U bent hier

Bespreking

Dames en heren, aan de orde is het voorstel van resolutie van Joris Nachtergaele, Karin Brouwers, Bart Tommelein, Karl Vanlouwe, Vera Jans en Maarten De Veuster over de situatie van religieuze en levensbeschouwelijke minderheden in het Midden-Oosten en Noord-Afrika.

De bespreking is geopend.

De heer Nachtergaele heeft het woord.

Voorzitter, ik wil eerst de collega's bedanken voor de steun en de input voor dit voorstel van resolutie.

De bescherming van religieuze en levensbeschouwelijke minderheden is een blinde vlek in ons diplomatiek beleid. Landen als Duitsland, Frankrijk, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk hebben allemaal een speciale gezant die de taak heeft de rechten van de gelovigen en de niet-gelovigen hoog op de internationale agenda te houden. Het voorstel van resolutie dat hier voorligt, bouwt voort op twee eerder resoluties: een resolutie van 7 juli 2011 en een resolutie van 5 juli 2017.

Het gaat hier specifiek over het Midden-Oosten en Noord-Afrika, regio’s die zowel in het verleden als heden worstelen met de omgang met hun religieuze minderheden en vrijdenkenden. De laatste jaren kende die regio een grote periode van politieke instabiliteit. Na de Arabische Lente is er een machtsvacuüm ontstaan. Dat machtsvacuüm heeft geleid tot groeperingen als IS, die gebruikmaken van die zwakke bescherming om een ware godsdienstoorlog te voeren. In andere staten, zoals Iran, die wel zeer sterk centraal geleid worden en waar de sharia in voege is, staat op atheïsme en de bekering tot het christendom zelfs de doodstraf. We zien nu dat in die regio, van Irak tot in Libië, de situatie van minderheden zeer precair is. Om u een voorbeeld te geven: in Irak waren er in 2003 nog 1,4 miljoen christenen, nu nog 250.000.

Het voorstel van resolutie dat vandaag voorligt, vraagt om alle vormen van discriminatie en intolerantie op basis van levensbeschouwing uitdrukkelijk te veroordelen, niet alleen in het Midden-Oosten, niet alleen in Noord-Afrika. We zagen deze week nog het voorbeeld van de Oeigoeren in China. Ook dat wordt met dit voorstel van resolutie veroordeeld. Daarnaast vraagt het de specifieke aandacht van de Vlaamse Regering voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika, om actief de mensenrechten te gaan bepleiten.

Collega’s, het oplossen van een probleem start met het durven te benoemen. Ik ben dan ook tevreden dat we in de commissie kamerbrede steun hebben gekregen voor dit voorstel van resolutie. Ik hoop uiteraard dat dat vandaag opnieuw gebeurt. Dank u wel.

Mevrouw Brouwers heeft het woord.

Voorzitter, ik wou gewoon aan de collega’s meegeven dat het eigenlijk heel erg is dat het Vlaams Parlement na twee gelijkaardige resoluties uit 2011 en 2017 – u zult daar weinig verschillen in zien – genoodzaakt is om hier opnieuw aandacht voor te vragen. En het is ook nodig. Ik wil meegeven dat in een rapport van ongeveer een jaar geleden van Aid to the Church in Need, genaamd ‘Persecuted and Forgotten’, staat dat het christendom op het punt staat te verdwijnen uit steden en dorpen in het Midden-Oosten. Daar wordt dan verder over uitgeweid. Je kunt bijvoorbeeld zien dat in Irak op vijftien jaar tijd het aantal christenen gedecimeerd is. In Syrië zijn ze al met twee derde minder sinds het begin van de burgeroorlog. Uiteraard is heel veel te wijten aan IS en de invloed van IS. We kunnen er niet genoeg de nadruk op leggen dat wij ook in Vlaanderen via onze diplomaten aandacht moeten vragen voor de mensenrechten van religieuze minderheden daar. Die mensen worden gewoon afgeslacht. Het is niet alleen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika het geval. Dat is de titel van het voorstel van resolutie, omdat het voortbouwt op de vorige resoluties. Maar jammer genoeg breidt het zich verder uit in de wereld. Ik heb in de commissie ook het voorbeeld van Nigeria gegeven, waar in de eerste maanden van dit jaar al minstens 620 Nigeriaanse christenen gedood zijn door Fulani en Boko Haram. Dat gaat over hele gezinnen, kinderen inbegrepen, die met machetes worden afgeslacht. Dat is wat gebeurt in de wereld.

Ik denk dat we ook als Vlaams Parlement, met ook een bepaalde diplomatieke missie in de wereld, daar aandacht voor mogen vragen. Dank u, alleszins de collega’s die aanwezig zijn, voor de aandacht.

De heer Deckmyn heeft het woord.

Voorzitter, collega’s, dit is een voorstel van resolutie over de situatie van levensbeschouwelijke minderheden in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. En laat ons eerlijk zijn: die is niet goed – en dat is een understatement.

