U bent hier

De voorzitter

Voorstel tot spoedbehandeling

Dames en heren, gisteren heeft de heer Martens bij motie van orde een voorstel tot spoedbehandeling gedaan van het voorstel van resolutie van de heer Martens tot besluit van de op 24 maart 2009 in commissie gehouden gedachtewisseling met het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH) over de 'Meerjarenanalyse, een achteruit- en vooruitblik op de zorgbehoeften van personen met een handicap' en van de op 21 april in commissie gehouden hoorzitting en gedachtewisseling met vertegenwoordigers van de gehandicaptensector over de 'Meerjarenanalyse, een achteruit- en vooruitblik op de zorgbehoeften van personen met een handicap'.

De heer Martens heeft het woord.

Luc Martens

Mevrouw de voorzitter, collega's, de problematiek van de wachtlijsten - waar het woord ook moge voor staan - heeft de voorbije legislatuur aanleiding gegeven tot heel wat discussies en initiatieven vanuit het parlement. Er was een meerjarenplan en in het parlement leeft de vraag om een nieuw meerjarenplan. In functie daarvan heeft het Vlaamse agentschap een globale analyse gemaakt. Die analyse vormde de basis voor de bespreking, maar ook voor een brede hoorzitting waarop een veelheid van actoren - niet het minst ook de gebruikers van de voorzieningen zelf - het woord kon nemen.

Daarbij is gebleken dat er binnen de commissie een bereidheid bestaat om, zo niet op alle punten, dan toch in hoge mate, een eensgezindheid te definiëren. Alle partijen, meerderheid en oppositie, die actief aan de bespreking hebben deelgenomen, vonden het belangrijk om een soort synthese te maken van de inzichten die daar zijn verwoord, mede in het licht van het feit dat de mensen op het terrein nu duidelijkheid vragen en wensen dat hun zorg echt wel wordt beluisterd. Tegelijk willen we de basis leggen voor wat in een volgend regeerakkoord oriënterend en bijna bindend zou moeten zijn, om met betrekking tot deze problematiek toch een grote vooruitgang te kunnen boeken.

De voorzitter

Is het parlement het eens met het voorstel tot spoedbehandeling? (Instemming)

Dan stel ik voor dat het voorstel van resolutie onmiddellijk wordt behandeld.

Is het parlement het daarmee eens? (Instemming)

Het incident is gesloten.

De voorzitter

Bespreking

Dames en heren, de bespreking is geopend.

De heer Van Malderen heeft het woord.

Bart Van Malderen

Mevrouw de voorzitter, collega's, de voorzitter van de commissie voor Welzijn heeft in zijn inleiding duidelijk gemaakt dat we hier de afgelopen jaren verschillende keren uitgebreid zijn ingegaan op de problematiek van de wachtlijsten en de structurele tekorten in de sector van de personen met een handicap. Vijf jaar geleden woedde er een verhit debat in het parlement en op de straat over wachtlijsten in deze sector. Nu woedt dit debat opnieuw in dit parlement en tijdens de hoorzitting. Op 8 mei betoogt de sector. Het is jammer genoeg nog altijd een brandend actueel thema.

Dat zou de indruk kunnen wekken dat er de afgelopen jaren niets gebeurd is. Dat is niet correct. Maar de vaststelling is en blijft dat wat gebeurd is, ontoereikend is. Als we één punt van kritiek hebben op de niet minder dan drie ministers van Welzijn die hier deze legislatuur de revue zijn gepasseerd, dan is het niet, mijnheer Decaluwe, dat er te weinig middelen zijn ingezet, maar dan is het wel dat er te laat begonnen is met de noodzakelijke vernieuwing die was aangekondigd en die in het regeerakkoord staat. We hadden vandaag verder kunnen staan.

Mijnheer Decaluwe, er zijn beloftes gemaakt en er zijn beloftes gebroken. Mensen voelen zich vandaag belogen. Er is veel bitterheid in die sector. Als uw ego het toelaat, zou ik graag verdergaan.

