U bent hier

Tekst nog niet goedgekeurd door de sprekers.

De heer Sintobin heeft het woord.

Van een chaos, van een knoeiboel, van een slecht theater gesproken. Momenteel is een reis plannen een spelletje vogelpik geworden.

Vorige week hebben we in de plenaire vergadering een wijzigingsdecreet betreffende het preventieve gezondheidsbeleid goedgekeurd, meer bepaald over de drie kleurencodes rood, oranje en groen. Collega’s, collega Anaf en collega D’Haese, mijn fractieleider Chris Janssens was de enige hier in het parlement die zich vragen stelde bij de kleur oranje. Niemand van jullie had daar blijkbaar zicht op. Collega Chris Janssens trok toen al het nut van code oranje in twijfel. Volgens u, minister, en ook andere collega’s van de meerderheid, onder andere collega Lorin Parys, had mijn fractieleider er niets van begrepen en moest hij het decreet nog eens opnieuw lezen.

Gisteren dan was de coup de théâtre. Op nauwelijks een paar uur tijd was de verwarring compleet, niet in het minst bij de bevolking: niet in quarantaine, wel in quarantaine; niet testen, wel testen; Luxemburg rood, Luxemburg niet rood. En ga zo maar door, tot zelfs bepaalde landen een brief schrijven naar Buitenlandse Zaken en dat een paar uur later de code verandert van rood naar oranje. Van verwarring gesproken.

Minister, ik vraag aan u als minister van Welzijn en van Volksgezondheid wat uw rol en verantwoordelijkheid is in heel dit circus?

De heer Anaf heeft het woord.

We hebben daarstraks het debat gehad over de relancecomités. Die hebben gisteren ook hun verslag voorgesteld. Ik kan me voorstellen dat er gisteren stevig is gevloekt in de buurt van het Martelarenplein, want daar is er natuurlijk een persconferentie bij geweest. En dan krijg je in het nieuws eerst een heel uitgebreid stuk over een contacttracer die getuigt dat hij na zes weken zelfs nog geen login had ontvangen en die dan uiteindelijk maar de krant moest lezen, en daarna echt een vreselijk stuk over de onduidelijkheid over de oranje zones voor terugkeerders.

Minister, die onduidelijkheid is echt verschrikkelijk. We zijn al van begin juni vragende partij om duidelijkheid te geven als de grenzen zouden opengaan, als mensen op reis zouden gaan, wat dan van hen verwacht werd als ze zouden terugkomen. Vorige week hebben we inderdaad snel, terwijl de vakantie al bezig was, over een decreet moeten stemmen om toch een aantal zaken te kunnen doen.

Er was veel discussie over, vooral over de oranje zones. Uiteindelijk werd daar een standpunt ingenomen dat mij toen duidelijk leek: als je uit een oranje zone terugkwam, werd het aangeraden om in quarantaine te gaan en jezelf te laten testen. Als je naar een rode zone ging, was dat verplicht, tot gisterenochtend het advies op de website van Buitenlandse Zaken opeens werd bijgesteld en het alleen nog maar ging over waakzaam zijn. Een paar uur later werd dat terug bijgesteld. Dan is het niet onlogisch dat mensen dat niet begrijpen.

Ik kan collega Stefaan Sintobin en zijn fractieleider wel begrijpen dat ze het niet helemaal snappen, maar heel veel mensen snappen het niet. Dat is natuurlijk het grote probleem. Het is belangrijk dat er duidelijkheid komt voor die mensen die op reis gaan naar een oranje zone, maar ook naar een rode zone. Wat wordt er juist van hen verwacht? Hoe kunnen ze zelf initiatief nemen om zich te laten testen? Die duidelijkheid is heel belangrijk. Minister, kunt u eindelijk duidelijkheid geven over wat er van reizigers wordt verwacht die ofwel uit een oranje of uit een rode zone terugkeren?  

De heer D’Haese heeft het woord.

Minister, als er een tweede golf komt, dan is dat de verantwoordelijkheid van politici. Dat hebben de experten klaar en duidelijk gezegd in de coronacommissie in het parlement. En dat wil zeggen, uw verantwoordelijkheid, minister Beke.

