U bent hier

De voorzitter

Bespreking (Voortzetting)

Dames en heren, aan de orde is de voortzetting van de bespreking van de verklaring van de Vlaamse Regering betreffende de algemeen maatschappelijke situatie en betreffende de krachtlijnen van de begroting 2012.

De heer Vereeck heeft het woord.

Lode Vereeck

Geachte voorzitter, geachte leden van de regering, waarde collega’s, bij de start van het parlementaire jaar wil ik u allen, ook de leden van de regering, een productief werkjaar toewensen. Zij doen het voor u, wij doen het voor hen. Ik wil ook de parlementsvoorzitter van harte danken voor de wijze woorden die hij afgelopen maandag heeft gesproken. Het valt me trouwens op, voorzitter, dat u er goed uitziet, een beetje lichter geworden: 4000 euro. (Gelach)

De Septemberverklaring dan, ik had natuurlijk graag eerst de tekst gehad. Het is ondertussen al het derde jaar dat ik hier sta. Het gaat snel. Ik begin me stilaan een politieke ancien te voelen. Sven Gatz is weg. Vandenbroucke is weg. Muyters is bijna weg.

Collega’s, vooraf wil ik ook aankondigen dat mijn speech vijf bladzijden langer zal zijn dan vorig jaar. Zo kunnen alle elementen aan bod komen. Ik wil namelijk niets onder de mat vegen.

De voorzitter

De heer Diependaele heeft het woord.

Matthias Diependaele

Mijnheer Vereeck, u bent vergeten dat uw partij ook bijna weg is. (Applaus. Gelach)

Lode Vereeck

Mijnheer Diependaele, LDD is niet te schatten en blijft niet te schatten.

Inderdaad, de afgelopen zomer hebben de internationale kapitaalmarkten twijfel en onzekerheid gebracht. De beurzen gingen panikeren, het ondernemersvertrouwen daalde en staat vandaag op het laagste niveau sinds 2010. De groeiprognose voor volgend jaar is nog maar 1,6 procent.

We moeten nu vermijden dat de zomer van de onzekerheid uitmondt in een winterse recessie. Dat, collega’s, is de uitdaging voor dit politieke jaar. Daarom moeten we nu buffers aanleggen. We moeten snoeien om te kunnen groeien. De vaststelling nu is dat snoeien durf vereist. We moeten het nu durven. Nu het nog relatief goed gaat in Vlaanderen, is moed nodig om vooruit te komen. De durf te hebben om te snoeien, dat voor elkaar krijgen, beschouw ik als de plicht van deze regering. Dat niet doen, komt neer op schuldig verzuim.

Naast, ten eerste, de internationale financieel-economische storm wordt Vlaanderen geconfronteerd met, ten tweede, de financiële gevolgen van mogelijke bevoegdheidsoverdrachten in het kader van de staatshervorming, ten derde, de nieuwe financieringsstroom in het kader van de nieuwe Bijzondere Financieringswet en, ten vierde, een mogelijk megaverlies bij het mogelijk opdoeken van de Gemeentelijke Holding. Als ik de heer Crombez deze ochtend goed heb gehoord, komen er misschien nog problemen bij met de bank Dexia.

Alle financiële alarmbellen gaan af, alle lichten staan op rood, uiterste financiële waakzaamheid is geboden. En wat doet Vlaanderen nu? Meer geld uitgeven. Deze regering doet nieuwe uitgaven voor nieuw beleid, zoals een kindpremie of een derde televisienet. En dat terwijl Vlaanderen zijn kerntaken nog steeds niet optimaal vervult en nauwelijks buffers aanlegt tegen toekomstige crisissen. Onze buurlanden besparen wel drastisch. Collega’s, het heeft iets surrealistisch.

In die optiek is het begrotingsbeleid van deze Vlaamse Regering onverantwoord. Dat ze zich niets aantrekt van de oppositie, bon, dat werkt blijkbaar zo. Maar de Vlaamse Regering lapt ook de waarschuwingen van de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV) aan haar laars. De SERV pleit ervoor om begrotingsoverschotten te boeken, schuld af te bouwen en reserves aan te leggen.

De vakbonden nota bene herhaalden dit gisteren nog. De SERV noemt de doelstelling van de Vlaamse Regering om de komende jaren enkel evenwichten te realiseren en geen overschotten, niet duurzaam en onvoldoende. Ze waarschuwt dat het de Vlaamse financiën in gevaar kan brengen.

Bij de Gemeentelijke Holding dreigt een verlies van 225 miljoen euro of meer. Collega’s, u begrijpt meteen waarom ik niet onder de indruk ben van de buffer van 40 miljoen euro die de regering aanlegt. Elke budgettaire ruimte moet gebruikt worden voor buffers of schuldafbouw. Dat betekent: overschotten boeken. Als we daar toevallig de nv België mee helpen, dan is dat maar zo: het belang van Vlaanderen primeert.

Ik constateer overigens dat minister Muyters andere dingen zegt over buffers dan minister-president Peeters die het aanleggen van reserves wel ziet zitten. Dat is pas staatsmanschap. Het probleem is dat minister Muyters zich helemaal heeft vastgereden. De bezorgdheid om zijn eigen achterban te sussen, lijkt groter dan de drang om Vlaanderen budgettair op orde te krijgen voor de toekomst. Over zijn weigering om buffers aan te leggen zegt minister Muyters op 30 juli jongstleden: “Als de coalitiepartners in de Vlaamse Regering dat anders zien, zullen ze me moeten buiten dragen”. Het is me niet helemaal duidelijk of dat nu een dreigement was of een uitnodiging.

De voorzitter

Minister Muyters heeft het woord.

Ik zou graag van de heer Vereeck willen horen wat hij dan denkt dat er moet gebeuren. Zoals u weet, is er 1,142 miljard euro extra. Er wordt nogal snel gezegd dat die budgetten dan maar moeten worden gespaard. Stel u voor dat we de inflatie van 424 miljoen euro niet aanpakken. Stel u voor dat we het Gemeentedecreet niet uitvoeren dat onmiddellijk 3,5 procent extra, 71 miljoen euro, aan het Gemeentefonds geeft. Ik veronderstel dat u dan zult zeggen dat er geen hogere werkingsuitkeringen voor het hoger onderwijs – 16,8 miljoen euro – moeten zijn.

De provisies die we aanleggen voor voorzichtig beleid zijn een keuze die de minister-president en ikzelf samen maken. Ik weet niet of u maandag de Septemberverklaring hebt gehoord: geen overschotten, geen tekorten maar natuurlijk wel provisies voor onzekerheden in de toekomst. Ook die nemen we op in de begroting. Ik zie de tegenspraak niet, tenzij van mensen die het niet begrijpen. (Opmerkingen van de heer Lode Vereeck)

De voorzitter

De heer Vereeck heeft het woord.

Lode Vereeck

Misschien kunt u dan de vraag beantwoorden of de conjunctuurprovisie van 40 miljoen euro een buffer of een fonds is, of dat u ze op het einde van het jaar alsnog zult uitgeven als ze niet wordt opgebruikt.

Ik denk dat de minister-president heel duidelijk heeft gesteld: “Geen tekorten en geen overschotten”.

U bent professor in Limburg. U kunt misschien al zeggen wat de groei volgend jaar zal zijn en dan weten we welk deel van de provisie we zullen nodig hebben of niet. Ik merk dat er enorme schommelingen zijn in de loop van een jaar. In de drie jaar dat u hier vooraan staat, zult u dat ook gemerkt hebben. Laat ons dan effectief voorzichtig zijn en in een conjunctuurprovisie voorzien, in een indexprovisie, in een provisie voor de processen uit het verleden. Laat ons op die manier ook in een betaalprovisie voorzien zodat we de toekomst niet bezwaren met de lasten uit het verleden. Dat is wat wij als Vlaamse Regering hebben geprobeerd en wat we doen in deze regering.

Bovendien besteden we extra geld, onder meer 60 miljoen euro, aan onderzoek en ontwikkeling. Normaal moet dat toch ook door u als positief worden ervaren.

Lode Vereeck

Wij juichen uiteraard de extra uitgaven voor de kerntaken van Vlaanderen in onderwijs, in onderzoek en ontwikkeling en in infrastructuur toe. Ik ga alleen aantonen dat er een aantal uitgaven zijn die in financieel-economisch barre tijden beter niet waren gebeurd. Ik denk dan aan de kindpremie, aan een derde VRT-net waarvan ik me afvraag of de financiële markten dat nu als een sterk signaal zullen ervaren. Ik ga dus proberen uit te leggen dat elke budgettaire ruimte die we maar enigszins kunnen vinden, in buffers moet worden gestoken zoals dat ook in het verleden is gebeurd en waarmee we belangrijke stormen, zoals de bankencrisis in 2008, ten dele hebben kunnen opvangen.

De voorzitter

Minister Lieten heeft het woord.

Minister Ingrid Lieten

Dat is nu precies het verschil tussen LDD en de regering. U laat zich leiden door de financiële markten; wij laten ons leiden door de burger in Vlaanderen, ook door de kinderen en jongeren.

Lode Vereeck

U zult een belangrijke afspraak met de burgers in dit land missen wanneer u er niet voor zorgt dat de financiële markten worden gekalmeerd. Het aanleggen van buffers is ook voor deze Vlaamse Regering van belang. Uw fractieleider heeft het hier gezegd: er komen misschien problemen met Dexia en met de Gemeentelijke Holding. We kunnen daar dan ook beter, zoals in het verleden, een buffer voor aanleggen en geen tijdelijke provisie.

De boodschap van LDD is duidelijk: bereid de toekomst voor door het aanleggen van echte buffers. Ik lijk hier een beetje te roepen in de woestijn maar ik heb tenminste geroepen. (Applaus)

Minister-president, deze regering blijft te veel steken in goede voornemens. De aankondigingspolitiek lijkt bijwijlen wel het handelsmerk van deze regering. Het wordt stilaan een brede coalitie van oppositiepartijen, werkgeversorganisaties en vakbonden die de Vlaamse Regering allemaal oproepen om echt in actie te schieten. Beschouw dit als een constructieve oproep.

De zorgsector is een voorbeeld van een sector waarin we werden overstelpt met plannen: een kaderdecreet Kinderopvang, een ouderenbeleidsplan, een groot plan van aanpak om de personeelstekorten aan te pakken, een dementieplan, een plan Perspectief 2020 voor de gehandicaptenzorg, een plan van aanpak voor de geestelijke gezondheidszorg enzovoort. Het risico bestaat, voor zover het al niet aanwezig is, dat daarmee verwachtingen worden gecreëerd die niet kunnen worden ingelost. Immers, meestal is niet duidelijk wat de kostprijs is en of en wanneer er geld is. Terwijl er nog steeds onvoldoende middelen zijn voor kerntaken zoals gehandicaptenzorg en kinderopvang, zijn er blijkbaar wel middelen voor een premie voor een probleem dat zich niet voordoet en waar dus niemand om vraagt en dus ook niet op zit te wachten, namelijk de kindpremie, 50 cent per dag per kind. Het is al vaak gezegd: enkele wegwerpluiers per dag dankzij het ‘pamperdecreet’. Wat is de relevantie?

De voorzitter

De heer Van Rompuy heeft het woord.

Eric Van Rompuy

Weet u hoeveel daarvoor in de begroting van volgend jaar staat ingeschreven? Over welk bedrag gaat het op een begroting van 25 miljard euro? U hebt het er voortdurend over. Ik stel deze vraag ook aan de heer Dewinter. U weet het niet. We zijn al een hele voormiddag bezig over een bedrag van 7,5 miljoen euro op een totaalbedrag van 25 miljard euro dat als een soort van toeslag naar de gezinnen gaat. Is dat de grote kritiek van de oppositie? Terwijl u zelfs niet wist dat het over een bedrag van 7,5 miljoen euro gaat?

Lode Vereeck

Volgens mij gaat het om 15 miljoen euro. (Opmerkingen van de heer Jan Penris)

Eric Van Rompuy

Mijnheer Penris, ik heb de jobkorting bestreden vanuit de oppositie. Ik heb daar destijds de moed voor gehad. Het ging toen over 8 miljard Belgische frank. Dat is toch een beetje meer dan die kindpremie.

De voorzitter

De heer Watteeuw heeft het woord.

Filip Watteeuw

Mijnheer Van Rompuy, als het echt niets betekent en dan toch maar zo’n klein deeltje van de begroting is, waarom pakt men daar dan zo fier mee uit?

Het gaat ook niet op om dat bedrag in de totaliteit van de begroting te bekijken en te benadrukken hoe klein het bedrag is. Dat is de vis verdrinken. U moet dat bekijken binnen de beleidsruimte. De kindpremie zou beter kunnen worden besteed dan voor het toekennen van 50 eurocent per kind per dag.

De voorzitter

De heer Van Dijck heeft het woord.

Voorzitter, ik wil nogmaals onderstrepen wat mevrouw Lies Jans daarover heeft gezegd: het gaat niet alleen over geld dat wordt gegeven, er zit ook een politiek achter, een systeem om kinderen mee te nemen in die preventieve gezondheidszorg. Mijnheer Watteeuw, het verheugt me zeer dat u daar eigenlijk afstand van neemt, dat u zegt dat dit niet nodig is.

De voorzitter

Mevrouw Van der Borght heeft het woord.

Vera Van der Borght

Voorzitter, voor wie het misschien niet weet, op kruissnelheid gaat het over een bedrag van 30 miljoen euro per jaar.

Eric Van Rompuy

Op kruissnelheid, mevrouw Van der Borght, maar ik vraag over hoeveel het gaat in 2012. Het gaat over 7,5 miljoen euro.

Mieke Vogels

Voorzitter, de waarheid heeft haar rechten. De heer Van Dijck zegt dat dit past binnen de preventieve politiek. We hebben het deze ochtend daarover gehad. Het ging de hele tijd over het feit dat kinderen van drie jaar niet meer zoveel participeren. Als ik het goed heb begrepen, geldt de kindpremie op dit moment voor kinderen die pasgeboren zijn, en niet voor kinderen van drie jaar. Dit systeem rammelt dus aan alle kanten.

De voorzitter

Minister Vandeurzen heeft het woord.

Minister Jo Vandeurzen

Ik wil een babylonische spraakverwarring vermijden. Er is inderdaad een groeipad voor de kindpremie. Dit jaar komt er geld bij, boven op wat vorig jaar al was ingezet. We gaan dus naar 14,5 miljoen euro. Dat is het bedrag dat is genoemd. Dat is de stijging tegenover het constant beleid, het beleid van vorig jaar.

Nogmaals, de kindpremie heeft een dubbele doelstelling. Enerzijds vormt ze een onderdeel van een preventief beleid qua gezinsondersteuning, anderzijds is ze enigszins een ondersteuning van gezinnen. Deze regering kiest ervoor om in moeilijke tijden aan gezinnen te zeggen dat ze ook voor hen een beleid voert. We maken hiermee een aanknopingspunt, om zo een volwaardig gezinsbeleid te kunnen voeren, ongeacht de leeftijdsgroep. Dat sluit ook al aan bij de schooltoelage. In die zin heeft die kindpremie een dubbele ambitie en is het een belangrijk instrument in een totaalpolitiek voor het gezin.

Lode Vereeck

U hebt het antwoord gekregen. Ik dacht dat het 15 miljoen euro was. De minister heeft het over 14,7 miljoen euro. Ik let op de kleintjes. Ik vind dat inderdaad veel geld. Natuurlijk ken ik de cijfers niet zo uit het blote hoofd als de leden van de regering. Het nieuwe werkgelegenheidsplan bedraagt 30 miljoen euro, dacht ik, en het gaat toch nog maar eens over 15 miljoen euro. Het punt is dat we dit geld beter kunnen besteden, bijvoorbeeld om een buffer aan te leggen. Het lijkt me immers niet echt een prioriteit, ook niet als dat wordt gevraagd aan de gezinnen.