We moeten er alles aan doen om dit niet opnieuw te laten gebeuren, maar ik wil ook niet te negatief zijn. In de diverse hoorzittingen is ook gebleken dat er een groot draagvlak is gegroeid voor een grondige hertekening van de sector. De sector zit vandaag op één lijn en dat is uniek in de geschiedenis. We horen gelijkaardige voorstellen en klanken vanuit de voorzieningen, van bij de werknemers en de gebruikers. Die mogelijkheid moeten we aangrijpen om effectief iets te doen. Wij pleiten onomwonden voor een masterplan dat de sector van personen met een handicap grondig hertekent en inbedt in de brede welzijnssector, met vertakkingen naar cultuur en arbeid. We vertrekken van een participatief en emancipatorisch model.

In het voorstel van resolutie zitten veel positieve elementen. Het is duidelijk dat de notie is doorgedrongen dat het oplossen van tekorten in de sector van personen met een handicap een kwestie is van middelen maar ook van noodzakelijke vernieuwing.

Maar wij hebben ook punten van kritiek. We hadden het graag wat scherper geformuleerd gezien. We hadden liever een concreet cijfer gezien. We maken ons ook zorgen over de manier waarop bepaalde vernieuwende initiatieven worden geformuleerd. We zullen ons blijven verzetten tegen het Persoonsgebonden Budget als een nieuwe werkvorm. Voor ons is dat een manier van financieren en geen aparte werkvorm. We hadden graag gezien dat er een concrete uitspraak zou gebeuren over de personeelsstop. We maken de vaststelling dat dit voorstel van resolutie eens te meer uitgaat van wachtlijsten, maar voorbijgaat aan de mensen die vandaag al in de zorgsector zitten maar niet de gepaste zorg krijgen, de zorg die zij vragen en waar zij nood aan hebben.

Om al die redenen zal ik mij onthouden maar steunt onze fractie dit voorstel van resolutie ten volle. Het is belangrijk dat we een breed gedragen signaal geven aan de samenleving en aan de mensen met een handicap die al jaren wachten op concrete oplossingen. Het is de laatste zitting van deze legislatuur. Vijf jaar geleden is erover gediscussieerd. Vandaag discussiëren we erover. Ik hoop dat het probleem binnen vijf jaar opgelost is.

De voorzitter

De heer Dehaene heeft het woord.

Tom Dehaene

Ik antwoord op de poging van de heer Van Malderen om niet te negatief te zijn die toch heel negatief klinkt. U hebt het over drie ministers. U kent de cijfers ook. Het aantal zorgvragen dat beantwoord is in deze legislatuur is drie keer meer dan wat opgenomen was op de wachtlijst in het begin van deze legislatuur. Dat zult u toegeven.

Er zijn inderdaad nog wachtenden, en zij zijn onze eerste zorg. Die mensen hebben er geen boodschap aan dat drie keer meer mensen een antwoord op hun zorgvraag hebben gekregen. Wie nu wacht, heeft recht op uitzicht op een antwoord.

U spreekt de hoop uit dat we hier binnen drie of vijf jaar de discussie niet opnieuw moeten voeren. U mag die wens uitspreken, maar u weet ook zeer goed dat dit een zeer moeilijk te realiseren zaak is. Het is niet correct de mensen voor te spiegelen dat we de volgende legislatuur de wachtlijst zullen kunnen wegwerken.

Inmiddels weten we meer dan wat we in 2004 wisten. We weten allemaal dat de instroom veel groter is dan wat er budgettair en ook infrastructureel haalbaar is. Het is bijgevolg jammer dat u insinueert dat we in de volgende legislatuur de nodige middelen zouden kunnen vinden om de wachtlijst helemaal weg te werken.

Laten we, zoals dat in de resolutie is opgenomen, voortwerken met de conclusies van het PGB-project en daarmee de ingeslagen weg van de vernieuwing in de sector blijven bewandelen. U vraagt naar concreet cijfermateriaal. Ik denk dat we allemaal vragende partij zijn om geen valse verwachtingen te creëren voor mensen die wachten op aangepaste zorg. Laten we bij het begin van de volgende legislatuur in de regering in alle rust een nieuw meerjarenplan opstellen, en vandaag geen valse verwachtingen creëren door een aantal cijfers op te sommen.

U hebt overschot van gelijk dat we ook aandacht moeten hebben voor de personeelsnorm, voor de PR/PN-verhouding. Ook dat is in het voorstel van resolutie opgenomen. We moeten daar in de volgende legislatuur werk van maken, zoals we ook werk moeten maken van het leesbaar maken van de decreten. Op korte termijn is een nieuwe gecoördineerde tekst nodig, maar op iets langere termijn moeten we de hele regelgeving en de daaraan gekoppelde financiering evalueren.