Vandaag tijdens de vergadering van de Nationale Veiligheidsraad is gebleken dat alle versoepelingen zijn uitgesteld, dat de cijfers in de verkeerde richting gaan en de epidemie dus opnieuw aan kracht wint. De epidemie wint opnieuw aan kracht en u bent niet klaar.

Na een aantal maanden moeten we vaststellen dat de contact tracing nog altijd nergens staat. We weten simpelweg niet waar de besmettingen zitten, we vinden geen verbanden, contacttracers zitten werkloos naar Netflix te kijken of taalcursussen te volgen, mensen zitten weken te wachten op hun login. En dat is uw verantwoordelijkheid. Maar we moeten tevreden zijn want tegen eind augustus zal het opgelost zijn. Eind augustus! Jullie zijn er twee maanden mee bezig en we zien de besmettingen snel oplopen maar jullie willen wachten tot eind augustus om het systeem ‘up and running’ te krijgen.

Met Geneeskunde voor het Volk doen wij zelf aan contact tracing want anders worden onze patiënten gewoon niet opgevolgd. Wij detecteren zelf clusters van besmettingen want anders gebeurt dat niet. En weet u wat daarmee gebeurt als we dat doorgeven? Niets. Daar gebeurt niets mee. Dat is toch onbegrijpelijk. Jullie geven het virus gewoon vrij spel. En met de quarantaine voor de reizigers is het zo mogelijk nog erger.

Vorige week hebben we hier snel-snel een decreet geschreven over die quarantaine en nu blijkt dat niemand er nog iets van snapt. Die mensen snappen het niet, wij snappen het niet, de FOD snapt het niet en jullie snappen het, als je het mij vraagt, zelf ook niet meer. En dan is de grote vraag die hier al een tijdje wordt gesteld of hier nog ergens iemand aan het stuur zit. U lijkt er alvast niet te zitten, dat is nu wel duidelijk want landen en regio's veranderen onverwachts van kleur en de voorschriften voor het oranje licht veranderen drie keer op een dag: wel quarantaine, geen quarantaine, toch wel quarantaine. Jullie kleurcode lijkt wel een knipperlicht.

Hoe kunt u nu verwachten dat mensen maatregelen en adviezen volgen als jullie er op die manier een boeltje van maken? Mijn vraag is dan ook wie nu eindelijk verantwoordelijkheid zal nemen om ervoor te zorgen dat het quarantainesysteem voor reizigers uit risicogebieden snel op punt staat.

Minister Beke heeft het woord.

Minister Wouter Beke

Collega’s, ik zal eerst een antwoord geven op de vragen over de kleurcodes, straks zal ik dan nog iets zeggen over de contactonderzoeken zelf.

Ten eerste betreur ik samen met jullie allemaal de onduidelijkheid die gisteren is geschapen. Ik betreur dat, dat is geen vorm van goed bestuur en het creëert nodeloze verwarring.

We hebben hier vorige week woensdag een debat over gehad naar aanleiding van de aanpassing van het Preventiedecreet en de uitgangspunten waren duidelijk, zeer duidelijk. Groen is het gemakkelijkst: geen reden tot ongerustheid maar ook als u naar het buitenland gaat, moet u de afstandsregels en de hygiëneregels respecteren. Bij oranje, collega Anaf, wordt u aangeraden om u te laten testen en in quarantaine te gaan. Rood betekent dat u zich verplicht moet laten testen en in quarantaine moet gaan. Dat was duidelijk.

De opdracht van Celeval was om dat toe te passen. Wat ik heb begrepen, is dat Celeval dat niet alleen heeft toegepast maar heeft aangepast, en dat was niet de bedoeling. Buitenlandse Zaken heeft dat overgenomen en nadien teruggeschroefd.

De regels van vorige week zijn nog altijd de regels van vandaag, die worden niet gewijzigd. Het was niet de opdracht van Celeval om dat aan te passen maar wel om dat toe te passen. En dus ja, ik betreur dat, ik betreur dat samen met u, maar dat is nog altijd geen Vlaamse bevoegdheid.

De mensen die uit het buitenland terugkomen, moeten een Passenger Locator Form (PLF) invullen. Als u uit een rode zone komt, moet u dat invullen en ook zeggen waar u op het vliegtuig hebt gezeten indien u met het vliegtuig hebt gereisd. Vervolgens moet u zich laten testen en in quarantaine gaan.

