U bent hier

Het Vlaams Parlementsgebouw

zicht op de koepelzaal 's nachtsHet Vlaams Parlementsgebouw gelegen in het centrum van Brussel is sinds 16 maart 1996 de zetel van het Vlaams Parlement. Het Vlaams Parlement vergaderde toen voor de eerste keer in een eigen halfrond. Tot dan maakte het gebruik van de vergaderzalen en een aantal kantoren van de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Het Vlaams Parlementsgebouw heeft een lange geschiedenis achter de rug, die teruggaat tot het einde van de achttiende eeuw. Op de plaats waar nu het parlementsgebouw staat, verrees toen een prestigieuze concert- en balzaal.

Het Vlaams Parlementsgebouw is opgetrokken in 1905. Het was architect Joseph Benoit die het Hôtel des Postes et de la Marine ontwierp in opdracht van De Post en het bestuur van het Zeewezen. Het zou dienst doen tot 1987 als hoofdgebouw voor De Post. In 1987 werd het door de Vlaamse Raad aangekocht en door de architecten Willy Verstraete uit Gent en Jozef Fuyen uit Antwerpen verbouwd.

Op de plaats van de vroegere binnentuin bevindt zich nu de Koepelzaal, dit is de plenaire vergaderruimte. Verder in het gebouw bevinden zich tien commissiezalen, een leeszaal (de Anna Bijnszaal), een aantal kantoorruimtes voor de voorzitter en de parlementaire administratie, een pauzekamer (het Koffiehuis), ontvangstruimten, een perszaal en werkruimtes voor de pers. De meeste kantoren bevinden zich in het aanpalende Huis van de Vlaamse Volksvertegenwoordigers.

De hoofdingang, met het peristylium, bevindt zich op de hoek van de Hertogsstraat en de Drukpersstraat. Een aparte bezoekersingang bevindt zich aan de Leuvenseweg. Tot de multifunctionele ruimtes behoren De Schelp, gelegen onder de Koepelzaal, en de Zuilenzaal.

hoofdingang van het parlementsgebouwDe ontwerpers kozen naast de toevoeging van nieuwe structuren, voor een optimaal behoud van de waardevolle elementen. Een doorgedreven gebruik van glas staat symbool voor de politieke cultuur die het Vlaams Parlement wil uitdragen, de openhuispolitiek. Zo overspant de glazen koepel van de Koepelzaal 39 bij 25 meter. Het gewelf weegt 72 ton en is samengesteld uit 807 glaselementen.

De binneninrichting ondersteunt zowel de functie als de vormgeving van het gebouw. De architecten hielden zich consequent aan de materiaalkeuze. Dat blijkt onder meer uit de parketvloeren die, dankzij het gebruik van twee houtsoorten, soms fraaie figuren vertonen, en de monumentale luchters die op verschillende plaatsen zowel de gerestaureerde als de eigentijdse ruimten sieren. Hetzelfde geldt voor het meubilair dat Willy Verstraete mee ontwierp: modern van vorm, en steeds aangepast aan het karakter en de functie van de ruimte.

De commissiezalen en ontvangstruimtes kregen namen van Vlaamse schilders, zo zijn er de Constant Permekezaal, de Valerius De Saedeleerzaal, de Hans Memlingzaal, de Quinten Metsijszaal, de Frans Masereelzaal, de Rik Wouterszaal, de Jeroen Boschzaal, de James Ensorzaal, de Peter Paul Rubenszaal, de Pieter Bruegelzaal en de Jan Van Eyckzaal.

 

 

 

pieter bruegelzaal liftschacht in het parlementsgebouw ensorzaal plenaire vergaderzaal
Pieter Bruegelzaal in het Parlementsgebouw Liftschacht in het parlementsgebouw. Bij de renovatie werden hedendaagse glazen en metalen elementen geïntegreerd in het historische gebouw. James Ensorzaal. De zalen zijn uitgerust met moderne vergaderinfrastructuur. De plenaire vergaderzaal onder de glazen koepel. De buitenwanden van het vroegere binnenplein waarin deze zaal is geconstrueerd zijn nog duidelijk zichtbaar.

 

Wilt u gebruik maken van een zaal in het parlementsgebouw? Lees hier meer over de verschillende zalen die te huur zijn: