U bent hier

De voorzitter

Aanvatten van de bespreking

Dames en heren, aan de orde zijn de voorstellen van resolutie van mevrouw Van der Borght, de heer Vereeck, mevrouw Vogels, de heer Gysbrechts en de dames De Waele en Meuleman betreffende het tot stand brengen van een betere en vernieuwde aanpak voor de detectie, opvang, begeleiding, behandeling en nazorg van mensen met eetstoornissen en van de dames Schryvers, De Wachter en Jans, de heren Dehaene en Crombez en de dames Godderis en Stevens betreffende een sensibiliserend en ondersteunend beleid rond eetstoornissen.

Het voorstel van resolutie van mevrouw Van der Borght, de heer Vereeck, mevrouw Vogels, de heer Gysbrechts en de dames De Waele en Meuleman betreffende het tot stand brengen van een betere en vernieuwde aanpak voor de detectie, opvang, begeleiding, behandeling en nazorg van mensen met eetstoornissen werd door de commissie verworpen.

Bij brief van 10 mei 2011 heeft de heer van Rouveroij verzocht het op de agenda van de plenaire vergadering te plaatsen.

Conform artikel 69, punt 5, van het Reglement van het Vlaams Parlement moeten wij ons bij zitten en opstaan uitspreken over het aanvatten van de bespreking.

Mevrouw Van der Borght heeft het woord over het al dan niet aanvatten van de bespreking.

Vera Van der Borght

Voorzitter, collega’s, ik kom naar voren om te motiveren waarom we dit vragen. Ik vind het echt te belangrijk.

Ik wil vandaag een statement maken en ik hoop dat dit parlement in de toekomst op een andere manier kan werken. Ik maak gebruik van het artikel 69, punt 5, om dit voorstel van resolutie op de agenda van de plenaire vergadering te plaatsen. Als u me toestaat, wil ik dit kort motiveren.

Het voorstel dat werd ingediend door mezelf als hoofdindiener en collega’s Vereeck, Vogels, Gysbrechts, Werbrouck, De Waele en Meuleman, werd samen met een bijna identiek voorstel van de meerderheid op 26 april behandeld in de commissie Welzijn. Ondanks het feit dat dit voorstel in alle constructiviteit werd ingediend door Open Vld, LDD en Groen! en open stond voor steun en zelfs amenderingen vanuit de meerderheid, ondanks het feit dat ons voorstel op 25 januari als stuk reeds werd rondgedeeld, en ondanks het feit dat de inhoud van het voorstel absoluut niet politiek gevoelig ligt en kan rekenen op een groot draagvlak over alle partijgrenzen heen, zoals bleek uit de bespreking in de commissie, vonden de leden van de meerderheidspartijen in de commissie Welzijn het nodig om dit voorstel te verwerpen, louter en alleen omdat het door oppositiepartijen is ingediend.

Nochtans werd de behandeling van ons voorstel wekenlang uitgesteld op vraag van de meerderheid. Terwijl ik in de naïeve veronderstelling was dat de meerderheid wou komen tot een gesprek om samen een voorstel in te dienen, lanceerde zij in de pers plots een eigen voorstel dat voor 90 procent gelijklopend bleek te zijn met het onze.

Ik heb bij de bespreking in de commissie getracht over partijgrenzen heen te komen tot één consensusvoorstel, maar dat werd door de meerderheid verworpen. Ons voorstel werd botweg verworpen door de meerderheid, om vervolgens het eigen voorstel goed te keuren. Ik kan alleen maar zeggen dat ik dergelijke handelwijze werkelijk intriest vind. Ik vraag me af of de meerderheidspartijen CD&V, de N-VA en sp.a zich nu echt goed voelen met deze manier van handelen.

Ook de mensen van de verenigingen Anorexia Nervosa Boulimia Nervosa en van het actiecomité BAAN Chloë hebben mij laten weten dat ze uitermate teleurgesteld zijn in deze handelwijze en dit totaal niet begrijpen. Zelfs collega’s van de meerderheid hebben mij in de coulissen individueel te kennen gegeven dat ze deze handelwijze eigenlijk wel betreuren.