Bij wie terugkeert op een andere manier – ook daarover hebben we het al gehad in de commissie en in de plenaire vergadering – rekenen we een stuk op burgerzin, op verantwoordelijkheidszin. We kunnen niet iedereen die uit het buitenland komt, controleren. We rekenen erop. Dat is een persoonlijke verantwoordelijkheid, maar ook een verantwoordelijkheid voor het algemeen belang, voor iedereen, dat hij doet wat van hem gevraagd wordt. Als die dat niet doet en hij komt uit een rode zone, dan kan hij daar desgevallend ook voor gestraft worden. Dat hebben we hier vorige week ook besproken.

Dan de reizigers die naar hier willen komen. We hebben een reizigersverbod naar landen uit de rode zone. Het lijkt me logisch dat die toeristen ook niet naar hier komen. Mochten die toch naar hier komen, dan hebben we daar afspraken over, protocollen, onder andere met Toerisme Vlaanderen. Dat wil zeggen dat ze, als ze naar hier komen uit een rode zone, ook getest moeten worden en dat ze ook in quarantaine moeten gaan. Die quarantaine kan de plaats van verblijf zijn, bijvoorbeeld bij familie of het hotel waar men verblijft. Dat is het protocol met Toerisme Vlaanderen, waarbij de regels over wat men moet doen heel goed omschreven zijn: een masker dragen, afstand houden, quarantaine, hygiëneverplichtingen enzovoort. Wanneer men daar geen gebruik van kan maken en men heeft bijvoorbeeld ook nog verdere zorg of verzorging nodig, dan hebben we in Vlaanderen herstelverblijven waar men desgevallend ook terechtkan. We zijn daarover in overleg met de herstelverblijven, om te bekijken hoe daar eventueel aan opvang zou kunnen worden gedaan.

Wat de contactonderzoeken betreft: ik vind dat eigenlijk wel een vreemde discussie. We hebben hier weken geleden in dit parlement vragen gekregen van de oppositiefracties: ‘Minister, zult u wel aan uw 1200 mensen geraken om die callcenters te vullen?’ Niemand heeft toen de vraag gesteld of ze nodig waren. De vraag was: zult u er wel aan geraken, want er is gezegd dat er zoveel nodig zijn? We hebben toen contracten afgesloten. Dat was toen – en dat kan ik niemand kwalijk nemen – gericht op 1000 besmettingen per dag in België, 600 in Vlaanderen. We hebben dat getal toen opgeschaald naar 600, 700. Ik herinner me nog uw vraag, mijnheer Anaf, of ik wel aan 1200 zou geraken. Wat is gebleken? Dat we er geen 600, 700 nodig hebben. Wat is gebleken? Dat we daar met te veel mensen zitten. We hebben dat contract dus heronderhandeld. Dat heb ik ook al in het parlement gezegd. Dat contract is heronderhandeld: de aantallen zijn verminderd en het budget is uiteraard ook aanzienlijk verminderd. We hebben er nu dus 150, opschaalbaar indien nodig. Ja, er zijn een aantal mensen die dus zonder werk hebben gezeten hoewel ze aanvankelijk dat contract getekend hadden. Wat was de filosofie? De filosofie was heel duidelijk: we gaan diegenen die we nodig hebben, maximaal inzetten. Dat is een kleiner contingent. Zo leren ze van elkaar en kunnen die scripts ook voortdurend verbeterd worden om de kwaliteit van de gesprekken te verhogen. Dat is de filosofie die daar gehanteerd werd om uiteindelijk een zo hoog mogelijke kwaliteit van de contactopsporing te kunnen hebben. Ja, we hebben dus weer afgeschaald. Ja, in het begin waren er een aantal die geen werk hadden – dat klopt – omdat we te hoog gemikt hadden, omdat we vreesden dat we nog aan 600 besmettingen per dag zouden zitten en niet aan 60, zoals vandaag het geval is. Intussen is dat contract heronderhandeld, werd dat financieel naar beneden bijgesteld, is er een basis in het geval dat we opnieuw moeten opschalen. En er is een factor van onzekerheid. Met die onzekerheid zullen we ook in de komende periode moeten leren leven.

