U bent hier

De voorzitter

Mevrouw Meuleman heeft het woord.

Minister, een van onze kwaliteitskranten is er deze ochtend in geslaagd om al een tipje van de sluier te lichten over het lerarenloopbaanpact, hoewel het niet de bedoeling was dat daar al veel over zou bekend raken.

In dat artikel staat dat u overweegt om de opleiding voor leraren uit te breiden van drie naar vier jaar. Op zich staan we daar niet weigerachtig tegenover. We zouden die oefening zeer graag met u mee willen maken. We kennen allemaal de problemen waar we in het onderwijs mee te maken krijgen. Een op de drie leerkrachten verlaat het onderwijs binnen de vijf jaar. Er is dus een zeer grote uitstroom. Het beroep van leerkracht wordt ook steeds complexer. We hebben dat hier al een aantal keren aangehaald. Het zou een stap in de richting kunnen zijn, maar het mag niet de enige stap zijn. Het mag ook niet betekenen dat we gewoon een jaar meer van hetzelfde zouden doen. Ik herinner me dat de heer Peter Adriaenssens op de startdag van de Vlaamse Onderwijsraad (Vlor) zei dat onze leerkrachten veel te weinig praktijkervaring opdoen. Het wordt steeds moeilijker om stageplaatsen te vinden. Hij maakte ook de vergelijking met de psychiater. De psychiater begint zijn job op 30 jaar en heeft dan al jaren praktijkervaring en ervaring in communicatie. Leerkrachten moeten eigenlijk vaak bijna hetzelfde doen, maar worden losgelaten op dat onderwijs wanneer ze 21 jaar zijn en nauwelijks ervaring hebben.

Minister, hoe zou u dat vierde jaar dan willen invullen?

Er blijven ook nog andere vragen over na het lezen van het krantenartikel. Wordt het een professionele of academische bachelor? Wat met het buitengewone onderwijs? Kunt u ons vertellen hoe u dat concreet zult invullen?

De voorzitter

Mevrouw Helsen heeft het woord.

Kathleen Helsen

Minister, ik heb de gewoonte tijdens mijn ontbijt de krant te lezen. Deze morgen verslikte ik me echter in mijn koffie. Ik las wat uw plan is met de lerarenopleiding. Ik ben het ermee eens dat een grondig debat nodig is. U hebt zelf aangekondigd dat het belangrijk is te investeren in het loopbaandebat en dat ondersteun ik.

Maar meteen komt u met een nieuwe structuur als oplossing, een masteropleiding, een school of education, zonder dat er een inhoudelijk debat ten gronde is gevoerd over de lerarenopleiding. Ik stel me daar serieuze vragen bij. Ik dring erop aan dat we in de eerste plaats een inhoudelijke discussie hebben over wat we nodig hebben aan leerkrachten in Vlaanderen.

Ik betwijfel of de nu voorliggende oplossing ook een oplossing is voor de noden die zich stellen. Zal dat het tekort oplossen? Zal het een kwalitatieve verbetering inhouden? Het loopbaandebat is nog maar pas opgestart. Er moet nog een evaluatie komen van het decreet van de lerarenopleiding, maar blijkbaar is dat niet meer belangrijk. Er loopt ook nog een grondige discussie over de integratie van de masteropleidingen die verbonden zijn aan de hogescholen die integreren in de universiteiten. Wat gebeurt er dan met de lerarenopleiding? Wat is de impact van dit idee op de oefening die we nu maken in het kader van de integratie van de hogeschoolopleiding? Wat is de kostprijs?

Minister, het is niet weinig, wat we nu betalen voor de integrerende opleidingen. Mijn indruk is nochtans dat u geen middelen te veel hebt. Bent u bereid om het debat eerst inhoudelijk te voeren? Wilt u de motie die we hebben goedgekeurd inzake hoger onderwijs, dat we willen continueren, realiseren? Wilt u de evaluatie van het decreet over de lerarenopleiding ernstig nemen? (Applaus bij CD&V en LDD)

De voorzitter

Mevrouw Vanderpoorten heeft het woord.

Marleen Vanderpoorten

Minister, enkele weken geleden hebben we met u gediscussieerd over het lerarenloopbaanpact, maar dat was achter gesloten deuren. Er is dus geen verslag van. Ik heb deze morgen dus niet kunnen nagaan of deze mogelijkheid er ook in stond. Geheimdoenerij leidt tot niet veel, want nu staat het op de voorpagina van De Standaard.

