banken ligt nog de eerste versie van het voorstel van resolutie. Als ik deze opmerking niet maak, zal ik een vormelijke fout maken, en u hebt me erop gewezen dat daar heel zware straffen op staan.

In de voorlaatste alinea van de eerste bladzijde staat: “Deze twee voorstellen – die gedragen worden door de Iraanse regering – resulteren (…)”. Wat tussen de gedachtestrepen staat, is geschrapt, want mevrouw Soens heeft me meegedeeld dat Amnesty International erop heeft gewezen dat de minister van Justitie openlijk heel zware bedenkingen heeft geuit bij het voorliggende gegeven. Het moet bijgevolg uit de tekst verwijderd worden. 

De voorzitter

En op de tweede bladzijde staat ook nog een fout in de alinea die begint met “Gezien de korte termijn (…)”. Helemaal achteraan in die alinea staat: “Stilzitten is in het licht van deze zeer verregaande en ongekende aantasting van de rechten van de vrouw geen optie, willen de de goedkeuring van deze wetten daadwerkelijk voorkomen.” Ik veronderstel dat “de de” “we de” moet worden. (Opmerkingen van de heer Jean-Jacques De Gucht)

Dat is dan ook in orde.

Vraagt nog iemand het woord? (Neen)

De bespreking is gesloten.

We zullen straks de hoofdelijke stemming over het voorstel van resolutie houden.

Vergadering bijwonen

U wil een vergadering  bijwonen? Dat kan! U kunt zich gewoon aanmelden bij de bezoekersingang (Leuvenseweg 86, 1000 Brussel).

Zolang er zitplaatsen vrij zijn, worden toehoorders binnengelaten. Zitplaatsen kunnen niet gereserveerd worden. Raadpleeg vooraf de agenda van de plenaire vergaderingen of de commissievergaderingen.

U kunt ook steeds de plenaire vergaderingen (her)bekijken via onze website of YouTube. 

Wanneer vinden de vergaderingen plaats? Raadpleeg de volledige agenda voor deze week, of de parlementaire kalender voor een algemeen beeld van de planning van de vergaderingen in het Vlaams Parlement.