Collega, u zegt: ‘De tweede golf is de verantwoordelijkheid van de minister en alle virologen zeggen dat.’ Ik heb gisteren een zeer voorname viroloog horen zeggen: ‘Die tweede golf is de verantwoordelijkheid van elk van ons.’ Dat is in eerste instantie de verantwoordelijkheid van elk van ons. Dat we hier vandaag met mondmaskers zitten, is omdat we die tweede golf willen voorkomen. Dat de Veiligheidsraad vandaag een aantal maatregelen niet genomen heeft die men eerder dacht te nemen, is omdat men voorzichtig wil zijn.

We hebben de voorbije weken bijkomende maatregelen genomen, net om die tweede golf te kunnen voorkomen, maar zullen we die weten te vermijden? Neen. Dat zal echt afhangen van elk van ons. Mijnheer D’Haese, dat zal in eerste instantie echt afhangen van onze individuele en persoonlijke verantwoordelijkheid, maar ik weet dat dat niet iets is dat in uw partijprogramma staat.

Minister, wat dat contactonderzoek betreft: het gaat mij momenteel echt niet over 100, 150, 200, 1000 onderzoekers. Het gaat over de efficiënte werking. Gisteren is in de commissie en in diverse media gebleken dat het contactonderzoek niet efficiënt werkt. Ik vind het niet kunnen dat, wanneer een overheid een consortium een bedrag van 100 miljoen euro gunt, dit twee maanden na de opstart dan nog niet werkt. Dáár gaat het mij over, niet over 100 of 150.

Collega D’Haese heeft gelijk wat de verantwoordelijkheid betreft, in die zin dat een tweede golf niet uw verantwoordelijkheid is, maar dat die bestrijden, ervoor zorgen dat die tweede golf niet doorbreekt, een verantwoordelijkheid is van u, van de Vlaamse Regering en van de Federale Regering, van beleidspolitici. Daarvoor zijn jullie beleidsverantwoordelijken.

Over mijn eigenlijke vraag: iedereen betreurt dat het gisteren niet duidelijk was. Het was vorige week voor mijn fractieleider al niet duidelijk, collega D’Haese, collega Parys en collega Anaf, die tenminste nog zo eerlijk is om dat toe te geven. Weet u voor wie die codes ook nog niet duidelijk zijn? In de eerste plaats voor de bevolking, in de tweede plaats voor de huisartsen en in de derde plaats voor de reisbureaus. U bent daar, net als de Vlaamse Regering, mee verantwoordelijk voor. We hebben hier maandag van de virologen gehoord dat er voor van alles en nog wat een overleg is, een adviesorgaan en dergelijke.

Kunt u afronden, alstublieft?

Mijn vraag is dus: zou men niet beter code oranje weglaten en enkel nog werken met code rood en code groen, zoals bijvoorbeeld de huisartsen vragen?

Eerst en vooral wat de tracing betreft: wat vooral is gebleken, is dat het systeem vierkant draait, dat er amper contacten worden doorgegeven, dat de telefoongesprekken veel te kort duren, dat er mensen zijn die besmet zijn en die zich na vijf dagen afvragen hoe het komt dat ze nog steeds niet zijn gecontacteerd. Het probleem is dus niet dat er minder mensen worden ingezet dan oorspronkelijk was ingeschat. Het probleem is dat er besmettingen onder de radar blijven. Dát is het grote probleem, en dat zijn geen kinderziektes meer, dat loopt structureel fout.

Ik had ook begrepen dat er eind juni een campagne over de tracing zou komen. Ik heb die nog niet gezien. Ik hoop dat die campagne niet gisteren was, want dan zou het een heel foute campagne zijn geweest. Ik denk niet dat dat de bedoeling is geweest. Dat is echter wel belangrijk, dat mensen weten waar ze aan toe zijn. Hetzelfde voor de reizen: u rekent op burgerzin, dat is terecht, maar dan moeten mensen wel goed weten waar ze aan toe zijn. U hebt nu hier, op dit forum nog eens duidelijk mogen maken waar een oranje en een rode zone voor staat, maar ik denk niet dat de mensen op straat en de mensen die op reis zijn, dat al goed weten. Mijn heel concrete vraag is dus: hoe zal de Vlaamse overheid ervoor zorgen dat de mensen echt weten waar ze aan toe zijn?