Het gaat dus over de relevantie van de Vlaamse kindpremie, onderdeel van het nieuwe ontwerp van basisdecreet Vlaamse Sociale Bescherming. Die decreettekst moet de Vlaming dus beschermen tegen bepaalde risico’s. Ik heb dan toch de bedenking dat ik eigenlijk niet wist dat kinderen krijgen een risico was, waartegen men zich moet beschermen. Ik dacht dat kinderen krijgen een zegen was, en men kan zich natuurlijk moeilijk beschermen tegen een zegen. Misschien is het veeleer bedoeld als een aanmoedigingspremie, maar daarvoor lijkt het bedrag me wat te laag.

De Oosterweelverbinding is ondertussen verworden tot een schoolvoorbeeld van besluiteloosheid: het ging van BAM via een referendum naar DAM, over een dubbelbesluit naar lange tijd niets, tot vorige week. We krijgen dus een tunnel tot aan Oosterweel, en dan weten we het eigenlijk niet helemaal goed, en enkel en alleen als het mag van Europa. Ondertussen worden de files op de Antwerpse ring natuurlijk talrijker en langer. Vlaanderen staat letterlijk stil.

Nu we het over de infrastructuur hebben, en dan meer bepaald over de versnelling van de procedures en de vergunningen: wat is er gebeurd met de 76 concrete maatregelen van de commissie-Sauwens, die anderhalf jaar geleden unaniem in dit halfrond zijn goedgekeurd? Wel, tot nu toe bijna niets.

Nog zo’n lege doos is het nieuw Vlaams Energiebedrijf. Initieel werd dat nieuw Vlaamse Energiebedrijf door de N-VA aangekondigd met het verlagen van de energierekening als ambitieuze doelstelling, maar uiteindelijk zal dat VEB niet meer doen dan isolatieadvies verstrekken aan de eigen Vlaamse overheid. Kostprijs: 200 miljoen euro. Eigenlijk is dit te gek voor woorden.

De voorzitter

Mevrouw Homans heeft het woord.

Mijnheer Vereeck, we hebben dit debat eigenlijk al gevoerd vóór het afsluiten van het vorige parlementair jaar. Ik denk dat u het nog altijd niet begrijpt. Als de Vlaamse overheid investeert in het energiezuinig maken van haar gebouwen, dan hebben we op het einde van de rit wel meer geld over op onze Vlaamse begroting. Dat geld kunnen we dan investeren in andere zaken.

U blijft het maar herhalen. Misschien bent u van kwade wil, maar zo simpel is het. Als we investeren in energiezuinige maatregelen, hebben we meer geld op onze eigen Vlaamse begroting, en dat geld kunnen we dan spenderen aan andere zaken.

Lode Vereeck

Mevrouw Homans, het gaat erover dat u voor dat advies geen apart orgaan moet creëren. U kunt die adviezen ook ergens anders krijgen. Trouwens, er is zoiets als het Vlaams Energieagentschap, dat op z’n website althans meldt dat het dergelijke adviezen ook verleent aan Vlaamse overheden.

Minister Ingrid Lieten

Mijnheer Vereeck, als professor bent u toch slimmer. Ik denk dat u met slechte bedoelingen hier de halve waarheid vertelt. U weet dat het niet gaat over advies geven. Het gaat over energiebesparende maatregelen prefinancieren en investeren, waardoor het kapitaal dat het Vlaams Energiebedrijf heeft, het ritme waarin de overheidsgebouwen energiezuinig kunnen worden gemaakt, enorm kan versnellen. Met die verminderde tarieven kan de prefinanciering worden terugbetaald.

Ik zou liefst hebben dat u de juiste waarheid vertelt en niet de halve waarheid.

Lode Vereeck

Minister Lieten, u was ook aanwezig in de commissie. Van de zes taken die zijn opgelijst, is enkel maar de eerste in aanmerking genomen.

Minister Ingrid Lieten

Mijnheer Vereeck, dat is opnieuw niet waar, want we hebben in de commissie duidelijk afgesproken dat de eerste en belangrijkste taak het uitbouwen is van de ESCO-functies (Energy Services Company). De tweede taak is ook investeren in jonge kmo’s en spin-offs, die nieuwe maatregelen op de markt brengen om energie te besparen en te recupereren of duurzame energie te ontwikkelen.

Mijnheer Vereeck, u weet dat er net voor het einde van het parlementaire jaar nog een voorstel van resolutie is ingediend met een aantal aanbevelingen. De minister heeft die ook al bevestigd in de commissie en tijdens het parlementair debat. U houdt van innovatie, u bent daar blijkbaar zot van. De tweede doelstelling van het Vlaams Energiebedrijf is heel duidelijk: we willen investeren in bedrijven op Vlaamse bodem, die zich bezighouden met hernieuwbare energie. Ik begrijp echt niet wat u daar als liefhebber van innovatie tegen kunt hebben.

De voorzitter

De heer Penris heeft het woord.

Jan Penris

Het is niet mijn bedoeling om professor Vereeck vandaag te verdedigen. Hij doet dat zelf naar godsvrucht en vermogen, ondersteund door zijn hele fractie. We hebben dit debat al gehad.

Minister, u weet dat wij geen tegenstander waren van het initiatief dat u in deze zaak hebt genomen. Alleen had het ambitieniveau – en daar heeft professor Vereeck wel gelijk in – hoger mogen liggen, veel hoger. Het had op het niveau moeten liggen waar de N-VA mee naar de kiezer is gegaan. De N-VA heeft vandaag ook in dit dossier weer niet gerealiseerd wat gerealiseerd had moeten worden. Dat betreuren wij, en dat blijven wij betreuren. (Applaus bij het Vlaams Belang)

De voorzitter

Professor Vereeck, u hebt het woord. (Gelach)

Lode Vereeck

Ik heb nog nooit zoveel lofbetuigingen gehad, ik zal toch eens met mijn rector moeten spreken.

We hebben geen problemen met het O&O-luik van dit Vlaams Energiebedrijf. Maar het is zoals we bij aanvang hebben gezegd. Ik was er niet op ingegaan, mocht de minister-president het hier maandag niet hebben verkondigd. U hebt gelijk, het dateert van voor het zomerreces. Omdat de minister-president het er nu toch over heeft, moeten we heel even de puntjes op de i zetten. Het is geen bedrijf als dusdanig, het is hoop en al wat consultancy en misschien nog wat O&O, wat op zich natuurlijk geen slechte zaak is.

Nog zo’n maatregel waar geen enkele Vlaming om gevraagd heeft, is een derde VRT-kanaal. Dit is een maatregel die haaks staat op de zware besparingen die de VRT moest doorvoeren. De enige logische uitleg voor dit onding, is dan ook het kapotmaken van commerciële kinderzenders. Een andere uitleg is er eigenlijk niet. In diezelfde absurde logica zou men eigenlijk kunnen pleiten voor een vierde net voor senioren, waar u dan FC De Kampioenen constant kunt laten herhalen. Dat is vrij goedkoop. Ik lees vandaag in de krant dat 78 procent van de Ketnetprogramma’s ook herhaling is.

Wat hebben het groen- en witboek Nieuw Industrieel Beleid al aan concrete maatregelen opgeleverd? Zo goed als niets. Er is nu een Industrieraad, waarvan ik hoop dat het niet de zoveelste praatbarak wordt. Maar het punt, minister-president, is dat we de oplossingen al kennen. We hebben daar geen industrieraad voor nodig. U kent die oplossingen ook. U hebt ze gewoon maar uit te voeren.

Om u te helpen heeft mijn collega Sabbe een tijd geleden 24 concrete maatregelen voor u opgelijst. Ondernemers hebben vooral nood aan snellere vergunningen en minder soorten belastingen en ook veel minder subsidies. Er is tegenwoordig al een echte ‘subsidioloog’ nodig om je weg te vinden in ‘Subsidistan’.

Hoe onzinnig bijvoorbeeld de investeringssteun is, is vorige week nog maar eens gebleken, toen de Vlaamse Regering steun goedkeurde voor een saunacentrum en een manege. Dat kun je bezwaarlijk strategische sectoren noemen.

De economische visie en de mobiliteitsvisie van deze regering zijn, parafraserend, dan ook als volgt samen te vatten. Als het beweegt, belast het dan. Als het dan nog blijft bewegen, reglementeer het dan. Als het stopt met bewegen, subsidieer het dan, zodat het opnieuw enigszins beweegt en opnieuw kan worden belast. Daarom, minister, buisde Voka deze regering.

“Onderzoek en ontwikkeling is de motor voor innovatie en economische groei.” Ik hoorde het u afgelopen maandag graag zeggen. En ook de extra middelen zijn meer dan welkom. Maar uw regering is daarin ongeloofwaardig. In 2009 en 2010 werd zwaar bespaard op het O&O-budget en de inhaaloperaties volstaan niet om de Barcelona-norm te halen tegen 2020, laat staan tegen 2014, waarmee de eerste belangrijke afspraak met Pact 2020 gemist wordt. Wel was er budget voor de oprichting van een nieuwe en volstrekt overbodige instelling, de vzw I-Cleantech.

Volgens een onderzoek van het Departement Ruimtelijke Ordening, Woonbeleid en Onroerend Erfgoed (RWO) komt 70 procent van de Vlaamse huishoudens, inclusief de alleenstaanden, in aanmerking voor sociale huisvesting. De vraag is of dat nog de correcte doelgroep is. Ik was dan ook verrast toen ik de minister-president hoorde verklaren dat er extra sociale woningen komen voor gezinnen met een minder laag en dus hoger inkomen. Wat onze fractie betreft, is dat asociale woningbouw, omdat het enerzijds concurrentievervalsing is ten aanzien van de private woningmarkt, en anderzijds omdat de sociale woningen nog minder dan vroeger terechtkomen bij de echte hulpbehoevenden. De kerntaken zijn dus eens te meer heel ver zoek.

Collega’s, deze regering lost de echte problemen niet op, omdat ze geen visie heeft, en ze heeft geen visie omdat er geen cohesie is. Visie is niet hetzelfde als ambitie. Ik heb de minister-president maandag horen zeggen dat Vlaanderen tot de top vijf in Europa wil behoren. Maar dat is ambitie, geen visie. En hoe ziet Vlaanderen er dan uit? Als je aan een kind vraagt wat het later wil worden, zegt het toch ook niet dat het bij de eerste vijf van de klas wil zijn? Als het dat wel doet, dan moet het dringend onder observatie. Nee, het zal veeleer zeggen dat het dokter wil worden, of verpleger, of brandweerman.

Het huidige beleid bestaat dus uit een reeks maatregelen, sommige goed, sommige minder goed of ronduit slecht, maar sowieso onsamenhangend, waardoor ze niet bij machte zijn om Vlaanderen structureel te verbeteren.

Deze regering kán ook geen visie ontwikkelen, omdat ze als los zand aan elkaar hangt. Het onnatuurlijke verbond van nationalisten en socialisten, de tegenstellingen tussen N-VA en sp.a zijn zo diep dat zelfs de uitstekende PR-kwaliteiten van de minister-president niet kunnen verhullen dat er geen cohesie is binnen de meerderheid. En natuurlijk doen de federale onderhandelingen daar ook geen deugd aan. U blijft maar declameren, minister-president, dat u met deze mensen verder wilt, maar hoe de nieuwe Financieringswet, die door een regeringspartner als “oplichterij en volkverlakkerij” bestempeld wordt, in overeenstemming kan zijn met uw regeerakkoord, dat is mij volstrekt onduidelijk.

Ik vraag me eigenlijk af hoe dat in zijn werk gaat binnen uw regering. U zit daar op de ministerraad, en u hebt die teksten, en naast u zit minister Muyters, die die teksten ook graag wil, maar hij krijgt ze niet. Of hoe gaat dat dan? Dat kan toch niet echt gezellig zijn? (Gelach)

U reageert niet, dus ik denk dat ik er ‘boenk’ op zit deze keer. (Gelach)

Minister-president, het is uw taak als minister-president om een ploeg te smeden en een samenhangend verhaal te brengen. Dat u daar niet in slaagt, is geen verwijt aan u. Ik zou het ook niet kunnen. Men mag en kan nu eenmaal niet het onmogelijke vragen. En daarom hebt u de vrede in uw regering moeten afkopen. Dat is de echte reden waarom er zo weinig buffer zit in uw begroting 2012, veel meer dan de Maddensdoctrine.

De tweespalt tussen de N-VA en sp.a moet bijna tastbaar zijn. Het is begonnen met de ruzie over de Lange Wapper, en nadien is het volgens mij nooit meer goed gekomen. Dan was er de mail van minister Lieten. Minister Muyters vroeg haar ontslag. De heer Decaluwe bestempelde Lieten als de slechtste mediaminister ooit. De CD&V-fractie onthield zich in de commissie bij de stemming over de mediabegroting. “Du jamais vu”, zo zeiden de anciens mij. Toen kwam de lange nacht van het Kiesdecreet, toen de N-VA de rekening presenteerde aan sp.a: minder provincieraadsleden en geen provinciale kiesdrempel. En ik zou er bijna aan toevoegen: en geen cordon sanitaire meer.

Ondertussen gaat het van kwaad naar erger. Sp.a-voorzitter Tobback noemde N-VA-voorzitter De Wever ‘een charlatan’. CD&V’er Decaluwe noemde de heer De Coene, sp.a’er en voorzitter van de mediacommissie, ‘een leugenaar’ en ‘een schizofreen’. Sp.a’er De Loor vindt dat N-VA’er Van Overmeire voorlopig nog niet voldoende is ontluisd. N-VA’ster Homans maakte brandhout van de voorstellen van sp.a-minister Van den Bossche om 3000 woningen gratis te isoleren. ‘Een loterij’, noemde La Homans dat. Deze week noemde de heer De Wever CD&V’er en sherpa Van Den Heuvel ‘een leugenaar’. Wat een zootje! Ik heb echt medelijden met u, minister-president.

Minister-president, deze tweespalt maakt een krachtdadig Vlaams bestuur volkomen onmogelijk. Niet u, maar het wantrouwen regeert. En vorige week was er dan de zoveelste rel, ditmaal over de investeringsteun aan een saunacentrum en een megamanege. Een anonieme Vlaamse minister had deze informatie aan de pers gelekt, en voegde daar snoeihard aan toe dat de strategische investeringssteun uw ‘persoonlijke bollenwinkel’ is. U maakte zich daar terecht behoorlijk boos over. Wie zou er gelekt hebben? Minister-president, tijdens uw reis in Mozambique noemde men u de rattenkoning. U weet nu waarom: er zit een rat in uw regering... tussen al die grijze muizen.

Het lek zit ook mij dwars. Onze gewaardeerde collega, de heer Eric Van Rompuy, schreef onlangs op zijn veelbesproken blog dat het gedaan moest zijn met het spelen van Stratego. Ik ben het met hem eens. Maar een spelletje Cluedo moet wel kunnen, vind ik. Wie lekte dit keer? (De heer Lode Vereeck toont een foto van de Vlaamse Regering)

Minister Lieten kunnen we alvast schrappen. Als zij het was geweest, dan hadden wij die informatie al lang in onze mailbox gekregen. (Gelach en applaus)

Zij heeft trouwens haar eigen bollenwinkel: Spartacus en het derde VRT-net.