Wij hebben dit in de commissie goedgekeurd en zullen dat nu ook doen. Het Vlaams Belang pleit al jaren voor een dringende aanpak van de onverdraagzame islamitische regimes in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Qua inhoud zien we in dit voorstel van resolutie dat verschillende zaken aangestipt worden. Ik wil beklemtonen dat ook wij het verschrikkelijk vinden dat het aantal christenen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika gedecimeerd is. Wat schiet er nog over? Eigenlijk kunnen we over een grootschalige genocide vanwege islamitische regimes spreken.

Ik vind dit zeer ernstig, en dit voorstel van resolutie is dan ook zeker op zijn plaats. We zijn blij dat in dit voorstel van resolutie ook wordt gewezen op het feit dat het omverwerpen van dictatoriale regimes niet automatisch heeft geleid tot een betere bescherming van minderheden. Dat is een belangrijk aspect, dat zeker mag worden benadrukt. Ik heb daar in de commissie ook naar verwezen.

In de meeste islamitische landen is tolerantie voor andere religies en levensbeschouwingen een groot probleem. Het is goed dat met dit voorstel van resolutie aandacht wordt geschonken aan het gevaar van de radicale islam. Het voorstel van resolutie komt hiermee dus goed tegemoet aan een problematiek waar vroeger veel te weinig rekening mee werd gehouden. We willen de indieners alvast bedanken en zullen dit voorstel van resolutie goedkeuren.

De heer Keulen heeft het woord.

Voorzitter, goede collega's, alles komt terug. Inderdaad, dit is een voorstel van resolutie dat in voorgaande legislaturen, weliswaar tekstueel anders geredigeerd maar qua inhoud nog altijd over dezelfde problematiek, ook al werd aangekaart. Vandaag bestaat die nog altijd.

Wijlen mijn moeder zei altijd: “Ieder wordt zalig in zijn geloof, ook zij die niet geloven.” Die vrouw had geen universiteit gevolgd, maar had misschien wel veel elementair fatsoen, misschien had ze veel universiteit van het leven gevolgd. We moeten altijd naar buiten blijven uitdragen, ook in onze internationale contacten, dat het een fundamenteel mensenrecht is, een recht van ieder mens om te geloven, om niet te geloven, of om van geloof te veranderen.

Dat moet ook gelden in de andere delen van de wereld, dus ook in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Misschien moeten we met de EU-partners, als het gaat over het ontwikkelen van steunprogramma's, over religie of over levensbeschouwing voor degenen die niet geloven, zeggen dat net dat fundamenteel mensenrecht een van de voorwaarden is die wordt gekoppeld aan het toekennen van die steunprogramma's. Dat moeten we doen in het grotere geheel van de Europese Unie, net om slagkracht te hebben en te zorgen dat die principes ook tanden krijgen op het terrein.

De heer Vaneeckhout heeft het woord.

Collega's, in de commissie was het al zeer duidelijk dat iedereen, aansluitend op eerdere resoluties van voor mijn tijd, die toen al prangend waren en op dit moment helaas even relevant blijven, die rode lijnen wil blijven trekken. Wat onze fractie betreft, moeten we dat altijd doen, consequent in ieder conflict de rechten van minderheden altijd bewaken.

Ik ben de indieners van dit voorstel van resolutie zeer erkentelijk en dankbaar voor de samenwerking. In de commissie zijn er nogal wat amendementen ingediend door onszelf en door de collega's van sp.a, en die zijn mee opgenomen door de meerderheid. Dit is een toonbeeld van hoe we samen een aantal democratische rode lijnen trekken.

Onze aanvulling was dat het Internationaal Strafhof daarin een zeer belangrijke rol speelt ten aanzien van IS en andere organisaties, maar ook ten aanzien van eventuele wandaden van de eigen lokale overheden. We hebben elkaar daar collectief in gevonden. Ik hoop dan ook dat we met het parlement een collectief signaal kunnen geven.

Vraagt nog iemand het woord? (Neen)

De bespreking is gesloten.

We zullen straks de hoofdelijke stemming over het voorstel van resolutie houden.

Vergadering bijwonen

Wegens de Coronacrisis vinden de plenaire vergaderingen op woensdagen (14u) plaats met een beperkt aantal volksvertegenwoordigers. De overige parlementsleden kunnen van thuis uit digitaal stemmen. De plenaire vergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. De publiekstribune is gesloten.

zullen de commissiewerkzaamheden voor het grootste deel digitaal en via videogesprekken gebeuren. Als de werkzaamheden het vereisen, vinden sommige vergaderingen fysiek plaats. Alle commissievergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. De publiekstribune is gesloten.

U kunt steeds de vergaderingen (her)bekijken via onze website of YouTube.

Wanneer vinden de vergaderingen plaats? Raadpleeg de volledige agenda voor deze week, of de parlementaire kalender voor een algemeen beeld van de planning van de vergaderingen in het Vlaams Parlement.