Minister, ik dacht in het begin even dat u de hand in eigen boezem zou steken, maar die illusie was natuurlijk gelukkig snel vervlogen, want het is de verantwoordelijkheid van een ander bevoegdheidsniveau, het is de verantwoordelijkheid van de bevolking, individueel en persoonlijk. Het zou mooi zijn, mocht u eindelijk zelfs eens uw individuele en persoonlijke verantwoordelijkheid nemen. Immers, mensen laten zich vandaag testen als ze zich slecht voelen, mensen geven vandaag hun contacten door als ze besmet zijn, en weet u wat er vervolgens mee gebeurt? Dan draait het in de soep, twéé maanden nadat u bent gestart met het opzetten van dat contactonderzoek. Heeft men vandaag een beetje te veel personeel omdat er minder besmettingen zijn? Misschien wel, maar er wordt vandaag vooral veel te weinig gewerkt op de besmettingen en de contacten die er zijn omdat die mensen slecht zijn opgeleid en omdat het dataplatform niet goed werkt. Het is altijd iemand anders zijn verantwoordelijkheid. De drieduizend doden in de woonzorgcentra: niet uw verantwoordelijkheid. De contacttracing: niet uw verantwoordelijkheid. De terugkeerders die in quarantaine moeten: niet uw verantwoordelijkheid. U betreurt dat, maar we hebben geen treurende minister nodig. We hebben een minister nodig die eindelijk eens daadkracht toont! Mijn vraag is: wanneer zult u al die problemen die hier vandaag worden opgesomd, in plaats van ze te beschrijven en te betreuren, eens oplossen? Wanneer gaat u dát eens doen?

Mevrouw Schryvers heeft het woord.

Vorige week heeft het Overlegcomité beslist om te werken met die drie kleurcodes: rood, oranje en groen. We hebben diezelfde avond nog hier het decreet goedgekeurd dat het mogelijk maakt om wie terugkeert uit hoogrisicogebied, een quarantaine op te leggen, en het laten uitvoeren van een test.

Nu, tijdens de coronacommissie maandag heeft professor Vlieghe uitdrukkelijk gezegd dat de code oranje wel degelijk een waarde heeft. Ik verwijs even naar Nederland waar zelfs met vier kleurcodes wordt gewerkt: rood, oranje, geel en groen.

De communicatie op de website van Buitenlandse Zaken is vanzelfsprekend heel erg te betreuren. Vandaag heeft de Nationale Veiligheidsraad de beslissing van vorige week nogmaals bevestigd. Voor wie naar het buitenland gaat of uit het buitenland terugkeert, lijkt het mij heel zinvol dat men weet dat er voor bepaalde regio’s een knipperlicht geldt en dat men dus extra alert moet zijn. We doen een beroep op het gezond verstand van onze inwoners. We doen dat voor degenen die hier blijven, voor degenen die vertrekken en voor degenen die terugkeren.

Minister, ik ben er zeker van dat de mensen dat echt willen doen, maar ze moeten beschikken over de nodige informatie. Zult u in de communicatieplanning die op stapel staat – en al van start is gegaan – duidelijk maken wat de gevolgen zijn van die verschillende kleurcodes?

Mevrouw Groothedde heeft het woord.

Minister, u hebt het debat over de relance gevolgd. Dat gaat volledig theoretisch blijven als we nu in een tweede golf terechtkomen. Die tweede golf is nu al aan het aanzwellen.

We hebben met Groen al weken op het thema van vakantiegangers en vakantie gehamerd. We waren zelfs de eersten hier in de plenaire vergadering. Aangezien de collega’s de directe problemen aanhalen, heb ik de luxe om op een breder kader in te gaan. Uw verdediging is mank en dat is geen wonder, want er wordt al jaren structureel bespaard op de specialisten ter zake: de artsen-specialisten, de bredere preventie, en zelfs heel de zorg- en welzijnssector die onderbemand en met een gebrek aan werkingsmiddelen op zijn tandvlees zit.