Zou minister Muyters gelekt hebben? Ook dat lijkt mij erg onwaarschijnlijk, want de bedragen die in de krant stonden, waren correct. (Gelach)

Ook de meeste andere ministers hebben een alibi. Minister Crevits bijvoorbeeld is veel te druk bezig met het doven van de lichten op onze autosnelwegen. Een prima plan, want zo zien we de putten in de weg niet meer. (Gelach)

Minister Van den Bossche is het ook niet. Zij heeft het veel te druk met het isoleren van het dak van mevrouw Homans. (Gelach)

Zou minister Schauvliege gelekt hebben naar de pers? Nee, zij was het zeker niet: zij woonde een toneelvoorstelling bij. De tweede op vier jaar tijd. In Evergem. (Gelach)

Minister Smet misschien? Ook niet. Die is te druk bezig met het schrijven van een nieuw boek ‘Brussel is een Franstalige stad’, waarin hij uitlegt dat alles in Brussel misloopt sinds hij er minister af is. (Gelach)

Zou minister Bourgeois gelekt hebben? Ook hij is het niet. Hij zat op dat moment namelijk nog steeds in Bokrijk, ballen te gooien naar de foto van Elio Di Rupo. Kon er maar niet genoeg van krijgen. Caroline Gennez noemde dat de typische belegen N-VA-studentenhumor. Caroline, geloof me, als mijn studenten zoiets zouden organiseren, dan zat Di Rupo daar zelf, in onderbroek. Minister Vandeurzen dan? Ook hij is het niet, want hij was die dag bezig met het verfijnen van zijn dementieplan en is vergeten om een journalist te bellen.

Bon, collega’s, deze simpele deductie leidt mij eigenlijk nog maar tot één mogelijkheid, dat is natuurlijk Peeters zelf. Die wilde gewoon extra aandacht voor zijn beslissing. En dat is ook logisch. Vorig jaar is de minister-president immers letterlijk van zijn paard gevallen met een maandenlange revalidatie tot gevolg. Dan is het logisch dat hij subsidies geeft voor paardrijlessen en bubbelbaden.

Ik wil nog even opmerken dat het saunacomplex gerealiseerd wordt in Aalst, in het kasteel van Regelsbrugge. In Aalst dus. In een kasteel. Met twee torens. Ik heb ondertussen vernomen dat de burgemeester van Aalst zwaar gelobbyd heeft. Zij was voor, en haar man stond er ook achter. Voor de collega’s die niet helemaal mee zijn, de burgemeester van Aalst verwarde public relations met relations in public. (Gelach)

Minister-president, ik besluit met uw succesvolle missie naar Zuid-Afrika en Mozambique. Ik zei het al: men noemde er u de ‘rattenkoning’. Volgens Wikipedia is een ‘rattenkoning’ een benaming voor een aantal ratten die met hun staarten dusdanig in elkaar verstrengeld zijn geraakt dat ze geen kant meer op kunnen en uiteindelijk verhongeren. Blijkbaar is men in Mozambique dus perfect in staat om deze Vlaamse Regering haarscherp te typeren. Onderling verstrengeld – omdat ze deel uitmaken van diezelfde Vlaamse Regering – willen uw ministers individueel elk een andere kant uit, wat overigens eveneens geldt voor de drie meerderheidspartijen, met als noodlottig gevolg dat er niets structureel vernieuwends wordt gerealiseerd in Vlaanderen. Mijn fractie zal deze beleidsverklaring dan ook niet goedkeuren. Ik dank u. (Applaus bij de oppositie)

De voorzitter

De heer Van Dijck heeft het woord.

Voorzitter, minister-president, dames en heren ministers, collega’s, ik ben zowaar bijna vergeten waar ik mij bevind na de uiteenzettingen van voorgaande sprekers. Ik ben de laatste om niet te kunnen lachen met humor, maar ik denk dat een Septemberverklaring en het debat daarover, de nodige ernst verdienen.

Beste collega’s, de minister-president zei maandag dat Vlaanderen goed is voor bijna 60 procent van de bevolking, 70 procent van het bbp en 80 procent van de export. Vlaanderen is de economische motor van België, zo stelde hij. Dat is juist. Dat zijn feiten. Dat is de realiteit. In elk land geeft men de motor ook alle kansen.

Maar de echte motor van Vlaanderen zijn onze bedrijven en ondernemingen, onze scholen, universiteiten en onderzoeksinstellingen, onze talloze middenveldorganisaties en verenigingen, onze gezinnen en de vele hardwerkende Vlamingen.

Allen samen vormen zij de motor. Die heeft zuurstof en brandstof nodig. Het is onze opdracht daarvoor te zorgen. Collega’s, dat is het wat ik althans lees in deze Septemberverklaring.

Twee jaar geleden startte deze regering in moeilijke tijden met grote ambities. Ook de N-VA nam mee het voortouw bij het uitvoeren van datgene waarvan andere entiteiten in dit land enkel kunnen dromen. Het kwam daarnet al uitvoerig, met pro’s en contra’s, met ja’s en neens, aan bod, maar wij zijn er in ieder geval toe gekomen om het budget in evenwicht te krijgen. En dat voor de tweede maal op rij. Dat is uniek in België. Wij behoren bij de top in Europa. En het lag niet alleen aan extra inkomsten. Er werd bespaard: 2 miljard euro, dat is meer dan 8 procent van het totale budget. Daarmee creëren we nu ademruimte, zuurstof, brandstof.

Mijnheer van Rouveroij, de beeldspraak zegt: “De druivelaar brengt pas vruchten als hij eerst is gesnoeid.” Ik zou het niet beter kunnen zeggen. Er werd gesnoeid.

De voorzitter

De heer van Rouveroij heeft het woord.

Sas van Rouveroij

Wat dat laatste betreft, zijn we het eens. Maar nog eens, voor de goede orde: die 2 miljard euro besparingen. U ervaart de schrapping van 700 miljoen euro jobkorting als een besparing. Dan bent u het er ook mee eens dat dit een besparing is ten laste van de werkende Vlaming want het was een korting die hem was toegekend?

Ik wil daarin zelfs verder gaan, mijnheer Van Rouveroij. U hebt daarnet zeer inventief over de kaasschaaf geciteerd uit Wikipedia. U zegde dat de kaasschaaf wordt gehanteerd wanneer er geen eenduidigheid is, wanneer er geen keuzes kunnen worden gemaakt, wanneer de methode gewoon lineair wordt toegepast. Welnu, collega’s, ik wil erop wijzen dat de kaasschaafmethode niet lineair werd toegepast, dat het wel degelijk op basis van voorstellen van de regering en de meerderheid was dat wij onder andere Welzijn en Onderwijs van die kaasschaaf hebben weggehouden. Dat waren zeer duidelijke beleidskeuzes.

Het gevolg van dit alles is dat we nu keuzes kunnen maken. Wij kunnen investeren in de economie, in O&O, in werk, in scholenbouw en infrastructuur. Maar wij investeren ook in een warm en een sociaal Vlaanderen, in welzijn en in een nieuw sociaal beleid. En het kwam vandaag ook al uitvoerig aan bod dat de kindpremie hiervan een van de speerpunten is.

Wij kijken ook naar onszelf. De overheid is, onder aansturing van minister Bourgeois, afgeslankt. Er is voor de eigen overheid 4 procent minder loonkost, 7,5 procent minder werkingsmiddelen, 30 procent besparingen op consultancy en 30 procent op communicatie. Wij blijven deze weg bewandelen. Ook als het over de eigen regering gaat. Er zijn negen ministers voor 6 miljoen Vlamingen. Bijvoorbeeld op het kabinet van minister Muyters zijn er, voor de loodzware domeinen van Financiën, Begroting, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport, 31 medewerkers. Bij de Brusselse Regering, waar er vijf ministers en drie staatssecretarissen zijn en dus acht uitvoerenden voor 1 miljoen Brusselaars, hebben we staatssecretaris Bruno De Lille, die bevoegd is voor Mobiliteit, met daarbij Gelijke Kansen en Ambtenarenzaken. Hij heeft daarvoor 38 kabinetsmedewerkers. En dan staat er op de website dat hij bevoegd is voor Mobiliteit, met uitsluiting van de bevoegdheid over MIVB, infrastructuur, het openbaar vervoer, het parkeerbeleid en cambio. Je kunt je de vraag stellen wat er dan nog overblijft. Mijnheer Watteeuw, het is een voorbeeld, u moet er niets achter zoeken.

En ten slotte slagen we er ook zelf in, met een parlementsvoorzitter die als eerste en voorlopig enige in dit land de ban breekt wat het statuut betreft en die, zoals we vandaag kunnen zien, nu even hard werkt voor minder loon.

Collega’s, we namen de voorbije periode initiatieven en we verzetten samen met de andere meerderheidspartijen bakens. Het pad werd geëffend voor een versterking van de lokale besturen. De bestuurlijke verrommeling wordt een halt toegeroepen. We kozen voor een strikte taakstelling voor de provincies met minder provincieraadsleden. Ook namen we initiatieven inzake onroerend erfgoed. Zoals we vandaag kunnen lezen, wordt daarover nogal wat gebakkeleid, maar het is een sector die goed is voor een toegevoegde economische waarde van 1 miljard euro, 300 miljoen euro in de bouwsector en meer dan 600 miljoen euro voor toerisme en horeca. We maakten keuzes op fiscaal vlak. We beginnen in eigen beheer met de inning van de verkeersbelasting en vanaf volgend jaar met de vergroening van de belasting op de inverkeerstelling (BIV). Het plan voor wat betreft het zelf innen van successie en registratie wordt klaargemaakt. Het beleidsplan ‘ruimte Vlaanderen’ wordt klaargestoomd en de vereenvoudiging van de regelgeving en procedures met onder andere de omgevingsvergunning, deed eindelijk de administratieve rompslomp verminderen. Ook inzake Werk en Sport werden bakens verzet. En zo, collega’s, zou ik nog wel even kunnen doorgaan.

De voorzitter

De heer Sanctorum heeft het woord.

Hermes Sanctorum-Vandevoorde

Mijnheer Van Dijck, u straalt trots uit, maar laten we het heel even hebben over de hervorming van de BIV. Binnenkort zullen we opnieuw heel wat hefbomen voor fiscale automie krijgen in Vlaanderen, maar we zien, bijvoorbeeld bij de BIV, dat we veel te laat zijn met de implementatie ervan op Vlaams niveau. Gaat u het engagement aan om als eenmaal de fiscale autonomie meer verschuift naar Vlaanderen, die ook op tijd in te vullen?

Mijnheer Sanctorum, als ik trots uitstraal, dan ben ik geslaagd in mijn opzet, want wij zijn trots op deze Vlaamse ploeg.

We moeten inderdaad slagkrachtig zijn om wat naar ons toekomt ook daadwerkelijk zelf uit te voeren. We moeten daartoe alles in het werk stellen.

Hermes Sanctorum-Vandevoorde

Maar u bent telkens te laat. U pleit voor fiscale autonomie en u doet er uiteindelijk niets mee in Vlaanderen of u bent veel te laat.

Zeg mij waarmee we te laat zijn, collega.

Hermes Sanctorum-Vandevoorde

We zijn bevoegd voor de BIV sinds het begin dit jaar. We hebben er een heel rommelige herwerking van gemaakt waarbij we de dieselwagens zullen stimuleren. De situatie is dus verslechterd. Bovendien zal de regeling pas begin volgend jaar worden ingevoerd.

We hebben fiscale autonomie, maar we vullen die niet in.

Mijnheer Sanctorum, als ik me niet vergis, hebben we een voorstel over de BIV. Ik meen dat u ook weet dat er zoiets bestaat als de adviesraden. We proberen effectief om een draagvlak voor het voorstel te creëren en we zullen onze voorstellen eventueel aanpassen aan de adviezen en ingaan op zaken die het voorstel nog kunnen verbeteren. Dan zullen we een debat voeren in de commissie. Ik nodig u graag uit om daar uw visie op het voorstel te geven. Als we op 1 januari 2012, één jaar na het kunnen invoeren, tot een vergroening komen, dan hebben we mijns inziens heel goed gewerkt hier in het parlement.

Ik nodig u uit om het inhoudelijke debat in de commissie te komen voeren op basis van de teksten die we uiteindelijk zullen indienen. In de Vlaamse Regering zijn we nog bezig met het verwerken van de adviezen die we van de adviesraden hebben gekregen. We zullen daarover eerstdaags opnieuw kunnen communiceren en in het parlement de nodige stukken indienen. Ik meen dat dit de normale werking is in een democratie.

Hermes Sanctorum-Vandevoorde

Maar natuurlijk is dat een normale werking, maar de waarheid is dat u veel te laat bent met het voorstel. Dat is de realiteit. Durf dat toe te geven, minister.

Minister-president, ik heb een opsomming gegeven van een aantal punten uit het verleden, maar laten we vooral vooruit kijken. Deze Septemberverklaring stemt ons wat dat betreft, hoopvol. We kunnen ons vinden in de door u naar voren geschoven speerpunten, want er liggen inderdaad heel wat uitdagingen op ons te wachten.

Van mijn spreektijd van vandaag wil ik tevens gebruik maken om de punten naar voren te schuiven die mijn fractie het volgende parlementaire jaar op de voet zal volgen. Het zijn punten die onder de verantwoordelijkheid van verschillende ministers vallen en waarop we met regelmaat initiatieven zullen nemen, of dossiers die we met extra aandacht willen opvolgen.

Eerst, de betaalbare energie. De energiefactuur is in Vlaanderen inderdaad hoog. Maar bovendien moeten we ook inzetten op en meer stimulansen geven aan nieuwe alternatieve energiebronnen. Moet het nog betoogd, minister, dat de N-VA steeds gepleit heeft voor het actieplan groene warmte? We moeten met de Vlaamse Regering een gezonde efficiënte mix vinden om in 2020 de Europese doelstellingen te halen. We moeten ook realistisch zijn. Willen we de vooropgestelde 13 procent hernieuwbare energie halen, dan zullen we een serieus tandje moeten bijsteken. Bij de herziening van het decreet Groenestroomcertificaten houden we meer rekening met een evenwichtige kosteneffiëntiemix.

Voor de N-VA is het zeker verantwoord dat deze regering zwaar investeert in sociale huisvesting. Maar ook hier geldt voor ons het verhaal van rechten en plichten. Voor wat, hoort wat. De sanctioneringsmogelijkheden moeten worden uitgebreid, ook voor de fraudeaanpak. Ook zij die buiten de inkomensgrenzen voor sociale huisvesting vallen, hebben recht op betaalbare huisvesting. Dat realiseren we via een versterkt aanbod van bescheiden woningen met hogere inkomensgrenzen voor de lagere inkomens.

De voorzitter

Mevrouw De Waele heeft het woord.

Patricia De Waele

Mijnheer Van Dijck, ik zou graag de visie kennen van de N-VA over het verlengde groeipad voor het bouwen van sociale huurwoningen en over de openstelling van sociale huurwoningen voor mensen met een minder laag inkomen. Dat is precies de omschrijving die we eergisteren in de Septemberverklaring gehoord hebben: “een minder laag inkomen”. Dat is natuurlijk hetzelfde als: mensen met een hoger inkomen hebben recht op sociale huurwoningen. LDD denkt, wij denken, dat op die manier de meest kwetsbare huurders uit de sociale huurmarkt verdrongen worden.

De voorzitter

De heer Penris heeft het woord.

Jan Penris

Mijnheer Van Dijck, ik hoor u graag spreken over de fraude in de sociale huisvestingssector. U weet dat er in mijn commissie heel concrete voorstellen zijn ingediend die dat soort wanpraktijken moesten aanpakken. Eigenaars van bezittingen in vreemde landen – en meestal zijn dat ook vreemdelingen – die onze sociale huisvestingsmaatschappijen betrekken, moeten worden nagekeken. Toen wij ons voorstel voorlegden aan de commissie, volgde de N-VA ons niet. Hebt u wat dat betreft andere, betere, concretere, zeer realiseerbare initiatieven? Anders bent u een beetje voor de vaak aan het praten.

De voorzitter

Mevrouw Homans heeft het woord.

Mevrouw De Waele, u maakt zich zorgen over de aanpassing van het groeipad in het Grond- en Pandendecreet. Het is zeer realistisch van deze Vlaamse Regering dat ze nu beseft dat het tegen 2020 misschien wel eens moeilijk zou kunnen worden. Ze kiest ervoor om nu al de nodige ingrepen te doen. Wij zijn proactief, wij grijpen in op het beleid. Wij zijn niet te fier om toe te geven dat er af en toe eens een aanpassing nodig is. Daar is totaal niets mis mee.