Ik besluit met de heer Martens te feliciteren met dit werkstuk. De commissie had uitdrukkelijk aan haar voorzitter gevraagd dat de voorzitter de tekst zou indienen, zodat alle collega's de kans zouden krijgen zich aan te sluiten. Zo kunnen we het duidelijke signaal geven dat we eendrachtig achter dit voorstel van resolutie staan. Ik betreur bijgevolg dat de heer Van Malderen zich wenst te onthouden. Het zou immers een zeer sterk signaal zijn als we dit voorstel van resolutie unaniem konden goedkeuren.

De voorzitter

Mevrouw Van der Borght heeft het woord.

Vera Van der Borght

Mevrouw de voorzitter, ik wens me namens de fractie gedeeltelijk aan te sluiten bij wat de collega's hebben gesteld. Het is juist dat deze legislatuur veel is gebeurd. Er zijn veel extra middelen naar de sector gegaan. De wachtlijsten blijven wel bestaan, en dat is een probleem voor ons allemaal. In de commissie is daar de afgelopen jaren dikwijls over gedebatteerd. Zoals de heer Van Malderen het al zei, is toch geregeld gevraagd om dringend werk te maken van de zorgvernieuwing. Als er iets is wat ik betreur, dan is het wel dat we te lang hebben gedraald met de uitvoering van het PGB-decreet.

Ik sluit me graag aan bij wat de heer Dehaene zei: de uittredende commissievoorzitter, de heer Martens, heeft lovenswaardige inspanningen geleverd. Bij het einde van de legislatuur, ongeveer veertien dagen geleden, hebben we een zeer moeilijke, emotionele hoorzitting gehouden. We waren van oordeel dat een zeer krachtig signaal naar de sector nodig is. We willen duidelijk maken dat het voltallige parlement begrip heeft voor de zorgen van het veld, en het voornemen heeft om in de volgende legislatuur de problemen te verhelpen. Dat signaal zit in het voorstel van resolutie, en daarom zal ik de tekst dan ook goedkeuren.

Ik wil nog toevoegen dat namens mijn fractie een amendement was ingediend dat in de richting ging van wat de heer Van Malderen hier heeft gezegd, maar commissievoorzitter Martens heeft uitgebreid beargumenteerd waarom we de 3 percent niet in de tekst van het voorstel van resolutie kunnen opnemen. Ik aanvaard die uitleg, en we zullen het voorstel van resolutie dan ook goedkeuren.

De voorzitter

De heer Caron heeft het woord.

Bart Caron

Voor ik iets over het voorstel van resolutie zeg, wil ik mijn waardering en respect uitspreken voor de heer Martens als voorzitter van de commissie voor Welzijn. Wij nemen vandaag afscheid van hem.

Ik spreek ook mijn waardering uit voor dit voorstel van resolutie. Ik vind echter dat het niet ver genoeg gaat. De volledige sector die op de hoorzitting aanwezig was - alle kleuren, gezindheden, de gebruikers, de voorzieningen en de koepels - had een voorstel van eenvoudige resolutie opgesteld voor dit parlement. Daarin werd aangedrongen op concrete cijfers voor de komende regeerperiode. Mijnheer Van Malderen, u werd op uw wenken bediend. De cijfers die de sector voorstelde, zijn realistisch. De groei van 3 percent die hij voorstelde, voldoet zelfs niet aan de raming van het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap. Als alle wachtlijsten in de gehandicaptensector zouden moeten worden weggewerkt, zou er een totale investering nodig zijn van 466 miljoen euro tegen 2014. De 3 percent die de sector voorstelt, is maar een stap op die weg.

Ik betreur dat de meerderheid het voorstel van de sector zelf niet wilde steunen en een sterk afgezwakt voorstel heeft gedaan dat niet verder gaat dan een uitbreidingsbeleid voor de volgende legislatuur van dezelfde cijfers als deze legislatuur. Gelet op de toenemende instroom van zorgvragen zou dat absoluut onvoldoende zijn om de maatschappelijke noden te lenigen.