Daarnet ging het over investeren en besparen. Als er was geïnvesteerd, was er nu geen leger dure consultants nodig. Dan had de regering niet overhaast 100 miljoen euro in contact tracing moeten pompen. Dan waren er genoeg ambtenaren geweest om in te zetten in de crisis, maar die zijn er niet meer. Op dit moment zijn experts – artsen in zorg en welzijn – gratis extra uren aan het kloppen, terwijl de inderhaast aangeworven mensen aan het netflixen zijn. Minister, u overweegt tegen het einde van het jaar investeringen. Wel, u kunt nu al iets doen. Tegen de tweede golf moeten we gewapend zijn. Investeer nu in experts, en dat zijn niet de consultants, maar de sector. Draai de besparingen terug. Ik herhaal mijn vraag van bij het begin van de coronacrisis, want die is dringender dan ooit.

De heer Daniëls heeft het woord.

Testen en tracen is cruciaal voor deze coronacrisis. Vanuit onze fractie willen we herhalen dat we dat zo goed mogelijk willen doen.

Er is natuurlijk verwarring rond de federale website. Er staat een klein sterretje naast, dan staat er een voetnoot en dan lees je dat je moet gaan kijken bij de gemeenschappen onder infocoronavirus.be. Op de website infocoronavirus.be wordt terug verwezen naar diplomatie. De oproep is toch om ervoor te zorgen dat de mensen niet in kringetjes draaien, maar het duidelijk weten.

Ik heb nog een bijkomende vraag voor u. Nu we met rode en oranje zones zitten en die zones meer en meer landen omvatten, bestaat de kans dat er meer en meer mensen in quarantaine moeten gaan. Doordat het personeel in woonzorgcentra, jeugdhulp, kinderopvang, voorzieningen en ziekenhuizen – alle plaatsen waar we mensen nodig hebben – eventueel in quarantaine wordt gezet als ze terugkomen van vakantie, bestaat het risico van personeelstekort. Is daar rekening mee gehouden? Zijn er plannen opgesteld om die quarantaines eventueel op te vangen?

Mevrouw Saeys heeft het woord.

Misschien eerst even wijzen op de relativiteit van die kleurencodes. Het is niet omdat een land groen is dat het echt veilig is of dat er geen problemen zijn, alleen, we weten het nog niet. De mensen moeten zich daarvan bewust zijn. Het is afhankelijk van wat men doet in dat land. Als men in een groene zone een discotheek gaat bezoeken en dicht op elkaar staat, en in een oranje zone in een huisje apart verblijft, dat zijn zaken waar rekening mee moet worden gehouden. Men moet het gezond verstand gebruiken.

Het is vaak moeilijk uit te leggen. Men moet veel duidelijker communiceren naar de mensen, ook op het terrein. Ik hoor genoeg collega’s, huisartsen, die niet goed weten hoe ze dit moeten aanpakken. Ze zouden liever willen dat de oranje code verandert in een rode. Ik doe een oproep aan u, minister: zorg voor een duidelijke communicatie naar de huisartsen.

Minister Wouter Beke

Collega D’Haese, als de cijfers naar beneden gaan, dan ligt dat aan de mensen, als de cijfers omhoog gaan, dan ligt het aan de politiek. Dat is een beetje uw logica. We komen uit een situatie, begin mei, waar men zei dat we moesten rekenen op zeshonderd besmettingen per dag in Vlaanderen. Nu zijn het er zestig per dag, dat is een tiende daarvan en dat is de verdienste van de bevolking. Ja, dat is in eerste instantie de verdienste van de bevolking, absoluut. Dat is ook wat ik daarstraks heb gezegd: het zal in eerste instantie van ons allemaal afhangen. Het zal dus ook afhangen van ons gedrag, als mens, als sociaal wezen, als sociaal dier, in welke richting het zal gaan. De voorbije dagen zijn er redenen om daar bezorgd over te zijn. Mochten er geen redenen zijn om daar bezorgd over te zijn, dan had de Nationale Veiligheidsraad vandaag ook een aantal andere beslissingen genomen. Het zal dus voortdurend rijden en omzien worden.

Ontslaat dat de politiek van haar verantwoordelijkheden? Neen. We zijn bezig met de mobiele equipes, met een digitale app. Het platform kan beter, inderdaad. Contactopsporing werkt met een digitaal platform. De input moet worden aangeleverd door Sciensano. Het kan beter; we hebben er gisteren in de commissie ook over gesproken. Morgen zitten de minister-president en ikzelf samen, op onze vraag, met de mensen van Sciensano, met de mensen van het digitaal platform en met minister De Backer om te spreken over de testcapaciteit. We maken er ons natuurlijk ook zorgen over en we vinden ook dat het platform moet worden geüpdated en geüpgraded. Absoluut, maar het is nog altijd geen louter Vlaamse bevoegdheid.

U zult zeggen dat we de paraplu opentrekken, maar u doet niet anders dan spreken over herfederaliseren hier en herfederaliseren daar. U hebt daarstraks gesproken over een miljoenentaks en miljonairstaks die er mag komen. Dat zal ook niet naar het Vlaams Parlement komen – ik hoop dat u uw cursus Grondwettelijk Recht toch wel hebt geleerd – maar er zijn een aantal bevoegdheden die maken dat we moeten samenwerken. En dat doen we, niet door op de tribune te staan roepen, niet door anderen als schuldigen aan te wijzen, maar wel door rond te tafel te gaan zitten en na te gaan welke problemen er zijn en hoe en wanneer we die kunnen oplossen. Zo zullen we dat doen.

Collega Groothedde, dat doen we niet alleen in Vlaanderen. Brussel en Wallonië werken precies op dezelfde manier. Uw partij zit in de Brusselse regering. Denkt u dat zij de contactopsporing niet hebben uitbesteed aan callcenters? Ze doen dat op dezelfde manier. U zit nu zo te kijken, maar het is wel zo. U kunt niet zeggen dat in Brussel alles perfect is en dat in Vlaanderen alles fout is, als je dat eigenlijk op dezelfde manier doet. Van twee zaken één.

Collega Anaf, er is deze week een overheidscommunicatiecampagne gestart die ook de komende weken doorloopt. Het allerbelangrijkste – en daar kan geen enkele overheidscommunicatie tegenop – is onze gezamenlijke communicatie. Als wij eens in plaats van te zeggen hoe de dingen fout lopen, aan alle mensen zouden zeggen hoe belangrijk het is om, als men mogelijk besmet is, zijn contacten op te geven als men gebeld wordt, men zegt over wie het gaat, en dat u vertrouwen mag en moet hebben.

We zitten op het kruispunt tussen veiligheid en privacy. Er zijn een aantal zaken die we sneller en performanter zouden kunnen doen, maar dan schurken we aan tegen de regels van de privacy. Dat is een delicaat evenwicht, want als je dat doet, zijn er weer andere mensen en groepen die niet willen dat de overheid inzicht heeft in een aantal privézaken. Het is dus een delicaat pad dat we moeten bewandelen. Men kan in het ene extreem vervallen – er zullen waarschijnlijk wel regimes zijn die dat graag doen en doen – en men kan in het andere extreem vervallen en niets doen, maar dat willen we ook niet. Wij bewandelen dus het delicate evenwicht dat we ook de komende weken en maanden zullen moeten zoeken. We zullen van onze kant het overleg organiseren – en waar we kunnen in Vlaanderen, de beslissingen nemen die absoluut noodzakelijk zijn – en mee aanmoedigen.

Ik heb echter geen enkele zin om daar elke dag publieke polemieken over te voeren. Ik weet dat sommigen graag zouden hebben dat ik in de media zou zeggen dat het die persoon of die persoon zijn schuld is. Dat brengt ons niets bij. Wat we moeten doen, is nagaan wat de problemen zijn, wie we rond de tafel brengen en hoe we de problemen oplossen. Dat is wat we doen.