De verhoging van de inkomensgrenzen is absoluut noodzakelijk voor de financiële houdbaarheid van de sociale huisvestingsmaatschappijen. Dat begrijpt u toch wel? Wij pleiten voor een sociale mix in de huisvestingsmaatschappijen. Er moet een afspiegeling komen van de hele samenleving, zeker in de complexen waar zich af en toe problemen voordoen. We moeten daar niet onnozel over doen. Ik snap niet wat u daar tegen hebt. Maar als u onze visie meer uitgebreid wilt kennen, raad ik u aan om naar de commissie Wonen te komen. Dan kunnen we het daar nog uitgebreid over hebben.

Ik wil ook nog reageren op de opmerking van de heer Penris over de eventuele eigenaars van onroerend goed in het buitenland. Ik weet dat hij hierover een voorstel van decreet heeft ingediend. Hij weet echter ook dat dit juridisch geen steek houdt.

Op aanraden en op vraag van minister Reynders werk ik in de Senaat aan een wetsvoorstel. Ik heb hierover een aantal schriftelijke vragen gesteld en hij heeft me in zijn antwoorden informatie verschaft.

De partij van de heer Penris is met een aantal gemeenschapssenatoren ook in de Senaat vertegenwoordigd. Zijn fractievoorzitter maakt daar deel van uit. Ik raad de heer Penris dan ook aan alle mogelijke middelen te gebruiken om die vormen van fraude tegen te gaan. Indien hij hier gewoon een voorstel van decreet indient waarvan hij weet dat het juridisch kant noch wal raakt, doet hij niet wat hij moet doen.

De voorzitter

Mevrouw Heeren heeft het woord.

Veerle Heeren

Voorzitter, ik zou even op de woorden van mevrouw De Waele willen reageren. Ik hoop dat we het debat over de bescheiden woningen of de starterswoningen ook nog in de commissie zullen kunnen voeren. Het is natuurlijk de uitdaging ervoor te zorgen dat die woningen niet door de Vlaamse overheid worden gesubsidieerd. De huur moet aan contracten van bepaalde duur worden gebonden. Dit instrument moet ons in verband met het uitgezette groeipad alle garanties bieden dat de aangewezen operatoren in de financieel gezondste context effectief 43.000 bijkomende sociale huurwoningen tot stand kunnen brengen.

De voorzitter

Minister Van den Bossche heeft het woord.

Voorzitter, de Vlaamse Regering denkt eraan de inkomensgrenzen voor sociale woningen om bepaalde redenen op te trekken. Ik heb de indruk dat mevrouw De Waele de situatie op het terrein niet zo goed kent. Onlangs is een alleenstaande vrouw met een kind van de wachtlijst voor een sociale woning gehaald omdat ze na een jarenlange werkloosheid een job als poetsvrouw heeft aanvaard. Ik vind dit een gigantische werkloosheidsval. Die vrouw zal het minimumloon verdienen en zal het nog steeds moeilijk hebben om rond te komen. Omdat ze die job heeft aanvaard, heeft ze echter geen recht meer op een sociale woning. Dat is wat wij haar nu vertellen. Ik vind dat verkeerd. Ik vind dat mensen die een dergelijke inspanning leveren, nog steeds in een sociale woning terecht moeten kunnen.

Ik vraag me trouwens af of mevrouw De Waele al eens in een sociale woonwijk is geweest waar niemand een job heeft en niemand de buren nog enig perspectief op beter en op meer kan bieden. Dat is nergens goed voor. De mensen worden daar mistroostig van. Ze krijgen het idee dat de samenleving hen heeft opgegeven en dat er geen hoop of toekomst meer is. Ik vind het een goede zaak dat in sociale woningen ook mensen wonen die een job hebben of een opleiding volgen. Zij kunnen hun buurman zeggen dat er nog hoop is, dat er nog mogelijkheden zijn en dat het weer beter kan gaan. Ik zal hiervoor blijven ijveren.

De bezorgdheid om de allerarmsten deel ik zeker en vast. Om hier iets aan te doen, bouwen we woningen bij. Het plan is en blijft ambitieus. Er komen zelfs 6000 woningen bij. Ik geef toe dat we het tijdspad moet bijstellen. De reden is eenvoudig. De woningen die het gevolg van het Grond- en Pandendecreet zijn, blijven papieren woningen omdat de huisvestingsmaatschappijen worden ondergefinancierd.

We moeten een keuze maken. We kunnen tegen 2020 al die woningen op papier in orde krijgen en in de realiteit vaststellen dat er niets gebeurt. Iedereen weet dat momenteel bouwprojecten worden stilgelegd. Ik krijg elke dag te horen dat een project niet kan worden voortgezet. Misschien moeten we onze ambities bijstellen. We moeten het aantal bescheiden woningen verhogen, maar het tijdspad tot 2023 laten lopen. Dit kan ervoor zorgen dat elk plan voor elke woning effectief kan uitmonden in een woning die door iemand met een belangrijke woonnood kan worden bewoond.

Daarnaast heeft de Vlaamse overheid de huurpremie goedgekeurd. Mensen met een erg laag inkomen die hierdoor langere tijd op de wachtlijst komen te staan, krijgen het recht op een financiële tussenkomst die bovendien per kind ten laste wordt verhoogd. Dit geld moet hen in staat stellen de huur op de private markt te betalen.

Volgens mij voeren we een logisch beleid, dat goed zorgt voor wie het nodig heeft en hun tegelijkertijd vraagt zo actief mogelijk aan de maatschappij deel te nemen. We straffen de mensen niet wanneer ze een job aanvaarden. (Applaus bij sp.a)

De voorzitter

Mevrouw Vogels heeft het woord.

Mieke Vogels

Voorzitter, het verhaal van minister Van den Bossche klinkt volgens mij wat te optimistisch. In het licht van het grond- en pandenbeleid moeten gemeenten een sociaal objectief van 9 procent halen. Ik heb de eerste cijfers ondertussen opgevraagd. Hieruit blijkt dat gemeenten die dit sociaal objectief willen bereiken, alle reglementen gebruiken om in de eerste plaats woningen voor gezinnen en dus voor tweeverdieners te bouwen. Van alle mensen die op de wachtlijsten staan, is 56 procent alleenstaand. Amper 24 procent van de woningen die worden gebouwd, is voor alleenstaanden bedoeld.

Waarom, minister? Omdat er de strijd is om de tweeverdiener. Het is electoraal en fiscaal veel interessanter om in een sociale woning ook een gewoon gezin met kinderen te hebben en niet enkel alleenstaanden. Als ik dan dit regeerakkoord lees en u hoor zeggen dat we woningen gaan bouwen voor gezinnen met een minder hoog inkomen, denk ik dat dat andermaal een maatregel is waarbij de allerarmsten, zij die het het moeilijkst hebben op de woningmarkt, uit de boot vallen. En u moet niet afkomen met uw huurpremie. Dat is ‘too little, too late’ en voor een veel te klein deel van de bevolking.

Voorzitter, vandaag hebben meer dan 300.000 mensen op basis van hun inkomen recht op sociale huisvesting. Meer dan 300.000 mensen hebben het op dit moment dus moeilijk om hun woonkost te betalen. Daar doet deze regering structureel niets aan.

Wat u zegt over die alleenstaanden, klopt niet helemaal. In stedelijk gebied is het voor een alleenstaande makkelijker om snel een sociale woning te verkrijgen en voor een gezin met kinderen erg moeilijk. In landelijk gebied is het omgekeerde het geval. Daar zijn er voornamelijk gezinswoningen. Die wachtlijsten zijn inderdaad niet altijd even lang voor dezelfde typologie aan mensen. We kunnen proberen daar in het uitvoeringsprogramma meer rekening mee te houden. De problematiek stelt zich dus echter anders in de steden dan in landelijk gebied.

Wat u zegt over de huurpremie, vind ik erg jammer. U vindt een premie van 100 euro per maand, vermeerderd met 20 euro per kind, ‘too little, too late’. Dat is ongeveer evenveel als de kindpremie, maar dan per maand en niet per jaar. Maal twaalf dus. En dat vindt u dan ‘too little, too late’. Die huurpremie is er bovendien enkel voor de allerarmste gezinnen. Dat is toch net wat u vroeg over de kindpremie? En toch is het weer niet goed. Ik vind dat een beetje intellectuele eerlijkheid u, als oppositielid, zou sieren. (Applaus bij de meerderheid)

Mieke Vogels

Minister, u beschuldigt mij van intellectuele oneerlijkheid. U weet ook dat het verschil tussen een gemiddelde huurprijs op de private woningmarkt en de sociale woningmarkt 200 euro bedraagt. Met uw 120 euro rijdt u dat gat niet dicht.

Verder zal uw huurpremie worden uitgekeerd aan mensen die al vijf jaar wachten op een sociale woning. Dat is een kleine groep in vergelijking met de 300.000 mensen die vandaag moeilijkheden hebben, een kleine groep die niets zal helpen aan de toenemende uithuiszettingen en dakloosheid in het rijke, warme Vlaanderen van de minister-president. Als u om intellectuele eerlijkheid vraagt, geldt dat voor beide kanten. (Applaus bij Groen!)

Patricia De Waele

Minister, ik zal u vertellen wat de precieze reden is waarom u mensen met een hoger inkomen in de sociale huurmarkt zult toelaten. U hebt dat al in de pers verklaard en de minister-president heeft dat hier eergisteren ook verklaard. U zult dat doen om de sociale huisvestingsmaatschappijen financieel gezond te houden, om hen met andere woorden meer geld in de kas te laten krijgen.

Minister, aanziet u het als een kerntaak om meer inkomsten te generen voor de sociale huisvestingsmaatschappijen, of is het uw bedoeling om ervoor te zorgen dat kwetsbare huurders in de sociale huurmarkt een dak boven hun hoofd krijgen?

Voorzitter, ik wil de collega’s eerst graag duidelijk maken waar ik nu eigenlijk mee bezig ben. Het is niet mijn ambitie om over elk van de speerpunten die de N-VA naar voren wilt schuiven voor volgend jaar, vandaag reeds het debat te beslechten. Ik wil dat wel, maar dat hoeft voor mij echt niet. Ik wil elk debat aangaan. Ook mijn fractiegenoten staan te popelen om hun zeg te doen over elk van die beleidsdomeinen. Wat ik hier vandaag naar aanleiding van de Septemberverklaring wil doen, is die zeven belangrijke punten naar voren te schuiven. Ik nodig jullie allemaal uit om daar te gepasten tijde in de commissies verder over te discussiëren. Ook de andere punten zullen onderwerp van discussie zijn. Dat is maar goed ook.

Een derde punt dat voor ons heel belangrijk is, is een weg waarop veel is gebeurd, maar waarop nog veel dient te gebeuren, en dat is de weg van de inburgering. De hervorming van de sector wordt de belangrijkste uitdaging binnen het inburgeringsbeleid. Voor de N-VA-fractie moet dit resulteren in meer efficiëntie, klantgerichtheid, een hogere effectiviteit en een versterking van de hele sector.

Het staat buiten kijf en de feiten tonen het dagelijks aan dat de druk op de Vlaamse Rand blijft toenemen. De – wat we noemen – ‘problemen’ van de Rand deinen uit, verder dan de gemeenten die grenzen aan de gemeenten die aan Brussel grenzen, de afbakening van de zogenaamde randgemeenten. Je moet ziende blind zijn om niet te merken dat op sociologisch vlak het potje Brussel overkookt. Vlaamse maatregelen dringen zich op, niet alleen voor de minister bevoegd voor de Vlaamse Rand, maar voor alle ministers. Ik denk aan Welzijn, Werk, Onderwijs. Het is een aandachtspunt dat we met de nodige urgentie zullen opvolgen.

Ik houd het kort over de problematiek van de mobiliteit. Het blijft een belangrijk aandachtspunt. Het gaat dan niet enkel over het investeren in missing links. Ook de strategische spoorvisie voor Vlaanderen is belangrijk. We moeten komen tot een volwaardig spoornetwerk voor zowel personen als goederenvervoer.

Over het luik innovatie is het merendeel in het parlement het eens, denk ik. O&O is ontegensprekelijk de motor van onze economie. Het is dan ook cruciaal dat de Vlaamse Regering er nu met dit beleid voor kiest om extra te investeren in onze kenniseconomie voor 60 miljoen euro. Zoals daarstraks in het debat al aan bod kwam, neemt deze Vlaamse Regering het engagement op om ook in de toekomst innovatie als prioriteit te blijven beschouwen. Maar we weten allemaal dat meer geld op zich niet voldoende is. Het is niet het enige. We moeten ook de juiste keuzes maken over waar we ons geld aan besteden. Dat is niet altijd een gemakkelijke keuze. Innovatie is voor een groot stuk koffiedik kijken. Het is keuzes maken voor de toekomst, maar je weet niet altijd wat de juiste inzet is. Daarom zullen wij als fractie blijven pleiten voor een optimalisatie van ons innovatie-instrumentarium.

Het vorige parlementaire jaar, voorzitter, heeft de Commissie Jeugdzorg zeer goed werk verricht. Dit jaar moeten we erop inzetten die conclusies hard te maken. Veel te veel jongeren vallen nog tussen de mazen van het net. Jeugdzorg in Vlaanderen heeft die extra stimulansen nodig.

Minister-president, dat zijn een aantal aandachtspunten waarop we, zoals gezegd, de volgende maanden extra zullen focussen. Zijn er nu ministers zoals minister Smet die mogen denken dat ze gerust zijn, omdat de N-VA niets zal zeggen over Onderwijs? Nee, die geruststelling kan ik u niet geven. Ook Onderwijs, Waterbeleid en noem maar op blijven de nodige aandacht vragen.

Tot slot, collega’s, wil de N-VA de behoeder blijven van een assertief beleid. Elke regering, waar ook, dient te opereren vanuit zelfrespect en met de nodige assertiviteit te handelen. In dit land is dat zeker ook het geval. Concreet betekent dat voor Vlaanderen, zoals het ook geschreven staat in de Septemberverklaring: geen tekorten, geen overschotten. Het betekent ook systematische screening van bevoegdheidsoverschrijdingen en optreden waar nodig. Er is ook bijzondere aandacht voor waar het nodig is, bijvoorbeeld, minister Smet, de extra middelen voor scholenbouw in Brussel.

Minister-president, ik sluit af. De basiswoorden in uw Septemberverklaring zijn zeer duidelijk: “Nu durven groeien”. De besparingen van de voorbije twee jaar bieden ons die kans. De akker was klaargemaakt, geploegd en geëgd en er werd gezaaid. Laat ons beginnen met oogsten. We zijn er immer klaar voor om het regeerakkoord verder loyaal en zeer correct uit te voeren.

De voorzitter

De heer Van Der Taelen heeft het woord.

Luckas Van Der Taelen

Mijnheer Van Dijck, sorry dat ik u bij het einde van uw speech onderbreek, maar u had het in uw inleiding over een belangrijk thema. U had het over de Rand en het probleem van het overkokende Brussel. U noemde een paar terreinen op waarvan u hoopt dat de Vlaamse Regering er zal op inzetten, in de strijd voor een betere toekomst voor de Rand. Kunt u dat een beetje ontwikkelen? Op welke terreinen moet de Vlaamse Regering volgens u inzetten?

Ik ga één voorbeeld geven dat ik vrij goed ken. Als wij in Brussel inzetten op de ondersteuning van niet-Nederlandstaligen, dan stel ik vast dat die problematiek zich in de brede Vlaamse Rand evenzeer stelt en dat wij moeten blijven inzetten op de vernederlandsing van leerlingen en van jonge mensen die werk zoeken in Vlaanderen zodat ze voldoende Nederlands kennen om een plaats te vinden op de werkvloer in Vlaanderen en in Brussel.

Luckas Van Der Taelen

Sorry dat ik nog een kleine aanvulling vraag. U weet dat de scholen in Halle-Vilvoorde overvol zijn en steeds overvoller zullen worden. Begrijp ik u dan goed dat het de bedoeling is dat de Vlaamse Regering nog meer gaat investeren in die scholen en eventueel zelfs scholen gaat bijbouwen om de internationalisering van de Rand op te vangen?

Het heeft niet alleen te maken met bijbouwen, maar ook met een voorrangsbeleid en met keuzes maken van wie er in deze scholen terechtkan.

Ik nodig u uit om dat debat ten gronde in de commissie te voeren.

De voorzitter

De heer Dewinter heeft het woord.

Mijnheer de fractieleider van de N-VA, mijnheer Van Dijck, het verwondert mij toch enigszins en het slaat me feitelijk met verstomming dat u erin slaagt om een hele toespraak over de Septemberverklaring te houden en geen woord te zeggen over de nieuwe Financieringswet, geen woord over het akkoord rond Brussel-Halle-Vilvoorde. Nochtans heeft mijn rechterbuur, de heer De Wever, een hele week lang het vuur geopend – terecht overigens – op de toch wel vele toegevingen die daar werden gedaan en op het feit dat deze beide akkoorden voor Vlaanderen – en dus ook voor de Vlaamse Regering – een regelrechte ramp zijn.

De N-VA toont hier weer zijn Januskop. Aan de ene kant is er de pitbull De Wever die op het federale niveau de oppositie moet voeren en aan de andere kant de schoothond Van Dijck die de N-VA in de Vlaamse Regering moet houden. Die schizofrenie wordt langzaam maar zeker onhoudbaar en u wordt steeds ongeloofwaardiger als N-VA. U kunt niet de ene dag komen verklaren dat het akkoord dat uiteindelijk de basis zal zijn voor de werking van deze Vlaamse Regering in de toekomst, het slechtste akkoord ooit is voor Vlaanderen en de andere dag daaruit geen enkele politieke conclusie trekken en hier blijven doen alsof er geen vuiltje aan de lucht is.

Dat is niet nieuw. Ik zie dat minister Bourgeois vandaag op de voorpagina van De Morgen net hetzelfde doet. “Ik zie geen enkel probleem. We blijven in de Vlaamse Regering. Er zijn voorlopig geen schendingen van het Vlaams regeerakkoord.” Hoe staat dat in verhouding met de scherpe kritiek van uw eigen partijvoorzitter Bart De Wever – die deze namiddag eindelijk eens is opgedaagd, waarvoor dank – in vele kranten en in de media? (Opmerkingen van de heer Bart De Wever)

Daar twijfel ik niet aan, mijnheer De Wever, maar het is wel zo. Ik had daar van de N-VA eens graag een antwoord op gehad. Wat is het nu? Het is kiezen of delen. In het Antwerps zegt men: eieren of joeng. (Applaus bij het Vlaams Belang)

Lode Vereeck

Ik was tot dezelfde conclusie gekomen. Mijnheer Van Dijck, ik heb u rustig beluisterd en ben verbaasd dat u niet terugkomt op de belangrijke uitspraken die uw voorzitter heeft gedaan. Mijn vraag is dan ook dezelfde: is de tekst van minister-president Peeters die u intussen hebt kunnen bestuderen conform het regeerakkoord? In welke mate zijn die compatibel?

Sas van Rouveroij

Ik stel dezelfde vraag, maar formuleer ze wel anders. Mijnheer Van Dijck, aan het begin van uw betoog zei u dat u niet helemaal wist waar u zich bevond. Ik heb de indruk dat u dat nog altijd niet weet. U bevindt zich in het Vlaams Parlement en we hebben het over de Septemberverklaring. Die gaat niet alleen over 2012: de meerjarenplanning gaat tot 2014. We hebben het hier over de toekomst van Vlaanderen. Op dit eigenste moment wordt over de toekomst van Vlaanderen onderhandeld. De eerste resultaten schijnen volgens uw voorzitter niet hoopvol te zijn. Mijn vraag aan u is of u het daarmee eens bent. Als u het daarmee eens bent, hoe vindt u dan dat de Vlaamse Regering zich moet wapenen tegen die hold-up?

De voorzitter

De heer Sanctorum heeft het woord.

Hermes Sanctorum-Vandevoorde

Die laatste vragen zijn de vragen van de dag. Om een groot staatsman te citeren: quid N-VA? Ik heb nog een bijkomende vraag over het beleid in de Vlaamse rand dat door N-VA hoog in het vaandel wordt gedragen.

Mijnheer Van Dijck, u had het daarnet over een voorrangsbeleid. Wat bedoelt u daar precies mee? Als u dan zegt dat er alleen Nederlandstaligen zullen worden aanvaard of grotendeels zullen worden aanvaard in de dorpsscholen in de Vlaamse Rand, dan zijn we niet goed bezig. We moeten net die Franstalige anderstaligen lokken naar die Nederlandstalige scholen om hen Nederlands bij te brengen waarvoor zij extra ondersteuning nodig zullen hebben. Daar ben ik het helemaal mee eens, maar wat houdt dat voorrangsbeleid precies in?

We hebben het niet over Brussel, maar over de Vlaamse Rand. Mijn fractie vindt dat kinderen in hun eigen omgeving naar school moeten kunnen gaan. Als ik het heb over een school in Halle, dan vind ik dat jongeren in Halle voorrang hebben op jongeren uit Braine-l’Alleud. Dat bedoel ik daarmee.

En dan is er de vraag die blijkbaar heel Vlaanderen bezighoudt: quid N-VA? Wij discussiëren hier vandaag over de Septemberverklaring en over het beleid van de Vlaamse Regering. Zodra er duidelijkheid is over federale akkoorden die implicaties hebben voor Vlaanderen, dan zal dit parlement ervoor zorgen dat dit debat hier te gepasten tijde wordt gevoerd. Op dit moment gaat het over de Septemberverklaring van deze Vlaamse Regering die wij ten volle steunen. Voor sommigen, mijnheer Dewinter, is de enige vraag naar aanleiding van de federale onderhandelingen wat er zal gebeuren met de N-VA. We moeten ervoor zorgen dat het over meer dan dat gaat. Deze Vlaamse Regering doet het helemaal niet slecht. Vlaanderen is een zeer interessant beleidsniveau om beleid te voeren. (Applaus bij de meerderheid)

Mijnheer Van Dijck, u verwijt de heer Vereeck een stand-upcomedian te zijn, maar aan u is toch ook een belangrijk humorist verloren gegaan. Wat u op het eind van uw betoog vertelt, raakt kant noch wal. Het is bijzonder hypocriet en het getuigt van weinig verantwoordelijkheidszin om een hele week lang terechte kritiek uit te oefenen op wat er tot stand is gekomen rond BHV en de Financieringswet. De heer De Wever heeft het zelfs over pure volksverlakkerij. Hij zegt dat het leugenaars en bedriegers zijn en er is geen overeenstemming met het Vlaams regeerakkoord. U rept daar echter met geen woord over.

U kunt niet van twee walletjes blijven eten. U moet duidelijkheid bieden. Als u alleen de bedoeling hebt om electoraal te scoren en de confrontatie met het federale niveau te zoeken, terwijl u hier rustig blijft zitten alsof er geen vuiltje aan de lucht is, dan doet u aan kiezersbedrog.

Meer nog, u legitimeert de financieringsakkoorden, u legitimeert het akkoord over BHV en u bezorgt Elio Di Rupo en zijn Parti Socialiste een alibi om gezellig voort te doen zoals ze nu bezig zijn. U bent de beste bondgenoot van de PS en van Elio Di Rupo indien u in deze Vlaamse Regering blijft zitten en u hen het alibi geeft door dat te doen. (Applaus bij het Vlaams Belang)

De voorzitter

De heer De Wever heeft het woord.

Voorzitter, ik denk dat ik mijn fractieleider duidelijk heb horen zeggen dat wij te gepasten tijde onze beslissingen zullen nemen, bijvoorbeeld als we de teksten van akkoorden kennen. Het valt me echter op dat het Vlaams Belang al zit te popelen en uit alles wat er gebeurt maar één ding onthoudt en maar één partij viseert: niet de partijen die federaal die akkoorden aan het maken zijn, maar de N-VA. (Rumoer en opmerkingen bij het Vlaams Belang)

Dat is het enige dat de heer Dewinter kan onthouden, namelijk dat de N-VA zo snel mogelijk uit die Vlaamse Regering zou moeten verdwijnen. Het is mij een raadsel welke grote verdienste dat zal hebben voor de Vlaamse zaak. Mijnheer Dewinter, u stelt dat we dat alleen doen om electoraal te scoren. Die overweging zal u zelf niet vreemd zijn. Met de Vlaamse zaak en het dienen ervan heeft dat heel weinig te maken. Ik stel dat elke keer vast. (Applaus bij de N-VA)

Lode Vereeck

Mijnheer Van Dijck, ik hoor u zeggen dat u moet wachten op de definitieve teksten, maar u hebt toch al uw cijferwerk gedaan? Enkele dagen geleden heeft uw partij een informele persbijeenkomst bijeengeroepen, waarop u met het hoofd van uw studiedienst al het cijferwerk hebt voorgedaan. Ik denk zelfs dat minister Muyters de cijfers is komen toelichten, als N-VA’er, niet als minister van Financiën en Begroting. U kunt nu dus toch wel al een standpunt innemen. Voor u is het al voldoende duidelijk. U hebt de berekeningen gemaakt. U bent er zelfs mee naar de pers gegaan.

De voorzitter

De heer Watteeuw heeft het woord.

Filip Watteeuw

Voorzitter, ik begin het stilaan te leren. Als ik als laatste een toespraak van pakweg vijf bladzijden wil houden, dan moet ik ongeveer zestien bladzijden schrijven. De rest mag ik dan schrappen, omdat dit al aan bod is gekomen.

Minister-president, ministers, collega’s, de onzekerheid bij de bevolking was een kernelement in het betoog, of een deel ervan, van de heer Crombez. Minister-president, ook in uw toespraak was er een opvallend zinnetje, dat ik trouwens een mooi zinnetje vond: “Wij moeten nu vermijden dat de zomer van de onzekerheid uitmondt in een winterse recessie.” Het deed me wat denken aan Shakespeare. U weet wel, Richard III en ‘the winter of our discontent’. ‘De zomer van de onzekerheid’ vind ik mooi klinken. Ik denk echter dat er iets anders is. Onzekerheid begint zowat de kernkwaliteit te worden van deze Vlaamse Regering: onzekerheid over de loyaliteit van de coalitiepartners, onzekerheid over de communautaire positie, onzekerheid over welke richting u uit wilt, onzekerheid over wat belangrijk is of niet.

Minister-president, is het de onzekerheid die ervoor zorgt dat u geen positie kiest in het communautaire proces dat gaande is? Ik begrijp écht niet waarom u geen stelling inneemt. U, als minister-president van de grootste deelstaat van België, zou dat toch moeten doen. Of men nu voor of tegen de federale onderhandelingen is, iedereen weet dat wat er aan het gebeuren is, belangrijk is voor Vlaanderen. Het zal een grote impact hebben. Het lijkt me uw verantwoordelijkheid om duidelijk te maken wat uw positie en de positie van uw regering is. Bent u nu voor of tegen wat er federaal gebeurt? En zeg me niet dat u niet weet wat er in die teksten staat. U weet dat wel degelijk. Meer zelfs, uw voorzitter verzette geen stap zonder u te consulteren, terecht overigens. Ik heb me laten vertellen dat de onderhandelaars zelfs wisten wanneer u ging slapen, omwille van die consultaties. In de feiten hebt u mee onderhandeld over de federale akkoorden en die akkoorden goedgekeurd. Als CD&V’er gaat u akkoord, als minister-president weet u van niets. Ik vind dat dit uw reputatie van krachtig bestuurder ondermijnt.

Ons land heeft een regering nodig, ook op het federale niveau. Het is welletjes geweest. 472 dagen, dat is genoeg. De sociaal-economische en ecologische problemen eisen dringend onze aandacht op. Dat hebt u ook aangegeven, minister-president. We zien nu de krijtlijnen van wat voor ons een eerbaar en verdedigbaar communautair akkoord is. Wie nu niet durft te springen, zal het allicht nooit doen, of heeft stiekem of openlijk een totaal andere agenda.

Brussel-Halle-Vilvoorde wordt gesplitst, er komt meer fiscale autonomie, er worden veel bevoegdheden en middelen overgedragen. We hebben nu nood aan een Vlaamse Regering die zich op een positieve wijze inschrijft in deze hervorming en die het maximale wil puren uit de nieuw verworven hefbomen voor Vlaanderen.

De Vlaamse Regering heeft de voorbije maanden en jaren niet echt bijgedragen tot de pacificatie, eerder integendeel. Welnu, het is nu het moment om een nieuwe toon aan te slaan en kleur te bekennen.

Dat is ook mijn boodschap aan de N-VA. Op het federale niveau is de N-VA de grootste Vlaamse partij. Dat brengt verantwoordelijkheden mee. Ik hoop dat de N-VA alsnog leiderschap wil tonen en constructief wil meedenken in wat er te gebeuren staat. Indien niet, dan kan ik alleen maar de woorden gebruiken van een vertegenwoordiger van een klein land op de klimaatconferentie in Bali, die ten aanzien van de grote belangrijke Amerikaanse delegaties stelde: “If you are not willing to lead, then get out of the way.”

Voorzitter, collega’s, mijn fractie gaat voor een verstandig Vlaams verhaal zonder complexen. We gaan voor samenwerking in plaats van eindeloze conflicten. We willen het idee van een nieuw samenwerkingsverband rond Brussel mee vormgeven. We streven naar een cultureel verdrag tussen Vlaanderen en Wallonië. We gaan ook uitdrukkelijk voor oplossingen voor de Brusselaars en de Brusselse Vlamingen. Nu de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde eindelijk een feit is, gaan we voor een nieuw elan in het Vlaamse beleid in de Vlaamse Rand, met echte oplossingen om de Franstalige burgers die in Vlaanderen wonen, beter te integreren.

Minister-president, de eerste zin van uw toespraak was: “Weest waakzaam, ik vrees de Grieken, ook als ze met geschenken aankomen.” Nu had uw toespraak wel iets van een geschenkenlijst. In uw verklaring pakt u, bijna traditiegetrouw, uit met een waslijst van kleinere en grotere prioriteiten. Dat heet voor ons: de vis verdrinken. U bracht uw Septemberverklaring met het nodige enthousiasme, maar uiteindelijk zat er erg weinig profiel in. Het leek wel een omgekeerde kaasschaaf: allemaal kleine brokjes.

Voor mij en mijn fractie is het absoluut niet duidelijk wat nu in het komende jaar de accenten zijn die u wilt leggen. Waar liggen de klemtonen? Bovendien komt er wat sleet op de in uw toespraak voorbij zoevende containerbegrippen: het warme Vlaanderen, een sociaal Vlaanderen, een sterker Vlaanderen, Vlaanderen in Actie, de kenniseconomie, het Nieuw Industrieel Beleid, Europese topregio. We hebben het allemaal zo dikwijls gehoord, maar het wordt zo weinig concreet gemaakt.

Minister-president, mijn fractie wil de nieuwe bevoegdheden die overkomen naar Vlaanderen, maximaal inzetten voor een duurzame toekomst. Het beleid op het vlak van grote steden, wonen, energiebesparing, verkeersveiligheid en grote handelsvestigingen willen we niet alleen Vlaams, maar ook groen inkleuren. We denken aan een sociaal woonbeleid, meer armslag voor de steden, sterkere impulsen voor energiebesparing, meer ambitie op het vlak van verkeersveiligheid en de bescherming van lokale winkelkernen.

We vragen uw aandacht voor drie prioriteiten. Het is in de discussie tussen mevrouw Vogels en minister Van den Bossche al duidelijk geworden dat sociale woningen en wonen voor ons enorm belangrijk zijn. In Vlaanderen wachten meer dan 75.000 gezinnen op een sociale woning. De laatste tien jaar zijn de private huurprijzen met een derde gestegen. Vlaanderen telt 300.000 woningen met een slechte woonkwaliteit. We vragen u daarom prioritair in te zetten op beter en betaalbaar wonen in Vlaanderen. Als Vlaanderen alle hefbomen in handen krijgt, met name de huurwetgeving, zijn er geen excuses meer. Het aandeel sociale woningen moet fors de hoogte in, maar ook wonen op de private huurmarkt moet weer betaalbaar worden.

Vlaanderen kan ervoor zorgen dat er een maximumfactuur komt voor de huur. U beloofde ons maandag 6000 extra sociale woningen voor gezinnen met een minder laag inkomen. Wij vonden dat een erg vreemde uitdrukking. Wij maken ons vooral zorgen over de gezinnen met een minder hoog inkomen als het over sociale huisvesting gaat.

Het Vlaamse woonbeleid moet dringend werk maken van nieuwe uitdagingen. De vergrijzing en vergroening van de bevolking, nieuwe woonvormen, verdichting in steden en behoud van het buitengebied. In die zin willen wij creatief meedenken over het gebruik van de ruimte in Vlaanderen.

Minister-president, u weet maar al te goed dat de voorziene 30 miljoen euro niet zal volstaan om tegelijk het probleem van de kleinere kleuterklassen en het capaciteitstekort op te lossen. Alleen al daarom wijs ik nogmaals op de absurditeit van de kindpremie. Dat geld zouden we anders en beter kunnen inzetten voor het wegwerken van tekorten in de kinderopvang, of om echt werk te maken van een volwaardige omkadering in het basisonderwijs. U hebt er blijkbaar geen enkel probleem mee om uw regeerakkoord met voeten te treden als het over leerzorg gaat. U laat toe dat uw minister van Onderwijs het Leerzorgdecreet aan de kant legt.

De voorzitter

Minister Smet heeft het woord.

Minister Pascal Smet

Ik stel voor dat we dat in de commissie verder uitwerken. Ik heb ook de indruk dat de heer Watteeuw het regeerakkoord na twee jaar nog altijd niet goed gelezen heeft. Daar staat letterlijk in dat wij de opdracht hebben gekregen om te kijken of er een maatschappelijk draagvlak was om het kader van leerzorg, zoals het toen op tafel lag, in te voeren. We hebben heel actief naar dat draagvlak gezocht en hebben vastgesteld dat het er niet is.

We hebben als regering meteen beslist om de problemen daar op te lossen en 22 maatregelen genomen om de acute uitdagingen op het terrein aan te pakken. U kunt dus niet zeggen dat wij het regeerakkoord schenden. Wij voeren het uit.

U spreekt ook over een volwaardige omkadering van het basisonderwijs. Ik stel voor dat u die voorstellen nog eens goed bekijkt. Het is de eerste keer sinds meer dan twintig jaar dat we in het basisonderwijs een aanwendingspercentage van 100 procent hebben. We gaan bovendien elk jaar 52 miljoen euro extra investeren in het basisonderwijs, en daarnaast nog eens 17 miljoen euro, gespreid over drie jaar, voor de overgang. Wij geven dus wel degelijk een volwaardige omkadering in het basisonderwijs, zowel in absolute aantallen als in relatieve. Het mooiste bewijs daarvan is dat er 1300 kleuteronderwijzers en -onderwijzeressen bij komen.

Ik wil u dat gerust op een ander moment in alle rust nog eens allemaal uitleggen.

De voorzitter

Mevrouw Meuleman heeft het woord.

Minister, ik weet dat we het in de commissie nog over leerzorg zullen hebben, maar één citaat van u tijdens de commissievergadering wil ik de zaal niet onthouden. U zei dat het creëren van een draagvlak voor leerzorg u te veel energie zou kosten. “Ik stop mijn energie liever in andere dingen”, zei u. Dat was een slag in het gezicht van mensen met een beperking.

Een draagvlak kun je zoeken. Als u een draagvlak wilt, kunt u daarvoor zorgen, minister.

Minister Pascal Smet

Voorzitter, het is helaas niet de eerste keer dat ik bijzonder ontgoocheld moet zijn in mevrouw Meuleman. Ik ben nu eenmaal zo opgevoed dat eerlijkheid het langst duurt. (Gelach. Opmerkingen van mevrouw Elisabeth Meuleman)

Ja, ik weet in welk soort scholen ik dat geleerd heb. Voor mij is dat heel belangrijk: eerlijk duurt het langst, mevrouw Meuleman. Wat heb ik gezegd en in welke context? Ik heb gezegd dat we de afgelopen twee jaar geprobeerd hebben om een draagvlak te vinden voor leerzorg. Dat is in de afgelopen legislatuur niet gebeurd. Dat is ook de afgelopen twintig jaar niet gebeurd. Geen enkele van mijn voorgangers is erin geslaagd om daar een draagvlak voor te vinden.

Je kunt dan nog twee, drie jaar proberen om daar een draagvlak voor te vinden, terwijl er op hetzelfde moment andere fundamentele dossiers op tafel liggen, zoals de hervorming van het secundair onderwijs, de hervorming van het deeltijdse kunstonderwijs, het lerarenloopbaanpact. Dat zijn allemaal fundamentele dossiers voor de toekomst van ons onderwijs, waar we heel veel tijd en energie voor nodig hebben. Als ik dan moet kiezen tussen dossiers waarin we vooruitgang boeken en een dossier waarvan men zegt dat er de komende maanden en jaren geen draagvlak voor zal zijn, is de keuze die wij gemaakt hebben, heel rationeel en verstandig.

Nogmaals: het is niet omdat wij het grote en brede leerzorgkader niet invoeren dat wij de problemen niet zullen oplossen. Ik denk dan aan de plaats van kinderen met autisme in het onderwijs. Wij zullen voor hen extra omkadering aanbieden. Met minister Vandeurzen zullen wij de standaardisering van de protocollen doorvoeren om de doorverwijzing naar het buitengewoon onderwijs tot zijn normale proporties te herleiden, en ook voor de controle erop zorgen. Ik denk ook aan het inclusief onderwijs en het concept van de ‘redelijke aanpassingen’, dat in onze wetgeving moet worden vertaald. Dat zullen wij allemaal wél realiseren. U mag dus niet heel tendentieus beweren dat wij leerzorg en zorgnood in het onderwijs niet belangrijk vinden. Wij zullen de problemen oplossen.

Alleen heb ik vastgesteld dat de tijd helaas nog niet rijp is om het brede kader in te voeren Als de drie vakbonden u een brief schrijven waarin zij zeggen dat zij het niet zien zitten en het signaal geven dat het bijna onmogelijk is om een akkoord te bereiken, en die brief bovendien ook nog publiceren, dan verkies ik toch de grondige hervorming van het secundair onderwijs en het leerkrachtenloopbaanpact te realiseren.

Ik kijk erg uit naar de begroting en naar de extra middelen waarin u wilt voorzien om ondersteunende maatregelen te nemen, zodat ook in Vlaanderen inclusief onderwijs werkelijkheid wordt. Op dit ogenblik hinken wij erg achterop. U weet dat er gigantisch veel doorverwijzingen naar het buitengewoon onderwijs zijn. Die zijn de afgelopen jaren erg toegenomen. Er zijn maatregelen nodig, maar ik vrees dat die er niet zullen komen. U hebt leerzorg ten grave gedragen en ik ben daar bijzonder verbolgen over.

Filip Watteeuw

Minister, ik kan u in alle vertrouwen meedelen dat mevrouw Meuleman ons heeft gezegd dat u haar ook al dikwijls hebt teleurgesteld. Zij deed dat met overtuiging. Ik kom zelf ook uit een school waar eerlijkheid een mee te geven centrale waarde is, en ik geloof haar. Zo is zij over uw benadering van gelijkeonderwijskansen en van meertalig onderwijs erg ontgoocheld.

Minister Pascal Smet

Geeft u eens een voorbeeld. Maakt u het eens concreet.

Filip Watteeuw

Ik denk dan bijvoorbeeld aan het Steunpunt GOK.

Minister Pascal Smet

Gaan we die oude koe uit de gracht halen? Vindt u een instelling die niet voor een toegevoegde waarde zorgt, belangrijker dan het feit dat wij elk jaar 208 miljoen euro extra voor het GOK-beleid vrijmaken? Dankzij de hervorming van het basisonderwijs is de omkadering op basis van leerlingenkenmerken nu structureel verankerd. En dan hebt u het over een paar 100.000 euro voor een steunpunt waaraan wij overigens nog steeds middelen geven om onderzoek te verrichten! U zult een ander voorbeeld moeten geven.

Filip Watteeuw

Het is typisch dat u iets waaraan u geen belang hecht, een oude koe noemt. Ik stel vast dat de Vlaamse Regering het meertalig onderwijs in Vlaanderen geen eerlijke kans geeft.

Minister Pascal Smet

Hebt u de Talennota wel gelezen? U zegt zaken die niet kloppen. U zegt dat het meertalig onderwijs in Vlaanderen geen eerlijke kans krijgt. Deze Vlaamse Regering heeft nochtans beslist dat meertalig immersieonderwijs in het secundair onderwijs in Vlaanderen en Brussel mogelijk wordt. Onder de vorige regering was dat niet het geval, maar nu dus wel. Wij willen onze kinderen immers voorbereiden op een leven in een internationale context. Dat is ook de reden waarom wij hebben beslist dat in het hoger onderwijs ook het Engels als onderwijstaal zal worden ingevoerd. Ik vrees dus dat u geen voorbeeld kunt geven.

Luckas Van Der Taelen

Ik zal u een voorbeeld geven waarom wij ontgoocheld zijn. U kent de studies over het immersieonderwijs, al hebt u de neiging om wetenschappelijke studies naast u neer te leggen. Als u echt zou willen om onze kinderen meertalig te maken, dan weet u toch dat u te laat bent wanneer u daar in het secundair onderwijs begint aan te werken? Dat is wel interessant. Maar studies van professor Van De Craen van de VUB wijzen erop dat hoe jonger de kinderen zijn, hoe meer zij openstaan voor het aanleren van andere talen en dat andere talen aanleren zelfs stimulerend kan zijn voor het aanleren van de eigen moedertaal.

U weigert om het immersieonderwijs in te voeren op het laagste niveau, in de kleuterklassen. Daar is immersieonderwijs het productiefst. Als u wilt weten waarom wij ontgoocheld zijn, minister, dan is het omdat u weigert om in Vlaanderen, in tegenstelling tot wat men doet in Wallonië, immersieonderwijs te geven daar waar het thuishoort, namelijk op het laagste niveau, in de kleuterklas en in het lager onderwijs. Daarover zijn we inderdaad ontgoocheld. Als u nu durft toe te geven dat u dat niet wilt of niet mag doen, dan kunnen we als vrienden uit elkaar gaan vandaag.

We zijn vooral teleurgesteld, minister, omdat u zoveel blaat, maar zo weinig wol geeft. Er is die hele Talennota. Meertaligheid is inderdaad mogelijk in het lager onderwijs, op woensdag en op zaterdag en met 0 euro. Ik daag de scholen uit om dat maar eens te doen. Dat is telkens uw probleem.

Minister Pascal Smet

Ik kan alleen maar vaststellen dat mevrouw Meuleman in de traditie leeft waarbij men om nieuw beleid te voeren, met nieuw geld moet afkomen. Dat vinden sommigen. Ik behoor tot degenen die vinden dat als je geld hebt, je bekijkt hoe je dat geld zult uitgeven en je afvraagt of je dat geld niet op een andere manier kunt uitgeven. Dat is voor mij ook verstandig beleid, zeker in tijden wanneer het geld niet uit de lucht komt te vallen en we geen valiezen vol geld hebben.

Mevrouw Meuleman, ik ben er voorstander van dat we met de scholen kijken hoe we bestaand geld op een andere manier kunnen uitgeven. Dat kan! (Opmerkingen van mevrouw Elisabeth Meuleman)

Er zijn op dit moment in Vlaanderen al veel scholen die dat doen of willen doen! Dus het kan. Als u die nota goed gelezen zou hebben, zou u hebben gezien dat we dat onder andere gaan betalen door de hervorming van het OKAN-onderwijs (Onthaalonderwijs Anderstalige Nieuwkomers) en door scholen toe te laten, trouwens ook op vraag van uzelf in de commissie Onderwijs – ik hoop dat u dat nog niet vergeten bent – om dat samen te brengen. Zo gaan we dat betalen. Ik heb destijds geleerd dat je dat zo kunt doen.

De voorzitter

Mevrouw De Knop heeft het woord.

Irina De Knop

Minister, als ik u mag geloven, dan hebt u tijdens onze vakantie alle knelpunten die er waren in het onderwijs, aangepakt. Ik ben dan ook heel erg benieuwd om in het najaar met u de gesprekken aan te gaan over het tekort aan leerkrachten, de ongekwalificeerde uitstroom, het spijbelgedrag, de gelijke onderwijskansen, de studiekeuzebegeleiding. Elk van die thema’s hebt u verwezen naar ofwel het loopbaandebat van de leerkracht, ofwel naar de hervorming van het secundair onderwijs. Als ik uw uitleg nu mag geloven, dan hebt u al die problemen opgelost met de omkadering van het lager onderwijs en met de Talennota. Ik kijk heel erg uit naar de debatten in het najaar. En ik beloof u, minister, ik zal niet met vakantie gaan.

Filip Watteeuw

Voorzitter, ik heb een eerlijke poging gedaan om het goed te maken tussen minister Smet en onze fractie, maar ik denk dat het niet meer goed komt tussen de minister en mevrouw Meuleman. Ik begrijp mevrouw Meuleman in dezen.

Minister Pascal Smet

Dat is wel heel sterk een ‘ongelijkekansenopmerking’, dat u als man dat gaat uitmaken. Dat vind ik ongelooflijk, mijnheer Watteeuw.

Filip Watteeuw

Minister, er zijn geen euro’s meer.

Minister-president, een derde punt is dat we u ook steun vragen voor het creëren van duurzame, groene welvaart. Infrastructuurwerken en andere investeringen moeten daarop gericht zijn. U weet dat we de grootste vragen hebben bij miljardeninvesteringen in missing links en nieuwe autowegen. We hebben ook vragen bij de strategische investeringssteun.

Een belangrijk punt is de groene innovatie. In verband met de transformatie van de Vlaamse economie vraagt de SERV nadrukkelijk om meer strategische keuzes op het vlak van groene innovatie. De SERV zegt: “Het beleid in Vlaanderen is momenteel te zeer versnipperd waardoor het beleidsvraagstuk van de vergroening gefragmenteerd wordt aangepakt. Wallonië heeft het ‘Plan Marshall 2.vert’ gelanceerd waarbij een van de assen focust op de verduurzaming en vergroening van haar economie, ondernemerschap en tewerkstelling.” U zult natuurlijk verwijzen naar Vlaanderen in Actie, maar dat overtuigt ons niet, dat overtuigt het bedrijfsleven niet, dat overtuigt de vakbonden niet en zelfs sommige van uw ministers blijkbaar niet.

De SERV maakt zich ook grote zorgen over onze competitiviteit op het vlak van energiekosten. Het middenveld stelt tegelijk de vraag of de armsten niet zullen opdraaien voor de grote kosten van de investering in slimme meters. Onze fractie vraagt een aanpak van dit probleem. Investeringen in een slim energienet en meer lokale autonomie op het vlak van stroom- en vooral warmteproductie zijn nodig. Dit moet gebeuren zonder dat steeds opnieuw de energiefactuur de hoogte wordt ingejaagd. Blijven voortdoen zoals we nu bezig zijn, is geen optie.

Als we echt willen kiezen voor een duurzame energietransitie en tegelijk voor een betaalbare energiefactuur voor burgers en bedrijven, zal de Vlaamse overheid hiervoor nieuwe middelen moeten uittrekken.