Ik betreur uit de grond van mijn hart dat er nu al een rem wordt gezet op het beantwoorden van de noden van die persoon met een handicap. Natuurlijk kunnen we op politiek vlak discussiëren over prioriteiten. Dit is wat mij betreft heel duidelijk een maatschappelijke prioriteit. Als we de vergelijking maken met de gezondheidszorg, dan zouden we ook niet aanvaarden dat een dokter tegen een patiënt zegt dat hij drie maanden later nog eens mag terugkomen.

De wachtlijsten moeten zo snel mogelijk worden weggewerkt. Mevrouw de minister, hoewel u en uw voorgangers daar wel degelijk aan gewerkt hebben, zijn de engagementen uit het regeerakkoord, met name de PAB-groei met 900 eenheden, niet gerealiseerd. Er zijn 900 eenheden minder PAB-assistenten aangesteld dan waarin was voorzien. Dat is jammer.

Volgende week zal de sector het tijdens een betoging in Brussel nog eens uitschreeuwen. Collega's, ik verwacht van u allen wat meer moed. Mijnheer Van Malderen, ik vind het alvast een stap in de goede richting dat u zich wilt onthouden bij de stemming over de motie van de meerderheid die niet ver genoeg gaat. Wij hebben dan ook vier amendementen ingediend. Drie van die amendementen komen letterlijk uit het voorstel van het middenveld. Wie zijn wij dus om te zeggen dat wij het beter weten? Wij vinden dat de noodkreet van het middenveld, die al heel redelijk is, op zijn minst moet worden gesteund.

Het eerste amendement stelt voor om de uitvoering van het meerjarenplan te starten met een nieuwe regering. Dat is nodig omdat de regering voor het jaar 2009 niet heeft voorzien in een uitbreidingsbeleid.

Het tweede amendement wil een groei van de kredieten met 3 percent. De meerderheid wil het bestaande niveau behouden. Het verschil daartussen bedraagt ongeveer 50 percent. De groei dit jaar bedroeg driemaal 21 miljoen euro en eenmaal 38 miljoen euro. De 3 percent die de sector voorstelt, komt neer op een jaarlijkse groei van 38 miljoen euro.

Het derde amendement stelt voor om het PGB-experiment te veralgemenen. Dat staat ook in de tekst, maar niet zo affirmatief als wij voorstellen.

Het vierde amendement gaat over een gefaseerde creatie van 2000 extra voltijdse banen voor de sector.

Ik denk dat we niet zomaar kunnen voorbijgaan aan deze redelijke eisen die van het veld zelf afkomstig zijn.

De voorzitter

Minister Heeren heeft het woord.

Minister Veerle Heeren

Mevrouw de voorzitter, ik zou aan de hele commissie mijn appreciatie en waardering willen overmaken voor het feit dat ze dit voorstel heeft ingediend, maar ook voor de fijne samenwerking tijdens de afgelopen vier maanden.

Dit voorstel is een eerlijke oefening om aan te geven waar de knelpunten liggen en welke weg we de volgende jaren moeten inslaan. Zijn de problemen opgelost, mijnheer Van Malderen? Nee, ze zijn niet opgelost. Dat weten we allemaal. Hebben we 6500 zorgvragen opgelost die in het meerjarenplan van 2003 stonden? Ja, die hebben we opgelost. We hebben meer gedaan. We hebben bijna 17.000 vragen opgelost.

Het probleem is dat er nog veel meer vragen zijn. En we weten allemaal dat we, zelfs met de budgetten die tijdens de volgende legislatuur opnieuw zullen worden gebruikt, het probleem niet in één regeerperiode zullen oplossen. Dat moeten we ook eerlijk toegeven.

De afgelopen vijf jaar is er duidelijk voor gekozen om te investeren in hulp aan de zwaarst zorgbehoevenden in onze samenleving. Dat is ook de reden waarom onder andere dat aantal PAB's niet is gerealiseerd.

Tegelijkertijd ben ik ook bijzonder verheugd over uw opmerkingen. Ik heb u horen zeggen dat het om een verantwoordelijkheid van ons allemaal gaat. En dat klopt. De volgende regering en alle politieke partijen die deel uitmaken van de meerderheid zullen gezamenlijk hun verantwoordelijkheid moeten nemen.