Minister, ik dank u voor de bijkomende uitleg. Het spijt me zeer, maar ik heb er lang over getwijfeld en de chaos inzake de kleurencodes heeft me over de streep getrokken. Ik heb de indruk dat niemand, maar dan ook niemand, nog vertrouwen in u heeft. De bevolking, zelfs deze meerderheid en zelfs uw eigen partij twijfelen aan u. U moet uw achterban in Limburg optrommelen om u tegen uw partijvoorzitter te verdedigen. Misschien hebt u het al gelezen, maar ik stel voor dat u het editoriaal in Het Laatste Nieuws van vandaag leest. Als u dat nog niet hebt gedaan, moet u dat zeker doen. (Opmerkingen van minister Wouter Beke)

Vanwege de drama’s in de woonzorgcentra, het tekort aan beschermingsmateriaal, het falend contactonderzoek en nu de chaos met de kleurencodes stel ik voor dat u, alvorens op 20 juli 2020 naar de commissie ad hoc te komen, in de spiegel kijkt, u de vernedering bespaart en zelf ontslag neemt. Voor mijn part wordt u gouverneur van Limburg, maar slechter dan dit kan het niet worden. (Applaus bij het Vlaams Belang)

Minister, we hebben het hier al een aantal keren gezegd. U loopt al de hele crisis achter de feiten aan en nu doet u dat helaas ook weer. De maatregelen om ervoor te zorgen dat de terugkerende reizigers het virus niet opnieuw bij ons in omloop brengen, zijn gewoon veel te laat genomen. Het bouwverlof is bezig. (Opmerkingen van minister Beke)

Minister, u mag roepen, maar dat is mijn stijl niet. Als ik in het Vlaams Parlement vragen stel, is dat, voor alle duidelijkheid, niet om desinformatie te verspreiden, maar omdat ik me ernstig zorgen maak om de woonzorgcentra, om de tracing die nog steeds niet werkt en nu ook om de kleurencodes voor reizigers. U moet ervoor zorgen dat de informatiecampagne zo snel mogelijk van de grond komt, zodat mensen duidelijk weten waar ze aan toe zijn en u moet ervoor zorgen dat de tracing op een goede manier weer op gang kan komen. We hebben net over de relanceplannen gediscussieerd, maar als we een tweede golf niet kunnen vermijden, is er van relance geen sprake en zitten we nog verder in de dieperik. Dat moeten we absoluut vermijden.

Minister, het zijn ‘words, words, words’, maar in Nederland slagen ze erin een op de twee besmettingsclusters te detecteren en in Vlaanderen is dat 0,0. (Opmerkingen van minister Wouter Beke)

Dat is wel waar. We varen compleet blind en dat is uw politieke verantwoordelijkheid. Hoe legt u het verschil tussen Nederland en Vlaanderen anders uit? Wat is het verschil? Is het een onwillige bevolking of ligt het misschien toch een beetje aan de politiek verantwoordelijken? U noemt dat met de vinger wijzen. Volgens u vinden wij dat u meer schuldigen zou moeten aanwijzen. Het probleem is niet dat u niet genoeg schuldigen aanwijst. Het is de schuld van de andere bestuursniveaus, van de rusthuizen enzovoorts. Het gaat niet over schuld of over vingerwijzingen, maar over politieke verantwoordelijkheid. U bent politiek verantwoordelijk voor de aanpak van de coronacrisis en u moet ervoor zorgen dat we dit niet opnieuw meemaken. U kunt wijzen naar wie u wilt, maar ik denk dat het tijd is dat u uw politieke verantwoordelijkheid opneemt. U moet ervoor zorgen dat we de tweede golf aankunnen of dat we iemand in de plaats krijgen die dat wel kan.

De actuele vragen zijn afgehandeld.

Vergadering bijwonen

Wegens de Coronacrisis vinden de plenaire vergaderingen op woensdagen (14u) plaats met een beperkt aantal volksvertegenwoordigers. De overige parlementsleden kunnen van thuis uit digitaal stemmen. De plenaire vergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. 
De publiekstribune is geopend met een beperkt aantal plaatsen. Bezoekers die een plenaire vergadering willen bijwonen, sturen een mailtje naar 
onthaal@vlaamsparlement.be met daarin naam en geboortedatum.

De commissiewerkzaamheden zullen voor het grootste deel digitaal en via videogesprekken gebeuren. Als de werkzaamheden het vereisen, vinden sommige vergaderingen fysiek plaats. Alle commissievergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. 

U kunt steeds de vergaderingen (her)bekijken via onze website of YouTube.

Wanneer vinden de vergaderingen plaats? Raadpleeg de volledige agenda voor deze week, of de parlementaire kalender voor een algemeen beeld van de planning van de vergaderingen in het Vlaams Parlement.