We waren het er toen wel over eens dat de kwaliteit van de leerkrachten natuurlijk ongemeen belangrijk is, dat we daar op alle fronten aan moeten werken, en dat een debat daarover dus heel erg nodig is. Vandaar dat ik deze morgen erg schrok toen ik de krant las, en wel om drie redenen. Het is een geheim debat en het staat vandaag op de eerste bladzijde van De Standaard. Dat verwondert me al ten zeerste. Minister, u hebt altijd sympathie gehad voor masters in het basisonderwijs, dat hebt u nooit onder stoelen of banken gestoken. Maar ik had nooit begrepen dat het over alle leerkrachten zou gaan. Volgens de krant zou er voor buitengewoon onderwijs zelfs nog een vijfde jaar bijkomen. Dat lijkt me de omgekeerde wereld.

En dan komt plots ook de professionele master om de hoek kijken. Ik dacht dat dat niet de bedoeling was. Er rijzen dus heel wat vragen. Het is de allerhoogste tijd om het debat open te voeren in het parlement. Door deze maatregel zo uit te vergroten, zult u het omgekeerde effect bereiken. In plaats van de broodnodige studenten aan te trekken, zult u ze net afstoten. Minister, wat denkt u dat de invloed hiervan zal zijn op de arbeidsmarkt? (Applaus bij Open Vld)

De voorzitter

Minister Smet heeft het woord.

Minister Pascal Smet

Mevrouw Helsen verslikte zich in haar koffie, maar ik heb ook gevloekt toen ik hoorde dat iemand het nodig had gevonden om die denkschemanota aan een journalist te bezorgen. Met de partners hebben we afgesproken op de lange termijn te denken inzake het lerarenloopbaanpact. Dat is ook nodig, omdat we op een kruispunt staan tussen oud en nieuw onderwijsbeleid. Dat betekent dat je, met de inzichten uit binnen- en buitenland, fundamentele vragen moet hebben.

De nota die is opgemaakt, is geen voorstel van mij, noch een ontwerp van beslissing. Het is gewoon een denkschema, op basis waarvan we gevraagd hebben om het debat te openen, alle voor- en nadelen op te lijsten en suggesties te doen. Eigenlijk is die nota in zekere zin al achterhaald, want die ronde is bezig en daar zijn al nieuwe denkbeelden uit ontstaan.

Natuurlijk vertrekken we vanuit de idee: welke leerkrachten hebben we nodig? Natuurlijk kijken we ook naar wat in het buitenland gebeurt. Je kunt er niet omheen dat wij in Vlaanderen een leerkracht opleiden in gemiddeld drieënhalf jaar, terwijl dat in de rest van de wereld vierenhalf jaar is. Je kunt er ook niet omheen dat de wereld en de samenleving complexer worden, dat we veel meer vragen van onze leerkrachten, dat zij geconfronteerd worden met diversiteit en met zorgnoden, dat het allemaal wat moeilijker wordt. Niemand betwist dat er een vraag is naar praktijkervaring en naar bijkomende opleiding.

Die oefening loopt op dit moment. Ik blijf dan ook heel zen. We zijn nu alle voor- en nadelen aan het oplijsten, maar ook de budgettaire gevolgen, het al dan niet heropenen van het debat over de professionele master, en nog een aantal andere consequenties. Er spelen heel wat vragen mee, en die komen op dit moment ook aan bod in dat debat. Daarom voeren we ook een grondig en structureel debat. Dit is nog maar een eerste nota. Er zullen nog veel andere nota’s komen.

Als we op dat kruispunt van oud en nieuw onderwijsbeleid zitten, heeft het ene natuurlijk ook met het andere te maken. Moeten we al of niet een master doen? Moeten we al of niet een studieduurverlenging doorvoeren? Moeten we al of niet ‘schools of education’ hebben? Moeten die in de hogeschool of in de universiteit komen? En natuurlijk moeten we rekening houden met de resolutie van het parlement en met de opties die genomen zijn rond de integratie van de academiserende opleiding. We doen dat ook.

Ik kan alleen maar vaststellen – en daar ben ik dan wél blij om – dat geen enkele van de partners die rond de tafel zitten, vandaag gereageerd heeft. Men wil het debat mogelijk houden. Men wil open, zonder taboes en zonder zich vast te pinnen, van gedachten wisselen. Ik kan u bevestigen dat het debat op dit moment heel goed loopt.

Als er een tekst circuleert, loop je natuurlijk het risico dat iemand meent zichzelf interessant te moeten maken door ergens naartoe te lopen. Dat zul je nu eenmaal nooit kunnen tegenhouden. Maar laat ons het debat ten gronde voeren en aftasten wat kan en wat niet. Je kunt ook niet zeggen dat de mensen met wie we rond de tafel zitten, niet weten wat er aan de hand is. Het gaat om de vakbonden, de werkgevers, de koepels, de netten.

Wat we nog niet gedaan hebben, maar wel van plan zijn te doen, is met de lerarenopleidingen zelf te gaan praten. Het zal u niet ontgaan dat we enorm veel signalen krijgen van beginnende leerkrachten, die, wanneer ze starten in een school, zeggen dat ze eigenlijk een probleem hebben met voorbereiding, dat ze niet wisten dat ze papiertjes moesten invullen – wat overigens niet door ons wordt gevraagd –, dat ze niet wisten dat het eigenlijk meer was, dat er zorgnoden waren. Er is een vraag, zowel vanuit de scholen zelf als vanwege beginnende én oudere leerkrachten, om iets te doen met die opleidingen. We zijn met dat debat begonnen als een eerste debat. Ondertussen gaan we verder. We zullen dat ook de komende maanden blijven doen. Dat zal nog wel wat tijd vergen.

Wat in de krant stond, was een denkschema, om de gedachten te ordenen en om daar een fundamenteel debat over te hebben, met alle voor- en nadelen, om dan op de lange en de korte termijn goede beslissingen te kunnen nemen. Als wij een serieuze Vlaamse Regering willen zijn en als wij met z’n allen serieus willen inzetten op de kwaliteit van ons onderwijs en ook de komende tien à vijftien jaar nog toponderwijs willen hebben, dan kun je er niet omheen dat de leerkrachten daarin centraal staan. Daar is iedereen in de wereld het over eens.

Als je dan naar het buitenland kijkt – en dat is voor mij meer dan Frankrijk en Duitsland – dan merk je dat men probeert om leerkrachten bij de beste te vinden, dat men ze langer opleidt en dat men ze goede ondersteuning geeft. Met die uitgangspunten vertrekken we om op korte termijn een aantal maatregelen te kunnen nemen, en om op lange termijn de kwaliteit van ons onderwijs veilig te stellen.

Ik wil immers niet dat men over tien jaar zegt dat deze Vlaamse Regering, en ikzelf als minister, niet de nodige stappen heeft gezet om op lange termijn te denken. En we moeten op lange termijn denken. Dat betekent dan: out of the box durven denken, en niet structuren vooropzetten, maar het belang van het kind. Ik hoop dat we dat allemaal doen, om die Vlaamse jongeren van vandaag op te leiden tot veelzijdige, sterke persoonlijkheden. Daar is het me om te doen. (Applaus bij sp.a)

Minister, zen is nu niet meteen een levenshouding die ik met u associeer. Ik ben blij dat u zen bent, maar in dezen bent u misschien iets té zen.

Op dit momenten zijn we bezig met de hervorming van het secundair onderwijs. Die leerkrachten moeten wel de motor zijn van heel die hervorming. We zijn bezig met hoorzittingen daarover en u bent nog bezig met denkschema’s over de hervorming van het leerkrachtenberoep, maar die hervorming van de leerkrachtenopleiding vormt wel een heel belangrijk onderdeel van die hervorming van het secundair onderwijs. In het parlement hebben we nog geen inzage in die denkschema’s. Nu hoor ik dat u nog niet eens met de lerarenopleidingen hebt gepraat.

Misschien kunt u ter zake een tandje bijsteken. Inhoudelijk willen wij uw idee overwegen. We willen zeer graag mee denken, maar misschien is er nood aan een bijsturing van de methode.

Kathleen Helsen

Minister, ik hoop dat er ook nog andere denkschema’s op tafel worden gelegd. Ik hoop dat het inhoudelijke debat een reële kans krijgt en dat dit ruimer gaat dan wat u vandaag al hebt ingebracht.

In dit debat gaat het niet enkel en alleen over de vraag of het nu een bachelor- of een masteropleiding moet zijn. We hebben een breed debat over de inhoud nodig als het gaat over de lerarenopleiding in de toekomst. U moet dringend de lerarenopleiders zelf in het debat betrekken. Ik vind dat heel belangrijk. Het gaat immers ook over die mensen. Zij hebben heel wat expertise en kunnen een ernstige bijdrage leveren aan het debat. Ik wil u ook vragen dat u de eventuele ongewenste neveneffecten op de integratieoefening zou wegnemen.