Ik verneem dat het in andere commissies wel mogelijk is om constructief voorstellen te beoordelen op hun merites en ze te ondersteunen over de grenzen van meerderheid en oppositie heen. Blijkbaar is zoiets in de commissie Welzijn niet mogelijk. (Opmerkingen bij het Vlaams Belang)

Ik ga ervan uit dat mevrouw Dillen straks haar zaak zal verdedigen.

Dit is een voorbeeld van oude politieke cultuur, waarvan ik dacht dat die niet meer bestond in dit Vlaams Parlement. In elk geval heb ik dit in de commissie niet politiek gespeeld. Mijnheer Dehaene, nadat u ons voorstel wegstemde, heb ik jullie voorstel op inhoudelijke basis wel goedgekeurd. Mij is het te doen om de inhoud.

Voorzitter en collega’s, ik durf hier dan ook een uitdrukkelijke oproep te doen om ons voorstel alsnog te agenderen voor bespreking vandaag. Mochten we beide voorstellen vandaag kunnen bespreken en goedkeuren, dan pas kunnen we namens de politiek en namens het beleid een krachtig signaal geven aan al deze mensen die op één of andere manier met deze schrijnende problematiek worden geconfronteerd. Ik dank u. (Applaus bij Open Vld en Groen!)

De voorzitter

De heer Vereeck heeft het woord over het al dan niet aanvatten van de bespreking.

Lode Vereeck

Ik wil het pleidooi van mevrouw Van der Borght ondersteunen. We hebben in de commissie een zeer nuttige discussie gehad. De commissieleden waren allemaal vanuit een of andere persoonlijke hoek betrokken. Heel wat families in Vlaanderen zijn getroffen door eetstoornissen. Het zijn allemaal schrijnende verhalen. Ik was dan ook zwaar gechoqueerd door het politieke spel in de commissie.

Het klopt dat politici van Open Vld, Groen! en LDD, onder het voortrekkerschap van mevrouw Van der Borght, hadden besloten om hun schouders te zetten onder een parlementair initiatief, een voorstel van resolutie, voor een betere en vernieuwde aanpak voor de opsporing, opvang, begeleiding, behandeling en nazorg van patiënten met een eetstoornis. Een voorstel van resolutie is uiteraard niet bindend maar geeft een opdracht aan de regering. Zoals daarstraks geschetst, was ons voorstel van resolutie al enige tijd afgerond. De meerderheid heeft gevraagd de bespreking daarvan uit te stellen. Enkele weken geleden is er een nagenoeg identiek voorstel van resolutie ingediend. Een in dit geval neutrale observator, mevrouw Dillen, zegt over deze voorstellen van resolutie dat ze identiek zijn en dat ze beide met het grootste gemak kan steunen.

Gezien het maatschappelijk belang, de gevoeligheid van het probleem en de politieke eensgezindheid in het halfrond stelde de oppositie voor om het voorstel in te trekken en samen met de meerderheid een gezamenlijk voorstel van resolutie in te dienen. Een kamerbreed initiatief geeft immers een nog krachtiger signaal aan de regering. Het toont aan dat het ons, leden van het Vlaams Parlement, over de partijgrenzen heen, menens is met de aanpak van eetstoornissen en dat wij in het belang van de patiënten onze partijpolitieke meningsverschillen opzijschuiven. Dat was helaas buiten de voorzitter van de commissie Welzijn gerekend, de heer Dehaene, die de aparte bespreking en stemming van beide voorstellen wenste door te zetten. Hij voegde daaraan toe: “Elk commissielid heeft de vrijheid om beide voorstellen van resolutie te steunen.” Ik vond dat een zeer constructief voorstel.

Vanuit de oppositie proberen wij constructief mee te werken aan het beleid. Tot nu toe heb ik dat niet altijd in dezelfde mate wederkerig gezien, hoewel daar uitzonderingen op zijn. Uit de bespreking bleek dat de twee initiatieven inhoudelijk en qua intentie nagenoeg identiek zijn. Er was het aanbod om gezamenlijk naar de regering te trekken. Ik kan dan eventueel begrijpen dat de meerderheid zich bij de stemming onthoudt maar niet dat ze tegenstemt. Ik vraag me dan af waar de meerderheid heeft tegengestemd. De oppositie vroeg een bewustmakingscampagne, een overleg met de minister van Onderwijs en de CLB’s, een inventarisatie van de gespecialiseerde residentiële en ambulante zorg, een centraal wachtlijstbeheer. Zijn dit dan de zaken waar de meerderheid heeft tegengestemd? Ik begrijp echt niet waarom de meerderheid dit voorstel van resolutie heeft weggestemd.

Mijnheer Dehaene, indien u die voorafgaande opmerking niet had gemaakt, dan was, wat mij betreft, dit voorstel van resolutie tussen de plooien van het politieke spel tussen meerderheid en oppositie gevallen. En dan had ik daar nog niet zo veel problemen mee gehad. Dan had ik het toch wel begrepen. Maar het is precies uw uitdrukkelijke oproep om vanuit de vrijheid van het geweten te stemmen en dat vervolgens dan niet te doen, die van een bijna stuitende hypocrisie getuigt. Dat is niet het soort politiek waaraan ik wens deel te nemen.

Collega’s, ik ben nu twee jaar bezig in de actieve politiek en er wordt in dit parlement misschien niet altijd even zinvol gewerkt, maar ik weet wel dat er hard wordt gewerkt door de collega’s – door de meesten althans. Ik weet dat dossierkennis en commissiewerk hoog staan aangeschreven in dit parlement waardoor de debatten bij ons technischer zijn dan in menig ander assemblee. Dat leidt enerzijds tot saaie debatten, dat moeten we ook toegeven, maar anderzijds ook tot een constructieve technische samenwerking tussen meerderheid en oppositie. Het mooiste bewijs daarvan was de Commissie Versnelling Maatschappelijk Belangrijke Infrastructuurprojecten, beter bekend als de commissie Speed. (Opmerkingen bij het Vlaams Belang)

Onder impuls van commissievoorzitter Sauwens werden vorig jaar 76 praktische aanbevelingen eenparig goedgekeurd en vervolgens unaniem door het Vlaams Parlement bekrachtigd. (Opmerkingen van de heer Jan Penris)

De commissie Speed toonde aan dat volksvertegenwoordigers wel degelijk over de partijgrenzen heen het politieke machtspel kunnen overstijgen en hun maatschappelijke verantwoordelijkheid kunnen opnemen. (Rumoer bij het Vlaams Belang)

Er zijn nog voorbeelden. In het verre verleden waren er nog commissies. Ik denk maar aan de commissie wier werkzaamheden hebben geleid tot de vijf resoluties waar men ook getracht heeft om tot op het einde de hele kamer bij elkaar te houden.

Het voorval in de commissie Welzijn laat me niet los en stemt me als politicus en als mens tot nadenken. Is het niet de plicht van de vertegenwoordigers van het volk om een zo groot mogelijk politiek en maatschappelijk draagvlak na te streven? Moeten partijen niet proberen om hun electorale belangen opzij te schuiven voor niet-partijpolitieke doeleinden? Ik vind deze stemming en deze vorm van hypocrisie beschamend. (Gelach bij Vlaams Belang)

Er is in dit land veel te veel ‘politique politicienne’. Mensen hebben het gevoel dat de politiek zich niet met hen, maar vooral met zichzelf bezighoudt. Deze kwaal lijkt nu ook dat technische, saaie parlement te hebben besmet. Ik hoop, collega’s, dat u bij de plenaire bespreking straks – als u ons daar tenminste de toelating voor geeft – uiteindelijk overtuigd zult zijn dat het de moeite loont om ons voorstel van resolutie te bespreken en misschien niet goed te keuren, maar om u ten minste te onthouden.

“Als men ziet wat juist is en het nalaat, dan is dat een groot gebrek aan moed”, zei Confucius. Maar misschien, mijnheer Dehaene, moet u maar eens in de leer gaan bij uw partijgenoot Sauwens die bewezen heeft dat het in ieder geval ook anders kan. (Applaus bij Open Vld, LDD en Groen!)

De voorzitter

Dames en heren, ik wil u nogmaals attent maken op het reglement. Ik stel voor dat u artikel 69, ten vijfde, leest. De indieners krijgen eerst het woord. Daarna krijgt de verslaggever het woord. En dan mag van iedere fractie iemand het woord nemen. U moet dus even geduld hebben. We bespreken dit nu niet inhoudelijk, u mag het hebben over het feit waarom u vindt dat het voorstel van resolutie van mevrouw Van der Borght en de haren – als ik dat zo mag uitdrukken –, vandaag moet worden behandeld.

Mevrouw Vogels heeft het woord over het al dan niet aanvatten van de bespreking.

Mieke Vogels

Voorzitter, collega’s, er is door mevrouw Van der Borght en de heer Vereeck eigenlijk al heel veel gezegd. Ik wil me daar bij aansluiten. Ik vind dit een belangrijk signaal. Ik denk dat we dit niet meer over ons moeten laten gaan. Het is een beetje symptomatisch voor deze meerderheid dat men gewoon blindelings alles wegstemt wat van de oppositie komt.

Ik kan verwijzen naar een voorstel van resolutie dat een veertiental dagen geleden in de commissie Wonen werd weggestemd. Ik vroeg daar niet meer of niet minder dan de toepassing van het regeerakkoord. (Rumoer)

De oppositie had wel voor gestemd, maar de meerderheid, die uiteindelijk over het regeerakkoord heeft onderhandeld, stemde het gewoon weg.

Voorzitter, ik meen me te herinneren dat het niet altijd zo is geweest. Ik heb hier een lange staat van dienst en ik herinner me andere legislaturen en andere tijden, toen voorstellen van decreet en ook voorstellen van resolutie in dit parlement gemaakt werden door parlementsleden van meerderheid en oppositie, maar ik doe hiervoor dus ook een beroep op uw historische geheugen.

We gaan nu absoluut de verkeerde richting uit. Dit voorstel van resolutie is botweg weggestemd door de meerderheid, hoewel de teksten bijna identiek waren. We moeten dit hier opnieuw op de agenda zetten en het signaal geven dat de cultuur in dit Vlaams Parlement wijzer is. (Applaus bij Open Vld, LDD en Groen!)

De voorzitter

Mevrouw Dillen, verslaggever, heeft het woord over het al dan niet aanvatten van de bespreking.

Marijke Dillen

Voorzitter, als neutraal parlementslid in dit dossier – zo ben ik net betiteld door de heer Vereeck en dat ben ik in deze kwestie ook, mijnheer Caluwé – wil ik afstand nemen van het politieke spelletje van de meerderheid. Het voorstel van resolutie kwam inderdaad oorspronkelijk van de dames Van der Borght en Vogels en consorten. Ik was door dezelfde mensen die informatie geven, geraadpleegd. Dat blijkt ook uit het verslag. Ik had ook iets klaar, maar mijn fractie heeft de intellectuele eerlijkheid aan de dag gelegd om het voorstel van resolutie van de dames Van der Borght en Vogels niet te kopiëren. De meerderheid, voorzitter, heeft dat, op enkele punten en komma’s na, wel gedaan. Het is een bijna identiek voorstel.

Het oorspronkelijk voorstel moest aanvankelijk worden uitgesteld omdat er iets was van de meerderheid. Het heeft dan weken geduurd voor de meerderheid met een ontwerptekst kwam. U kunt dus niet zeggen dat er iets klaarlag in de schuif.