Mijnheer Van Malderen, u was nogal kritisch ten aanzien van mij en mijn voorgangers. Het uitbreidingsbeleid van de afgelopen jaren is voor een deel mogelijk gemaakt dankzij het deel dat zowel van minister-president Peeters als van minister Crevits kwam. Het werd afgestaan aan toenmalig minister Vanackere om die uitbreiding te realiseren.

Was dat genoeg? Nee, dat was niet genoeg. Maar daarmee hebben we het wel moeten doen. In die zin ben ik bijzonder blij met uw opmerking dat het een verantwoordelijkheid is van elke minister. Ik ben bijzonder blij met het voorstel van resolutie. Het parlement tracht een draagvlak te vinden voor de volgende jaren. Ik hoop dat we nog lang het debat mogen voeren, dat we de volgende jaren de basis kunnen leggen om binnen dit en tien jaar een ommekeer te verkrijgen in de sector en dat dan elke zorgvraag beantwoord is. Dat is een zorg van u, een zorg van ons allemaal.

Bart Van Malderen

Ik zou kort willen antwoorden op een aantal zaken. Ik ben heel blij met de verklaring van de heer Dehaene. Hij zegt dat de weg naar het PGB nu is ingeslagen. Dat is een duidelijk statement. Ik neem daar met heel veel plezier akte van. Ik had liever gezien dat we die weg wat vroeger waren ingeslagen. Ik ben het met hem eens dat we heel snel lessen moeten trekken uit het lopende experiment.

Mijnheer Dehaene, u tracht me wel in de mond te leggen dat de wachtlijsten in een oogwenk weggewerkt zouden kunnen worden. Dat is een niet zo eerlijke voorstelling van zaken. De sector heeft zeer duidelijk gevraagd naar een zorggarantie voor de mensen die op een bepaald moment geconfronteerd worden of dreigen geconfronteerd te worden met een zorgnood, die voor henzelf of de directe omgeving te zwaar is. Dat is een heel ander concept dan focussen op wachtlijsten. De heer Caron heeft het voorbeeld gegeven van de medische sector. Iedereen beseft dat als men bij de huisarts in de wachtkamer zit, men even moet wachten. Als men naar een specialist moet, dan moet men wat langer wachten. Maar op het moment dat iemand heel erg ziek is, dan weet hij dat hij terecht kan op de spoeddienst van een ziekenhuis en dat hij daar niet hoeft te wachten. Uit dat model zouden we wat lessen moeten kunnen trekken.

Uit de analyse van het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH) blijkt dat we vijf jaar geleden een heleboel beloften hebben gedaan en dat we vandaag vaststellen dat ze niet worden nagekomen.

Laat ons daar dan niet op antwoorden door de ambities naar beneden bij te stellen, maar door de zorg te garanderen. Dat betekent meer middelen, maar ook de noodzakelijke vernieuwing in die sector.

Mevrouw de minister, u somt een aantal ministers op die aan u en uw voorgangers middelen hebben toegekend om die uitbreidingen te doen. Dat is juist, maar u vergat dat er in de sector personen met een handicap nog een andere belangrijke evolutie is geweest die zeer succesvol is afgerond: de integratie van het luik Werk in de administratie Werk, en de rol van de VDAB daarin. Die operatie is zeer gunstig verlopen en mag gerust in uw lijstje worden opgenomen.

Met mijn kritische opmerkingen wil ik niet de aandacht afleiden van het goede werk door de voorzitter van de commissie, de auteur van de motie. Onze fractie zal dit volledig en volmondig steunen. De onthouding is om een duidelijk signaal te geven aan een volgende regering dat we dit dossier kritisch maar constructief zullen blijven opvolgen. (Applaus bij sp.a)

De voorzitter

De heer Martens heeft het woord.

Luc Martens

Ik verheug me over het feit dat we bij de stemming over dit voorstel van resolutie een breed draagvlak zullen vinden. Toch wil ik ervoor waarschuwen dat de signalen die men meent te moeten geven, fundamentele meningsverschillen zouden kunnen blootleggen over de ambitie die we samen moeten waarmaken in dit beleid. Ik begrijp dat we aan de vooravond van de verkiezingen gemakkelijker in een electoraal opbod terechtkomen om elkaar en het veld te overtuigen. Het is belangrijk realistische beloften te doen, om rust te brengen en het vertrouwen op te bouwen dat de voorbije tijd werd verstoord.

Als we kijken naar de Vlaamse begroting vandaag en de verwachting daarover in de komende jaren, dan zal een grote inspanning nodig zijn om door te zetten in die omstandigheden. Het voorstel van resolutie pleit ervoor om relatief meer te doen dan men nu heeft gedaan in de voorbije tijd. Dat is een heel belangrijk engagement, dat een perspectief geeft op een betere oplossing van het probleem, althans budgettair.

Op bepaalde momenten in de voorbije jaren is het budget verhoogd. Het probleem van de wachtlijsten is telkens anders gedefinieerd. We zijn gekomen van een oplijsting van een aantal vragen die leven. Die hebben we dan verfijnd. Op die manier is er een beter zicht gekomen op de problemen, maar tegelijk is duidelijk geworden dat die problemen niet zomaar af te bouwen zijn tot nul. Door maatschappelijke veranderingen en veranderingen in de sector zelf komen er steeds nieuwe vragen naar boven. De context, de samenleving en de gebruiken veranderen. Het zou overmoedig zijn om het beeld te creëren dat we dit zomaar in één beweging in de volgende legislatuur rond kunnen krijgen. De krachtige groei die we hebben gekend, moeten we ook in moeilijke omstandigheden minstens op hetzelfde niveau kunnen behouden. Ik ben blij dat men dit waardeert.

Het gaat over middelen, maar ook over vernieuwing. Een belangrijk deel van die vernieuwing is dat men afstapt van de lippendienst ten aanzien van een transversaal beleid. Boven op de extra middelen die worden gevraagd, moeten we nog meer middelen vinden door de transversaliteit van het beleid krachtiger door te zetten. We moeten daar geen te theoretisch karakter aan geven of dit te sectoraal benaderen. We moeten niet alleen meedenken vanuit Wonen of Mobiliteit, maar ook de middelen van daaruit inbrengen. Dan pas kunnen we beter antwoorden op de voorliggende vragen.

We kunnen discussiëren over de details: moet het gaan over 2000 personeelsleden, moet het 3 percent zijn? In dit voorstel van resolutie wordt duidelijk bepaald dat komaf moet worden gemaakt met de feitelijke bevriezing die we de voorbije 25 jaar hebben gekend. Er moet een evenwicht zijn in de sector die afgestemd is op de zwaarte van de zorg, en er moet een groei in het vooruitzicht worden gesteld zodat de werkdruk leefbaar is voor de werknemers. Essentieel is dat het Vlaams Parlement via dit voorstel van resolutie aan het veld een menselijk en empatisch signaal kan geven dat begrip opbrengt voor mensen die door een handicap worden getroffen, en voor de brede groep mensen die zich met veel toewijding en moed voor die mensen inzet. Ze moeten weten dat dit parlement een bondgenoot zal zijn, ook in de volgende legislatuur.

Ik heb evenwel begrepen dat iedereen bereid is een krachtig signaal te geven.

De voorzitter

Vraagt nog iemand het woord? (Neen)

De bespreking is gesloten.

We zullen straks de stemmingen over de amendementen en de hoofdelijke stemming over het voorstel van resolutie houden.

van Anne Marie Hoebeke, Vera Van der Borght, Els Robeyns, Vera Jans, Piet De Bruyn en Eloi Glorieux
2221 (2008-2009) nr. 1
van Sonja Claes, Tom Dehaene, Vera Van der Borght, Else De Wachter, Anne Marie Hoebeke en Bart Van Malderen
2247 (2008-2009) nr. 1

Vergadering bijwonen

Wegens de Coronacrisis vinden de plenaire vergaderingen op woensdagen (14u) plaats met een beperkt aantal volksvertegenwoordigers. De overige parlementsleden kunnen van thuis uit digitaal stemmen. De plenaire vergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. 
De publiekstribune is gesloten.

De commissiewerkzaamheden zullen voor het grootste deel digitaal en via videogesprekken gebeuren. Als de werkzaamheden het vereisen, vinden sommige vergaderingen fysiek plaats. Alle commissievergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. 

U kunt steeds de vergaderingen (her)bekijken via onze website of YouTube.

Wanneer vinden de vergaderingen plaats? Raadpleeg de volledige agenda voor deze week, of de parlementaire kalender voor een algemeen beeld van de planning van de vergaderingen in het Vlaams Parlement.