Marleen Vanderpoorten

Minister, u hebt me zes minuten lang – of misschien zelfs iets langer – gezegd wat u allemaal zult doen. Dat verhaal kennen we al lang. U herhaalt dat immers telkens. U zegt steeds hetzelfde. We hebben u ook gehoord in de besloten vergadering van de commissie. U stelde toen niet alleen de lerarenopleiding en de lerarenloopbaan te zullen veranderen. U stelde ook heel het onderwijs te zullen veranderen. Ik vind dat heel sympathiek en ik vind het ook heel aangenaam om daarover te discussiëren, maar de onderwijssector heeft vandaag behoefte aan een aantal kortetermijnideeën. U zegt nu wel dat er een aantal zullen komen, maar wij wachten daar nog altijd op. In de commissie wachten we nog altijd op een open debat ten gronde over heel die problematiek. We weten allemaal dat u het heel mooi kunt uitleggen, maar er zijn nu absoluut daden nodig, wil men niet – zoals u zelf aanhaalt – over tien jaar zeggen dat deze Vlaamse Regering niet aan de toekomst van haar jongeren heeft gedacht. (Applaus bij Open Vld)

De voorzitter

Mevrouw Celis heeft het woord.

Vera Celis

Voorzitter, minister, er zijn nog zekerheden: woensdag is het Smetdag. Dat was mijn eerste gedachte toen ik u deze ochtend op de radio hoorde. Toen ik dan het krantenartikel heb gelezen, waarin een aantal voorafnames werden gedaan met betrekking tot dit onderwerp, heeft dat me sterk verbaasd.

Ik sluit me erg graag aan bij de drie vraagstellers. De discussie daarover moet hier niet worden gevoerd. In het artikel, en zonet in uw antwoord, hebt u een aantal zeer interessante denkschema’s gegeven, maar er was afgesproken dit in besloten vergadering in de commissie te behandelen, nadat u zeer sereen het debat zou hebben gevoerd met de onderwijsverstrekkers. Vandaag lees ik dat in de krant, en dat vind ik een enorme gemiste kans. Dit legt een enorme druk op het debat over dit onderwerp. Ik betreur dat ten zeerste. (Applaus bij de N-VA)

De voorzitter

De heer Bouckaert heeft het woord.

Boudewijn Bouckaert

Voorzitter, ik heb me deze ochtend ook verslikt in mijn koffie. Minister, als u zo doorgaat, zorgt u voor veel medische problemen in de onderwijssector. De neus-, keel- en oorspecialisten zullen veel werk krijgen.

Minister, toch een woordje over de methode. Ofwel bent u te kwader trouw, doet u aan aankondigingspolitiek en probeert u een sfeer te creëren waardoor alleen maar in één richting beslissingen kunnen worden genomen. Ik gun u het voordeel van de twijfel en ik denk dus dat dit niet het geval is. Ofwel hebt u een gebrek aan professionalisme. U slaagt er in uw onderhandelingen niet in om uw partners hun mond te laten houden. Er is een besloten vergadering geweest van de parlementaire commissie. Daar werden veel vertrouwelijke zaken gezegd. Daar werd open gediscussieerd. Geen enkel parlementslid heeft gesproken met de pers. Dat professionalisme is wel aanwezig in het parlement.

In de hoorzittingen van de commissie heeft de heer Standaert gepleit voor een betere lerarenopleiding om de onderwijshervorming te doen slagen. Maar hij pleit in De Standaard ook tegen het voorstel van de verlenging tot drieënhalf jaar. Hij pleit voor een blokkendoos.

De voorzitter

De heer Van Dijck heeft het woord.

Wim Van Dijck

Voorzitter, ik ben het eens met de vraagstellers: het debat is absoluut nog niet voldragen. De aanzet ertoe was trouwens geheim. We hebben van gedachten gewisseld in een besloten commissie. Iedereen is het erover eens dat het lerarentekort moet worden aangepakt, dat het beroep moet worden geherwaardeerd en dat we eventueel iets moeten doen aan de verloning. Maar of de oplossingen die vandaag in de krant zijn uitgelekt daarvoor de hoeksteen zijn, durven wij te betwijfelen. Wij moeten vandaag eerst open en met expertise het debat voeren. Dit soort voorbarige lekken kunnen we daarbij missen als kiespijn. (Applaus bij het Vlaams Belang)

De voorzitter

Mevrouw Deckx heeft het woord.