Mevrouw Van der Borght, u moet dan ook wel de intellectuele eerlijkheid aan de dag leggen om zelf correct te handelen. U zegt dat het bij u om de inhoud gaat. Wel, bij mijn fractie gaat het inderdaad om de inhoud en wij zullen uw voorstel en het andere voorstel straks ten gronde steunen.

Collega’s, u bent zelf niet zo consequent. Gewoonlijk is het voldoende dat een voorstel of dossier van mijn fractie komt, om het af te wijzen. Collega’s van de oppositie, u wordt vandaag geconfronteerd met een houding van de meerderheid waar wij intussen al twintig, dertig jaar mee te maken krijgen. Wij zijn dat ondertussen al gewoon. Ik lig daar ook helemaal niet meer van wakker. U moet wel leren consequent te zijn. Wat u vandaag verkondigt, moet u morgen ook in de praktijk durven toepassen. Als het voor u om de inhoud gaat, moet u de intellectuele eerlijkheid aan de dag durven leggen om die inhoud te steunen.

Maar ik was wel bijzonder gechoqueerd door het stemgedrag van de leden van de meerderheid die niet de eerlijkheid hadden om het voorstel van de dames Van der Borght en Vogels te steunen. Dit, voorzitter, in uw parlement, is totaal politiek ongeloofwaardig. Ik betreur dat.

De voorzitter

Mevrouw Schryvers heeft het woord.

Voorzitter, heel deze cinema choqueert mij. (Rumoer)

De collega’s die hier zo’n theater opvoeren, vergissen zich. Ze kennen mij niet. Ik heet Schryvers en niet ‘overschrijvers’. (Rumoer)

Voorzitter, men moet eerlijk zijn. Wie de twee voorstellen naast elkaar legt, zal heel duidelijke verschillen zien. Ik ga daar zo dadelijk op in.

De problematiek is inderdaad ernstig. Tijdens de zomer en het najaar van vorig jaar werden de fracties gecontacteerd door verschillende actiegroepen, die vroegen initiatieven te nemen op dit vlak. Het is goed te weten dat men vanuit diverse hoeken in het parlement, vanuit meerderheid en oppositie, aan het werk is gegaan. De oppositie, maar ook wij zijn aan de slag gegaan. Via diverse contacten hebben we een allesomvattend voorstel geschreven. Mogelijk heeft het feit dat het zo allesomvattend is, ervoor gezorgd dat het iets meer tijd heeft gekost om het op te stellen dan het voorstel van de oppositie. U mag ook weten dat het overleg binnen een meerderheid wel wat tijd vraagt. (Rumoer)

Voorzitter, vanuit geen enkele andere hoek werd ons gevraagd of voorgesteld om samen te werken aan een voorstel van resolutie. We zijn dus aan de slag gegaan en we hebben een uitgebreid voorstel uitgeschreven.

Degenen die nu beweren dat het voorstel een kopie is van de tekst van de oppositie kunnen niet lezen of niet tellen. Het voorstel van de oppositie beslaat tweeënhalf bladzijden, terwijl dat van ons uit zes bladzijden bestaat. De tekst is dubbel zo lang. Het verschil is dan ook heel duidelijk. (Rumoer)

Wat zijn nu de grootste verschillen? Ons voorstel gaat uit van een positieve benadering. We vragen aan de regering een allesomvattende aanpak. Ik zal er straks op ingaan tijdens de inhoudelijke bespreking.

Er wordt nu zoveel poeha gemaakt over het voorstel waarover gestemd moet worden. Zeggen we echter niet allemaal heel vaak dat we hier allemaal te veel bezig zijn met het produceren van steeds maar teksten, een diarree van teksten, die niemand kan blijven lezen of waaruit niemand nog wijs raakt? (Opmerkingen)

Omdat het voorstel omvattender is. Omdat het meer inhoudelijk is.

Het voorstel van de oppositie beslaat ongeveer de helft of een derde van het onze. Welke zin heeft het de twee voorstellen goed te keuren als het volstaat om ons allesomvattend voorstel goed te keuren? (Applaus bij CD&V en bij de N-VA)

De voorzitter

De heer Van Dijck heeft het woord.