Vlaanderen heeft alles te winnen bij een ambitieuzer klimaatinvesteringsbeleid, dat in Europees verband mikt op 30 procent minder CO2-uitstoot tegen 2020. Zo zullen we klaar zijn om met een duidelijk engagement aan te treden bij de klimaatonderhandelingen in Durban en volgend jaar in Rio. Vlaanderen moet het voortouw durven te nemen om ecologische maar ook om economische redenen. Volgens ons is dat besef, minister-president, nog niet voldoende in uw regering doorgedrongen. U lijkt af te remmen, ook op andere beleidsniveaus. Wij roepen u met aandrang op om ook dit achterhoedegevecht te staken en om ook hier met open vizier de keuze te maken voor een economie van de toekomst.

Positieve keuzes maken op communautair en sociaal-economisch vlak: dat is wat nodig is. Minister-president, dat is onze oproep aan u. We zijn vandaag 843 dagen na de Vlaamse verkiezingen, 843 dagen met een regering op drift. Zorg dat ook Vlaanderen een echte, samenhangende regering krijgt, een regering met een toekomstproject dat meer inhoudt dan de loutere optelsom van losse flodders en cadeautjes. (Applaus bij Groen!)

De voorzitter

Minister-president Peeters heeft het woord.

Minister-president Kris Peeters

Voorzitter, beste collega’s, ik wil iedereen danken die heeft bijgedragen tot dit vijf uren durende debat over de Septemberverklaring, hoewel sommige bijdragen niet meteen daarop betrekking hadden. Maar iedereen heeft hier natuurlijk ‘freedom of speech’.

Ik heb, samen met mijn collega’s van de Vlaamse Regering, zeer aandachtig geluisterd naar alle toespraken. Er werden soms heel pertinente vragen gesteld. Mijn collega’s hebben ze beantwoord. Op sommige momenten ging het er zeer humoristisch aan toe. Ik weet niet waar de heer Vereeck nu naartoe is. Wellicht heeft hij al meteen enkele aanbiedingen gekregen.

Maar het gaat hier natuurlijk wel over serieuze zaken. Met de Septemberverklaring duidt de Vlaamse Regering het nieuwe politieke jaar. Wij werken daar de volgende weken en maanden hard aan, natuurlijk in samenspraak met dit parlement.

Ik wil hier een aantal zaken nog eens duidelijk onderstrepen, rekening houdend met de opmerkingen die werden geformuleerd.

Een eerste opmerking luidt dat wij geen keuzes zouden maken. Dit is volstrekt onjuist. Het is zelfs zo dat diegenen die ons verwijten dat wij geen keuzes maken zelf langs de ene kant zeggen dat wij meer moeten saneren en langs de andere kant dat wij meer moeten uitgeven. Er steken paradoxen in de toespraken van diegenen die zeggen dat er keuzes moeten worden gemaakt. (Applaus bij de meerderheid)

Beste collega’s, ik zeg hier nog eens in alle duidelijkheid dat deze regering resoluut kiest voor investeringen. Deze regering kiest resoluut voor een begroting in evenwicht. Deze regering kiest resoluut voor een sociaal-economisch en ecologisch verantwoord beleid. Ik kan dat aantonen met cijfers. Want ook hier is het toch zeer eigenaardig dat men vaststelt dat deze regering niets doet, terwijl de cijfers aantonen dat wij zeer snel uit de economische crisis zijn gekomen, dat we op de ranking inzake werkzaamheids- en werkgelegenheidsgraad van de zeventiende naar de veertiende plaats zijn geklommen, dat wij onze export opnieuw sterker hebben doen opleven, dat de investeringen vanuit het buitenland sterk zijn toegenomen. Niet alleen de Vlaamse Regering heeft daartoe bijgedragen, dat wil ik hier onderstrepen. Dat zijn allemaal zaken die aantonen dat de Vlaamse economie en de Vlaamse dynamiek de laatste tijd ongelooflijk sterk zijn geweest. U kunt dus niet tezelfdertijd zeggen dat de Vlaamse Regering enerzijds wat aanmoddert en anderzijds, op basis van deze cijfers, vaststellen dat het goed gaat met Vlaanderen – godzijdank, zou ik zeggen.

We zullen verder investeren, we zijn een investeringsregering. We hebben wat de reguliere investeringen betreft in 2011 3,5 miljard euro uitgegeven. We zullen in 2012 3,6 miljard euro uitgeven. We blijven een investeringsregering omdat het zo belangrijk is, zeker in onzekere tijden, om als Vlaamse Regering resoluut de investeringen op heel wat vlakken onverkort door te trekken.

Dames en heren, we zijn ook een regering die het budget bewaakt en die ervoor zorgt dat de begroting in evenwicht is, dit jaar, volgend jaar en de jaren die daarop volgen. U kunt wel smalletjes doen en dat theoretisch noemen, maar dat is volstrekt onjuist. Deze begroting is in evenwicht in 2011 en de begroting van 2012 zal ook in evenwicht zijn.

En dan is er een heel eigenaardige discussie. U zegt dat we onvoldoende provisies hebben aangelegd. Bekijkt u dat nu even wat beter. De conjunctuurprovisie bedraagt 40 miljoen euro, de provisie naar aanleiding van de invoering van het Rekendecreet en nieuwe dringende investeringen 70 miljoen euro, betaalincidenties en waarborguitwinning 50 miljoen euro, bijkomende inleg voor het fonds voor lasten uit het verleden 42,9 miljoen euro en de marge op de indexprovisie 20 miljoen euro. In het totaal zit voor 222,9 miljoen euro aan provisies in de begroting 2012! En dan zegt men dat we onvoldoende provisies hebben aangelegd.

Mijnheer van Rouveroij, dat is meer dan het bedrag van 220 miljoen euro dat u noemde en dat we zouden moeten aanleggen in het kader van het bbp, de conjunctuurprovisie die voormalig minister Van Mechelen heeft aangelegd in het verleden. Het gaat om 222,9 miljoen euro.

De vraag is natuurlijk wat we met het geld zullen doen. We hebben afgesproken dat we in februari, wanneer de parameters duidelijk zijn en we dit kunnen monitoren, zullen bekijken in welke mate we deze provisies nog verder moeten aanhouden. Het is juist dat de bijkomende capaciteit voor scholen een heel dringende zorg is. Het eerste wat we zullen doen als blijkt dat we de provisies niet langer op hetzelfde volume moeten aanhouden, zal daarin investeren zijn. En minister Schauvliege heeft ook gelijk. We hebben hier discussies gevoerd over schade bij overstromingen. We zullen zo snel als mogelijk, wanneer blijkt dat de provisies niet of in mindere mate nodig zijn, ook daarin investeren.

Maar wat krijgen we dan als reactie in bepaalde betogen van de oppositie? Ten eerste wordt er gezegd dat we onvoldoende provisie aanleggen. 222,9 miljoen euro! Ten tweede zullen de provisies niet betaald of gestort worden aan de federale overheid. Het is natuurlijk zo dat ze in de Belgische context mogen worden meegerekend wanneer men daarvan melding moet maken bij Europa en op andere plaatsen. Dat zij zo. Maar beweren dat we geen provisies aanleggen of willen aanleggen omdat ze kunnen worden meegerekend bij België, en opmerken, mijnheer van Rouveroij, dat wij daar met 6 miljoen euro Vlamingen deel van uitmaken, dat is natuurlijk echt een verkeerde voorstelling van de zaken!

De vraag is hoeveel van die provisies we zullen moeten aanwenden. U hebt gelijk dat we nu op 1,6 procent groei in 2012 zitten. U hebt gelijk: 0,1 is 20 miljoen en naargelang de economische groei lager is dan 1,6 procent, zullen we provisies moeten aansnijden, maar het is toch belangrijk dat we vanuit de Vlaamse dynamiek en bezorgdheden maximaal provisies hebben aangelegd.

En dan hebben we ook nieuw beleid: 230 miljoen euro. Dat is heel belangrijk en daar zitten keuzes in. Iedereen zegt, van de OESO tot de adviesorganen, dat we in deze moeilijke tijden een en-enbeleid moeten voeren. We moeten niet alleen saneren, mijnheer Vereeck, dat zou volstrekt onjuist zijn. We moeten investeren als regering en een aantal bijkomende maatregelen treffen. Minister Muyters zal een werkgelegenheidsakkoord sluiten waarin nu al minstens 30 miljoen euro opzij staat om ervoor te zorgen dat we samen met de sociale partners ons beleid verder kunnen voeren op basis van dat bedrag.

We hebben in de zorg extra middelen uitgetrokken om dat allemaal mogelijk te maken. We doen dat met de intentie en de vaste overtuiging dat dit beleid een mix is van bijkomende initiatieven, dat ideaal is om een antwoord te bieden op die onzekere tijden waarin we leven. Ik hoop samen met u dat dat zo snel mogelijk opgelost geraakt.

Dan is er natuurlijk de jobkorting. Ik heb samen met mijn collega’s in de vorige regering beslissingen genomen. Dat was terecht, ik sta daar nog altijd achter. We hadden toen ook zeker de intentie om de werkloosheidsval op te heffen. Niet wij hebben gezegd dat het geen ideaal middel was, maar de academici van de K.U.Leuven. Zij hebben dat bekeken en besloten dat de jobkorting voor de werkloosheidsval geen oplossing bood.

Als men in de problemen zit, moet men geen dividend uitkeren als een jobkorting. Dan moet men de belastingverlaging via de jobkorting intrekken. Eén, het is niet het efficiënte antwoord op de werkloosheidsval. Twee, we moeten een begroting in evenwicht hebben. Maar dat heeft niets te maken met het niet gebruiken van de fiscale mogelijkheden die Vlaanderen nu al heeft: dat heeft alles te maken met een efficiënt en effectief beleid.

Collega’s, ik wil niet verder uitweiden over het gezinsbeleid. Iedereen heeft daarop gereageerd. Ik sta 100 procent achter de verdere uitvoering van een preventief Vlaams gezins- en gezondheidsbeleid. Minister Vandeurzen doet dat via een globale benadering, met een globaal pakket: de sociale bescherming van Vlaanderen. Eén element daarvan is de kindpremie. Ik betreur dat daar zo nadrukkelijk over gediscussieerd werd. U moet het geheel in ogenschouw nemen. U mag onze intentie en ambitie niet uit het oog verliezen.

Er is gesproken over het Zorgfonds. Het staat heel expliciet in de Septemberverklaring dat we in 2012 de problematiek van de financiering van het Zorgfonds zullen oplossen. Dat is onze zorg en we zullen daar verder aan werken.

Het klopt niet dat we geen duidelijke keuzes maken, we kiezen voor een mix aan maatregelen. De oppositie voegt daar alleen maar zaken aan toe, en neemt er geen af.

U beweert dat we geen visie hebben. Wij waren de eersten in Europa die met Vlaanderen in Actie een plan opmaakten voor 2020. Europa is nadien gevolgd met een programma Europa 2020. Dat is bijna ‘copy paste’ van het ViA. Kom ons toch niet vertellen dat we geen visie hebben! Alles staat daarin en er wordt hard aan gewerkt om dat ook uit te voeren. De stelling dat deze Vlaamse Regering geen visie heeft, is volstrekt onjuist. Elke bladzijde van het regeerakkoord staat voor de realisatie van ViA.

Wat hier ook uitgebreid aan bod kwam, zijn de federale deelakkoorden. Voor deze Vlaamse Regering is het heel belangrijk dat het Vlaams regeerakkoord en de Octopusnota onverkort overeind blijven, en dat er geen tegenstrijdigheden zijn tussen het Vlaams regeerakkoord en de federale akkoorden.

Hoe ver zal de copernicaanse omwenteling worden gerealiseerd? Hoe ver zullen we staan als alle akkoorden afgesloten zijn? Dat is een heel pertinente vraag. Ik heb het hier al honderd keer gezegd: de toetssteen van elk akkoord zal het Vlaams regeerakkoord en de Octopusnota zijn. Het is natuurlijk zeer wijs en verstandig om het geheel te bekijken vooraleer daar standpunten in te nemen.

Om Friedrich Hegel te citeren: “Das Wahre ist das Ganze.” Dit betekent dat we alle aspecten moeten kennen voor we een definitief oordeel kunnen vellen. Het is heel gevaarlijk hier op basis van geruchten of van onvoldoende of onvolledige informatie uitspraken over te doen.

Ik kan verzekeren dat de Vlaamse Regering hierover, indien dit nodig zou blijken, een of meerdere bijkomende ministerraden zal houden. We zullen dan nagaan hoe we met die bijkomende bevoegdheden en met de gemaakte afspraken zullen omgaan. Dat is zeer belangrijk. Ik ben er immers van overtuigd dat Vlaanderen een volwassen deelstaat met veel dynamiek is. Die bijkomende bevoegdheden moeten ons de kans bieden nog een coherenter beleid dan in het verleden te voeren. (Applaus bij de meerderheid)

De voorzitter

De heer Dewinter heeft het woord.

Voorzitter, het lijkt me zinloos op alle aspecten te repliceren. Het debat is gevoerd. De standpunten zijn gekend en de posities zijn ingenomen. Ik wil de minister-president enkel van repliek dienen met betrekking tot het laatste punt dat hij naar voren heeft gebracht. Dat punt is immers zeer onrechtvaardig en oneerlijk.

Wat hij ons net heeft verteld, is niet correct. Hij mag de oppositie en in feite ook de meerderheid niet voor dommeriken houden. Hij mag hier niet verklaren dat hij niet van de inhoud van de deelakkoorden op de hoogte is. Indien hij daarvan niet op de hoogte zou zijn, zou hij, zoals ik in mijn toespraak reeds heb verklaard, een onverantwoord en slecht politicus zijn. Hij zou de functie van minister-president niet waard zijn.

Het is immers zijn taak daarop toe te zien. Dat is niet enkel zijn taak als lid van CD&V en als hooggeplaatst christendemocraat, dat is ook zijn taak als minister-president van de Vlaamse Regering. Hij moet daarvan op de hoogte zijn. Ik verwijt hem zelfs dat hij niet mee aan de onderhandelingstafel zat om ervoor te zorgen dat het Vlaams regeerakkoord en de Octopusnota werden uitgevoerd.

Uiteraard is de minister-president op de hoogte van de deelakkoorden. Hij is veel beter op de hoogte dan wij allemaal samen. Dat is logisch en normaal. In feite schiet hij hier ook niet op ons of op de oppositie. C’est une guerre par des personnes interposées. Hij schiet langs de oppositie op de N-VA. Hij zegt ons dat wij hier niet over die deelakkoorden moeten debatteren en dat wij hem niet mogen verwijten dat ze niet goed zijn of dat ze niet met de Octopusnota en het Vlaams regeerakkoord overeenstemmen. In feite bedoelt hij dat de N-VA haar mond moet houden. De ministers en de voorzitter van de N-VA moeten zwijgen. Zij maken deel uit van de Vlaamse Regering. De minister-president moet de oppositie niet verwijten wat zijn eigen regeringspartners op dit ogenblik volop doen. Ze halen het akkoord dat uiteindelijk de basis voor de verdere werking van zijn regering vormt, terecht onderuit.

Als repliek op wat de heer De Wever daarnet heeft verklaard, wil ik verklaren dat wij de bondgenoot van de N-VA zijn als het erop aankomt dit federale akkoord over de financiering, BHV en aanverwanten met de grond gelijk te maken. (Opmerkingen)

Dat is geen vergiftigd geschenk. Wij willen echter eerlijke bondgenoten in dit gevecht. We willen bondgenoten waarvan we weten dat we erop kunnen rekenen en die niet proberen uit alle ruiven te eten. Het is het een of het ander. Het is kiezen of delen. Het is, in de taal van de heer De Wever, “quid N-VA?” Dit is de basis voor de verdere werking van de Vlaamse Regering tot 2014. De N-VA kan het akkoord over de financiering, BHV en aanverwanten op federaal vlak niet afbranden en afschieten en tegelijkertijd hier gewoon verder gaan alsof er niets aan de hand is.