Kathleen Deckx

Minister, u hebt altijd het belang van de beslotenheid van dit debat benadrukt. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het lek van ergens komt waar u niet vermag het tegen te houden.

Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om een inhoudelijke insteek te doen in dit debat. U lanceert al langer het idee van de master in het lager onderwijs. Ik heb daar op zich ook geen probleem mee. Maar, minister, wij komen toch altijd tot de conclusie dat er vaak iets schort aan de instroom van de jongeren die de lerarenopleiding volgen. Ik weet niet of u per se alle studenten vier jaar een opleiding moet laten volgen. Ik vraag mij af of er geen differentiëring mogelijk is voor studenten die op bepaalde vlakken lacunes vertonen. Daar moet men specifiek aan werken, want dat worden op termijn ongetwijfeld zeer goede leerkrachten. Zij hebben echter die extra ondersteuning nodig die van hen betere en professionele leerkrachten zal maken. Minister, ik wil u vragen om ook met die denkpiste rekening te houden.

Minister Pascal Smet

Ofwel menen we het met het debat, ofwel menen we het niet. Ik wil er inderdaad mijn tijd voor nemen. Niet alleen ik maar alle onderwijspartners zijn de mening toegedaan dat we op een kruispunt staan van oud en nieuw onderwijsbeleid. Als we nu een aantal dingen willen veranderen, moeten we het systeem fundamenteel bekijken. Alles is met alles verbonden. Men heeft in het verleden lange tijd hier een knopje aangedraaid en daar een en daar iets bijgebouwd en ginds ook iets. Dat is helemaal geen verwijt aan mijn voorgangers, ik zou het wellicht ook zo hebben gedaan. Alleen is het zo dat, als we de kwaliteit van het onderwijs de komende tien jaar willen behouden, zeker in het licht van de hervorming van het secundair onderwijs, wij keuzes moeten maken. Dan moeten we een breed debat voeren omdat alles met alles verbonden is. Ik blijf nog altijd vinden dat we dit debat het best in vertrouwen voeren. We kunnen het niet ‘en plein public’ doen. Daarom zie ik de vakbonden apart. Daarom zie ik de werkgevers, net om het debat alle kansen te geven. Daar kruipt heel wat tijd in, en ik doe het dan ook nog zelf.

We werken op twee niveaus: op de lange en op de korte termijn.

Mevrouw Celis heeft 100 procent gelijk: het lek maakt het debat moeilijker. Dat is al dan niet bewust gebeurd: ondertussen zit je wel met veertig mensen rond de tafel.

Ik blijf vinden dat onze methode de juiste is. Het bewijs daarvan is dat ook de partners vandaag in de krant niet hebben gereageerd. Zij vinden, net als ik, dat wat op tafel lag een denkschema is en niet de oplossing.

Bij de voorbereiding van dat pact hebben we de agenda opgesteld. Veel mensen uit het onderwijs hadden nooit gedacht dat we die agenda zouden kunnen opstellen om over die fundamentele kwesties uit het onderwijs zonder taboes te praten. Onze Vlaamse samenleving is op een punt gekomen dat we op lange termijn moeten kijken en out of the box moeten denken. We moeten voor- en nadelen op een rijtje zetten en ideeën laten rijpen. Dat is wat we nu doen.

Mevrouw Vanderpoorten, binnen een aantal weken zal deze Vlaamse Regering specifiek voor het kleuteronderwijs een aantal beslissingen nemen om ervoor te zorgen dat de scholen tegen september 2012 die 1250 extra kleuteronderwijzers kunnen aanwerven. Ook die gesprekken lopen parallel met de vakbonden en met alle partners. We zijn daar dus wel degelijk mee bezig. Als men echter maatregelen op korte termijn neemt, dan moeten die kunnen aansluiten bij maatregelen op lange termijn. Dat is evident. Wat men op korte termijn wil doen, mag niet tegengesteld zijn aan wat men op lange termijn wil doen. De methode die we gebruiken, is nog altijd de goede methode. Ze zorgt er immers voor dat iedereen zonder taboes kan en durft spreken. Dat is heel fundamenteel voor de toekomst van ons onderwijs.