Voorzitter, collega’s, ik heb de indruk dat dit een debat is over het eerstgeboorterecht. Vanuit mijn functie wil ik hier getuigen dat de verschillende fracties die een initiatief genomen hebben, dat op een zeer legitieme wijze gedaan hebben en dat ze zich gebaseerd hebben op een bestaande nood. De input bij alle fracties komt van hetzelfde middenveld, dezelfde organisaties, dezelfde betrokkenen.

U gelooft het of niet, maar ik getuig hier dat de initiatieven van de meerderheid ter zake gestart zijn met teksten die dateren van voor het moment dat we akte hebben genomen van de initiatieven van de oppositiepartijen. U gelooft het of u gelooft het niet. (Opmerkingen)

U gelooft het dus niet. Ik zeg hier oprecht dat ik kan aantonen dat de drie meerderheidspartijen ter zake teksten aan het bespreken waren. Ik geef grif toe dat dat iets langer geduurd heeft dan het overleg tussen een aantal oppositiepartijen. (Applaus bij CD&V en bij de N-VA)

De voorzitter

Mevrouw Franssen, verslaggever, heeft het woord over het al dan niet aanvatten van de bespreking.

Cindy Franssen

Voorzitter, in deze fijne sfeer in het halfrond wik en weeg ik mijn woorden voor wat het verslag betreft.

De voorzitter

Mevrouw Franssen, het verslag komt straks, het gaat nu over de spoedbehandeling.

De heer Caluwé heeft het woord.

Ludwig Caluwé

Voorzitter, ik wil dit toch duidelijk aangeven. U kunt komen kijken naar mijn laptop. Ik heb er maar één ding van opgeslagen, de zevende versie van het voorstel van resolutie die dateert van 10 januari van dit jaar. Als ik het goed heb kunnen lezen, is het voorstel van de oppositie ingediend op 25 januari.

De voorzitter

De volksvertegenwoordigers die voorstander zijn van het aanvatten van de bespreking, wordt verzocht op te staan.

De tegenproef.

Het resultaat is niet duidelijk. We houden een hoofdelijke stemming.

Stemming nr. 1

Ziehier het resultaat:

100 leden hebben aan de stemming deelgenomen;

41 leden hebben ja geantwoord;

55 leden hebben neen geantwoord;

4 leden hebben zich onthouden.

De bespreking wordt niet aangevat.

Mevrouw Ceysens heeft het woord.

Patricia Ceysens

Voorzitter, ik heb een stemafspraak met de heer Diependaele wegens het overlijden van zijn moeder.

De voorzitter

De heer Van Eyken heeft het woord.

Christian Van Eyken

Voorzitter, ik heb een stemafspraak met de heer Verfaillie.

van Dirk de Kort, Carl Decaluwe, Jan Roegiers, Jan Peumans, Lies Jans, Sas van Rouveroij en Steve D'Hulster
975 (2010-2011) nr. 1
van Katrien Schryvers, Else De Wachter, Vera Jans, Tom Dehaene, John Crombez, Danielle Godderis-T'Jonck en Helga Stevens
1006 (2010-2011) nr. 1

Vergadering bijwonen

Wegens de Coronacrisis vinden de plenaire vergaderingen op woensdagen (14u) plaats met een beperkt aantal volksvertegenwoordigers. De overige parlementsleden kunnen van thuis uit digitaal stemmen. De plenaire vergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. 
De publiekstribune is gesloten.

De commissiewerkzaamheden zullen voor het grootste deel digitaal en via videogesprekken gebeuren. Als de werkzaamheden het vereisen, vinden sommige vergaderingen fysiek plaats. Alle commissievergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. 

U kunt steeds de vergaderingen (her)bekijken via onze website of YouTube.

Wanneer vinden de vergaderingen plaats? Raadpleeg de volledige agenda voor deze week, of de parlementaire kalender voor een algemeen beeld van de planning van de vergaderingen in het Vlaams Parlement.