Ik zal dat blijven aanklagen, tot spijt van wie het benijdt, mijnheer De Wever. Ik wil namelijk politiek eerlijk zijn en op de meest maximale manier deze slechte Financieringswet en deze slechte regeling van BHV bestrijden: hier, in het Vlaams Parlement, en aan de overkant, in het federale parlement. (Applaus bij het Vlaams Belang)

De voorzitter

De heer van Rouveroij heeft het woord.

Sas van Rouveroij

Minister-president, u zegt dat wij geen keuzes maken. Hoewel u ze al kent, zal ik er nog een paar opsommen. Ten eerste gaan wij niet voor de kindpremie, met een kostprijs van iets meer dan 15 miljoen euro. Wij gaan voor het opbouwen van reserves en het afbouwen van schuld. Dat betekent concreet dat in onze begroting de schuldaflossing niet zou groeien. In uw begroting groeit ze in 2012 met meer dan 10 miljoen euro – alleen de intresten die erbij komen op de schulden die u vorig jaar ook al bijkomend bent aangegaan, namelijk 400 miljoen euro. Dit jaar gaat u nog eens 195 miljoen euro extra schulden aan. In totaal betaalt u, minister-president, en alle Vlamingen met u, 243 miljoen euro rente. Dat is een groeiend probleem. Wij zouden dat afbouwen, wat alleen kan als je schuld afbouwt.

Wij gaan niet voor het Vlaams Energiebedrijf. Als je die 200 miljoen daar niet in investeert, is dat niet-recurrent, dat besef ik wel. Het is alleszins een eenmalige som die je voor andere doeleinden kunt gebruiken. We gaan voor een verhoging van de kostendekkingsgraad bij De Lijn. Als je dat min of meer ernstig wilt doen, heb je 20 tot 30 miljoen meer ontvangsten die je dan kunt gebruiken voor het wegennet.

We gaan ook voor een beheersing van de endogene groei van de Vlaamse overheid. Wat bedoel ik met endogene groei? Als je de uitgaven in 2010 bekijkt, kost de Vlaamse overheid 25,1 miljard euro. In 2012 is dat 26,8 miljard euro. Dat is een groei met 1,7 miljard euro. Ik weet heus wel dat daar een hele reeks niet-samendrukbare groei-elementen in vervat zijn. Dat is waar. Niet alles is echter niet-samendrukbaar. Open Vld zou hier voor een krimp gaan, net om ons te wapenen tegen het naderende onweer. Wij zouden bijvoorbeeld geen nieuw agentschap oprichten in het kader van de sociale bescherming, maar het volledig laten ressorteren onder het bestaande intern verzelfstandigd agentschap Zorg. Wij kiezen niet voor loketten kinderopvang, maar voor een e-loket. Mensen die geen internet hebben, kunnen dan terugvallen op de sociale huizen binnen de gemeentebesturen.

We zouden vaker een beroep willen doen op de civiele samenleving en op de private sector. De investeringssubsidies die u geeft, zijn niet allemaal ten onrechte. Ze zijn niet allemaal een zandbak of ballenbad van de minister-president. Toch kunt u daar veel selectiever in zijn en beperken tot de sleutelsectoren. U moet nu geen opsomming geven uit het verleden. We kijken naar het heden. Het gaat over selectiviteit in tijden van schaarste.

Minister-president, u moet even eerlijk zijn. U spreekt over 222 miljoen euro provisies. In één adem zegt u erbij dat dat een zak geld is voor het geval dat het slecht zou gaan, dat de groei zou afnemen. Wat is die 222 miljoen euro dan precies? In de begroting zit er 40 miljoen euro conjunctuurprovisie. Dat geld staat inderdaad klaar om die moeilijkheden op te vangen. Er is ook 50 miljoen euro voor betaalincidenten. Dat is toegewezen geld. Er is 60 miljoen euro voor de gevolgen van het Rekendecreet en dringende investeringen. Dat is toegewezen geld. Ten slotte is er 70 miljoen euro betaalkredieten.

Regeren betekent dat je vooruitziend moet zijn. Ik hoop dat het zich niet voordoet, maar stel dat de groeivertraging groter is dan 0,2 procent. De buffer is 40 miljoen euro. Stel dat we naar een groei gaan van 1 procent. Volgens sommige verwachtingen is dat zelfs nog optimistisch. Waarop gaat u dan interen? De essentie van een conjunctuurprovisie is dat ze niet bestemd, maar vrij beschikbaar is. Gaat u dan interen op de betaalincidenten? Dat lijkt mij niet verstandig. Gaat u dan interen op de dringende investeringen? Dat lijkt mij ook niet verstandig. Op het Rekendecreet?

Minister-president, u veroorzaakt op dat moment een vorm van paniekvoetbal, en daar is niemand mee gebaat. Een conjunctuurprovisie in de tijd van de heer Van Mechelen was een onbestemde, niet-geaffecteerde som geld beschikbaar voor het ogenblik dat de tijden bar werden. Wanneer het allemaal beter uitviel dan verwacht, was het beschikbaar voor nieuw beleid.

De onderhandelaars, waaronder uw partij, met betrekking tot de federale staatshervorming hebben lang en succesvol geknokt voor meer fiscale autonomie voor de deelstaten, onder andere voor de deelstaat Vlaanderen. Ik ben een beetje bang voor wat u met die fiscale autonomie gaat doen. Een zeer onvolmaakte variant op hetzelfde thema, maar wel een variant, was in feite de jobkorting. Ik zie u knikken, minister Muyters, en terecht. Maar het eerste wat deze Vlaamse Regering heeft gedaan, was die jobkorting afschaffen. Ik ben eens benieuwd wat u gaat doen zodra wij als deelstaat die fiscale autonomie mogen aanwenden.

U hebt op twee jaar tijd 2,9 miljard euro extra middelen gekregen. Dat cijfer wordt niet ontkend. 2,9 miljard euro meer ontvangsten: dat blijkt uit uw eigen documenten. Daar mag u aan toevoegen: 700 miljoen euro door de afschaffing van de jobkorting. Dat is een vorm van belastingverhoging. In totaal hebt u op twee jaar tijd een budget beschikbaar gekregen van 3,6 miljard euro. Daar zouden wij andere dingen mee gedaan hebben dan de dingen die u ermee doet. We zijn dus niet overtuigd. (Applaus bij Open Vld)

De voorzitter

De heer Vereeck heeft het woord.

Lode Vereeck

Minister-president, ik wil absoluut geen semantische discussie voeren, maar er is natuurlijk wel een verschil tussen provisies en buffers. Ik heb de vraag ook gesteld of deze conjunctuurprovisie een buffer is, maar die is in het debat niet beantwoord.

Uw provisies zijn goed. U legt provisies aan voor onder andere indexsprongen en betaalkredieten. Daar staan wij volledig achter. Maar een buffer, zoals de collega zegt, wordt onbestemd opgebouwd voor slechte tijden. Het is een soort van toekomstfonds voor als het bijvoorbeeld zou mislopen met de Gemeentelijke Holding of met Dexia. Ik hoop dat dat allemaal niet gebeurt. Het is geld dat onbestemd is.

Ik heb daarstraks in het debat ook gevraagd wat u gaat doen met die 40 miljoen euro conjunctuurprovisie als het allemaal goed loopt met Vlaanderen. Gaat u dat alsnog opsouperen, of gaat u dat in een vast fonds onderbrengen? Die buffers moeten voor mij groter. Niet de provisies, die zijn goed, ik ondersteun dat beleid volledig. Maar er zijn geen echte buffers. Wij willen echte buffers.

In het verleden heb ik al gezegd waar er volgens mijn partij nog meer geld kon worden gehaald. Minister Lieten, u herinnert zich dat, denk ik. U hebt toen gezegd dat wij als enige partij zeiden waar er verder gekort kon worden. Dat heeft inderdaad te maken met de zelfdekkingsgraad van De Lijn. U kent dat lijstje ondertussen. Ik hoop dat daarmee het mogelijke misverstand over provisies en buffers en waar wij voor staan, is opgelost. Dat is wat er ontbreekt bij deze regering.

Wat de toekomst van uw regering betreft, zei u daarnet opnieuw iets – ik zou zeggen – bijna heel grappigs: “De toetssteen zal de Octopusnota zijn.” Zal zijn? U hebt die nota’s over BHV en de Financieringswet. U kunt nu al de evaluatie maken of dat conform de Octopusnota is. U kunt dat nu hier duidelijk zeggen. Maar dat zeggen, terwijl we weten dat de N-VA-voorzitter daar een ander idee over heeft, zou wel eens voor problemen kunnen zorgen in uw regering. Het viel me trouwens op dat de heer De Wever hier, net zoals ik, niet tijdig was, maar ook niet applaudisseerde. Dat is misschien toch een teken aan de wand. (Applaus van de heer Bart De Wever)

De voorzitter

De heer Watteeuw heeft het woord.

Filip Watteeuw

Minister-president, ik vraag me af met welk recht u zich de Vlaamse dynamiek toe-eigent: de dynamiek van Vlaanderen, van de ondernemers, van de burgers, van de verenigingen. U eigent zich dat toe. De economische cijfers zijn wat ze zijn en ze zijn positief. Ik vind het iets te gemakkelijk om dat volledig op uw conto te schrijven.

Als u dat doet, als u dat wilt doen, dan moet u dat ook doen voor de cijfers over fijn stof, voor de stijgende armoedecijfers, voor het stijgend aantal zelfmoorden, voor de woonproblemen. Als u zich de positieve cijfers toe-eigent, moet u zich ook de negatieve cijfers toe-eigenen.

Als het over visie gaat, verwijst u altijd naar ViA. Voor mij is ViA meer een catalogus van projecten. Als ik zie hoe moeilijk het industrieel beleid van de grond komt – er is al van alles geweest: een staten-generaal, een groenboek, een witboek, er is nu zelfs een industrieraad, maar ik zie geen concrete maatregelen ten voordele van de industrie en ten voordele van een groene industrie –, dan is dat een bewijs van een gebrek aan visie.

Op het communautaire vlak houdt u de boot af. Ik heb natuurlijk ook wel door dat u met de rem op moet werken en dat u niet alles kunt zeggen wat u wilt zeggen. Dat heeft natuurlijk te maken met de samenstelling van uw regering. Eigenlijk zou de Vlaamse Regering op het federale vlak nu het voortouw moeten nemen en maken dat we eigenlijk tot een pacificatie komen. Het is doodjammer dat u dat niet kunt.

Minister-president Kris Peeters

Voorzitter, ik denk dat in de commissies nog uitgebreid kan worden ingegaan op een aantal zaken.

Mijnheer van Rouveroij en mijnheer Vereeck, ik heb de provisies allemaal opgesomd. Ook minister Muyters heeft daarstraks toegelicht dat de betaalkredieten 265 miljoen euro hoger zijn dan de beleidskredieten. De vraag is in welke mate die provisies zullen moeten worden aangewend voor datgene waarvoor ze zijn ingeschreven. Bijvoorbeeld, de marge op indexprovisie is 20 miljoen euro enzovoort. We moeten in februari nagaan waar we staan en zeer zorgvuldig oplijsten waar de parameters naartoe gaan. Het is natuurlijk het totaalpakket van 222,9 miljoen euro dat voor een deel zeer gealloceerd zal zijn omdat er volgens het Rekendecreet geen doorschuivingen meer kunnen zijn. Wat mij betreft, zit er op het totaalpakket aan provisies een grotere marge dan de 40 miljoen euro aan conjunctuurprovisies. Als we lager zakken dan 1,6 procent economische groei, dan zullen we dat aanpakken. Ik herhaal nog eens dat er voor 265 miljoen euro aan betaalkredieten is, hoger dan de beleidskredieten.

U moet correct zijn over de jobkorting. Toen het economisch en budgettair moeilijk was en er geen evenwicht was, heeft deze Vlaamse Regering de moed gehad om te stoppen met de jobkorting. Wij gaan hopelijk positieve tijden tegemoet en dan zullen we zien wat we doen. Als het federale niveau de kortingen op de personenbelasting eens had herbekeken, dan had men misschien nu niet zo’n gat in de federale begroting gehad. (Applaus)

Collega Watteeuw, ik neem niet alleen het goede tot mij, maar ook datgene wat ons zorgen baart. Het is juist dat de problematiek van fijn stof en andere belangrijke uitdagingen zijn waar we de juiste antwoorden moeten op geven. Maar het is onjuist dat u zegt dat er niets gebeurt voor de industrie. U weet dat er een TINA-fonds is, met 200 miljoen euro. U weet dat die projecten verder worden onderzocht. Er is al een hele weg afgelegd, niet alleen met woorden maar ook met daden en met harde euro’s. Dat komt onvoldoende aan bod.

Ten slotte is er de vraag “Quid N-VA?” Ik begrijp die vraag en ook de media spelen daar een beetje op in. Het is volstrekt onjuist om op deelakkoorden die zo belangrijk zijn voor Vlaanderen, te snel te reageren en niet te wachten tot alle elementen duidelijk zijn, om dan duidelijke taal te spreken. (Opmerkingen)

Ik verwijt de oppositie niets. Ik zeg alleen maar dat het belangrijk is dat wij het Vlaams regeerakkoord doen respecteren en dat het belangrijk is de Octopusnota maximaal te realiseren. Op het juiste moment zal daarover met alle elementen kunnen worden beraadslaagd. Diegenen die zogezegd wel over de teksten beschikken, weten zeer goed dat een aantal zaken nog verder moet worden uitgeklaard en het dus niet mogelijk is om daar uitspraken over te doen.

Deze Vlaamse Regering heeft de wil en de ambitie om ook dit politiek jaar te realiseren wat er in de Septemberverklaring is opgenomen. Ik hoop dat daar tijdens de komende maanden in deze plenaire vergadering en in de commissievergaderingen nog uitgebreid over gediscussieerd kan worden. (Applaus bij de meerderheid)

De voorzitter

Vraagt nog iemand het woord? (Neen)

De bespreking is gesloten.

De voorzitter

Hoofdelijke stemming

Dames en heren, minister-president Kris Peeters heeft gevraagd dat wij ons bij hoofdelijke stemming zouden uitspreken over de verklaring van de Vlaamse Regering betreffende de algemeen maatschappelijke situatie en betreffende de krachtlijnen van de begroting 2012.

Stemming nr. 1

Het resultaat wat betreft de gewestaangelegenheden is als volgt:

108 leden hebben aan de stemming deelgenomen;

63 leden hebben ja geantwoord;

45 leden hebben neen geantwoord.

Het resultaat wat betreft de gemeenschapsaangelegenheden is als volgt:

114 leden hebben aan de stemming deelgenomen;

65 leden hebben ja geantwoord;

49 leden hebben neen geantwoord.

Dientengevolge keurt het Vlaams Parlement de verklaring goed. (Applaus bij de meerderheid)

Vlaams Instituut voor Vrede en Geweldpreventie

Vergadering bijwonen

Wegens de Coronacrisis vinden de plenaire vergaderingen op woensdagen (14u) plaats met een beperkt aantal volksvertegenwoordigers. De overige parlementsleden kunnen van thuis uit digitaal stemmen. De plenaire vergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. De publiekstribune is gesloten.

zullen de commissiewerkzaamheden voor het grootste deel digitaal en via videogesprekken gebeuren. Als de werkzaamheden het vereisen, vinden sommige vergaderingen fysiek plaats. Alle commissievergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. De publiekstribune is gesloten.

U kunt steeds de vergaderingen (her)bekijken via onze website of YouTube.

Wanneer vinden de vergaderingen plaats? Raadpleeg de volledige agenda voor deze week, of de parlementaire kalender voor een algemeen beeld van de planning van de vergaderingen in het Vlaams Parlement.