Alles is belangrijk, maar ik denk dat onderwijs toch een van de belangrijkste domeinen uit onze samenleving is. Onderwijs zorgt er niet alleen voor dat we goede mensen hebben, maar ook dat die goed zijn opgeleid zodat men ook in andere sectoren vooruit kan gaan. We zullen dit debat blijven voeren. Ik zal alle partners zien en hen vragen hoe we verder zullen omgaan met die vertrouwelijkheid. Daar moeten duidelijke afspraken over gemaakt worden.

Mevrouw Helsen, we hebben tegen de partners gezegd dat we dit nu met hen bespreken maar dat we dit op heel korte termijn met de leerkrachten zullen bespreken voor acties op korte termijn en voor acties op langere termijn. Ik vraag maar één ding, namelijk dat we in onze samenleving, en dus ook in het onderwijs, stoppen met doelstellingen en middelen met elkaar te verwarren. We mogen niet vergeten dat structuren er zijn voor de mensen en niet omgekeerd. We moeten redeneren vanuit het belang van het kind en niet vanuit het belang van een individuele structuur. Men moet zichzelf in vraag durven te stellen, wat niet betekent dat men zelf moet verdwijnen. Dat is iets anders. Men moet echter op zijn minst die intellectuele oefening doen. Wanneer we op die manier te werk kunnen gaan, en dan liefst met meerdere partijen, dan kunnen we de fundamenten leggen van een nieuw onderwijsbeleid.

U hebt pertinente opmerkingen gemaakt die ook tijdens het debat aan bod zijn gekomen. Die nota is al geëvolueerd en zal nog verder evolueren. Het is de uitdrukkelijke vraag van alle partners om dit op die manier voort te zetten. De dag dat het debat volledig publiek wordt gevoerd, is de dag dat het debat dood zal zijn.

Minister, ik begrijp de gevoeligheid en ik begrijp dat u eerst met werkgevers en werknemers tot een draagvlak wilt komen vooraleer u het maatschappelijk debat aangaat. Maar dat maatschappelijk debat moet er echt wel komen.

Onderwijs is geen eiland. We zeggen zo vaak dat we de maatschappelijke problemen en evoluties weerspiegeld zien in het onderwijs. Ik denk dat de methode van de geheimhouding en van de onderhandelingen achter gesloten deuren ook haar beperkingen heeft. Ik denk dat de tijd van het maatschappelijke debat binnenkort aanbreekt. Ik hoop dan ook dat we dit debat dan op een open manier zullen kunnen voeren. (Applaus bij Groen!)

Kathleen Helsen

Minister, ik onthoud dat u inspanningen zult doen om het debat inhoudelijk en breed te voeren en dat u de opleiders er snel bij zult betrekken. Dat staat niet haaks op de bewegingen die voor de rest binnen het hoger onderwijs lopen.

Ik vraag ook dat u de financiële gevolgen goed in de gaten houdt en op dat vlak realisme aan de dag legt.

Marleen Vanderpoorten

Het is positief dat binnen een aantal weken maatregelen over het kleuteronderwijs op de regeringstafel komen te liggen. Ik ben wel bang dat met dit dossier – en ook met dat over het secundair onderwijs – hetzelfde zal gebeuren als wat met de leerzorg is gebeurd. Morgen houden wij daar een gedachtewisseling over, en wij zullen dan wellicht vernemen hoe dat zo is gekomen. Maar er staat klaar en duidelijk dat het dossier leerzorg is afgevoerd omdat daarvoor geen draagvlak bij de vakbonden bestaat. Als dat ook voor andere dossiers daarop uitdraait, dan zijn wij echt ver van huis. Tot slot heb ik nog een advies: minister, neem dit parlement ernstig.

De voorzitter

Het incident is gesloten.

Vergadering bijwonen

U wil een vergadering  bijwonen? Dat kan! U kunt zich gewoon aanmelden bij de bezoekersingang (Leuvenseweg 86, 1000 Brussel).

Zolang er zitplaatsen vrij zijn, worden toehoorders binnengelaten. Zitplaatsen kunnen niet gereserveerd worden. Raadpleeg vooraf de agenda van de plenaire vergaderingen of de commissievergaderingen.

U kunt ook steeds de plenaire vergaderingen (her)bekijken via onze website of YouTube. 

Wanneer vinden de vergaderingen plaats? Raadpleeg de volledige agenda voor deze week, of de parlementaire kalender voor een algemeen beeld van de planning van de vergaderingen in het Vlaams Parlement.