U bent hier

– Wegens de coronamaatregelen werd deze vraag om uitleg via videoconferentie behandeld.

De heer Vandenhove heeft het woord.

Minister, consumenten vragen steeds meer informatie over de omstandigheden waarin hun dierlijke producten gemaakt worden en zijn daar ook steeds kritischer over. Behalve voor eieren zijn de meeste dierenwelzijnslabels op voeding vrijwillig. Die labels zijn dan ook niet gebaseerd op wettelijke criteria. Er bestaat ook geen geharmoniseerd systeem voor binnen de Europese Unie. Consumenten kunnen dus niet zeker weten of hun voeding ethisch geproduceerd is, onder andere als het over de aspecten van dierenwelzijn gaat. In het kader van de farm-to-forkstrategie zal de mogelijkheid van etikettering van dierenwelzijn worden onderzocht, om beter de toegevoegde waarde door te geven aan de volgende schakels in de voedselvoorzieningsketen. Die studie begint in de eerste helft van 2021.

Duitsland kreeg vorig jaar de lidstaten achter het principe van zo’n Europees dierenwelzijnslabel en stelt nu ook voor om de voedingsproducten waarin eieren zijn verwerkt, te etiketteren met het huisvestingssysteem van de betrokken legkippen, naar analogie met verpakte eieren.

Minister, staat u achter het voorstel van die etikettering? Wanneer voorziet u eventueel een toepassing daarvan in Vlaanderen? Is er een fasering voorzien, afhankelijk van de sector? Wat is de volgorde? Wat vindt u van het concrete Duitse voorstel met betrekking tot voeding waarin eieren worden verwerkt?

Minister Crevits heeft het woord.

Minister Hilde Crevits

Bedankt voor uw vraag, collega. Wij leggen, in eerste instantie vanuit het Europese niveau, wetten en regels op aan al onze voedselproducenten, die de consument een kwaliteit op een aantal facetten verzekert. Die verwachtingen en regels kunnen doorheen de tijd vanzelfsprekend evolueren, zoals ze dat ook de voorbije decennia gedaan hebben. Maar de consument is dus wel zeker dat het eten, alvast het deel dat in Europa geproduceerd wordt, voldoet aan de ethische vereisten van dat moment.

Bijkomende etikettering dient vooral om bovenwettelijke inspanningen, die dus verder gaan dan de Europese regels, te communiceren. Dat moet dan gebeuren in duidelijkheid voor de consument en appreciatie, hopelijk ook financieel, voor de producent.

Het recente Duitse voorstel om het houderijsysteem ook te vermelden op etiketten van producten waarin eieren en eierproducten verwerkt zijn, werd op 26 april jongstleden besproken tijdens een informele videoconferentie van de ministers van Landbouw. Het Duitse voorstel komt eigenlijk wel tegemoet aan de vraag van de consument naar meer transparantie in de voedselketen. Het voorstel is ook volledig in overeenstemming met de doelstellingen uit de van-boer-tot-bordstrategie.

Wij steunen het Duitse voorstel dan ook volledig, met die kanttekening dat de praktische uitvoerbaarheid zorgvuldig moet worden bekeken en dat die praktische uitvoerbaarheid ook door de Europese Commissie moet worden bekeken. We moeten daar transparant over zijn. Het gaat dan om elementen zoals de kostprijs voor de pluimveehouder, de verwerker en de consument. De vermelding zal namelijk ook gepaard gaan met een aantal extra traceringsverplichtingen en werkt dus mogelijk wat kostprijsverhogend voor de hele keten, inclusief de voedingsindustrie. Mijn zorg in dezen is dat dat niet zomaar op de pluimveehouder kan worden afgewenteld.

De vraag is ook wat er zal gebeuren met producten die worden ingevoerd van buiten Europa. Er zijn maar vier houderijsystemen toegelaten die aan de strenge voorwaarden voldoen, maar buiten Europa worden er zelfs nog altijd leghennen gehouden in de klassieke batterijkooien. Er moet dus ook bekeken worden of die nieuwe etiketteringsregels ook opgelegd zouden kunnen worden aan geïmporteerde voedingswaren uit derde landen.

Voor Vlaanderen is het zo dat we de bespreking op Europees niveau volgen. Weet dus ook dat ik het initiatief steun. In de beleidsnota Dierenwelzijn is ook voorzien dat wij een dierenwelzijnslabel ontwikkelen in Vlaanderen, uiteraard in samenwerking met minister Weyts.

De heer Vandenhove heeft het woord.

Minister, ik dank u voor het antwoord. Het lijkt mij inderdaad vrij logisch dat er duidelijkheid komt over de randvoorwaarden vooraleer het wordt ingevoerd.

Hebt u zicht op de timing voor dit concrete gebeuren? Hebt u zicht op de timing voor het welzijnslabel dat u samen met de minister van Dierenwelzijn zult uitwerken?

Minister Crevits heeft het woord.

Minister Hilde Crevits

Voor het ene zijn we afhankelijk van het verdere gevolg dat eraan wordt gegeven. De Commissie moet duidelijkheid scheppen over op welke manier er praktisch geïmplementeerd zal worden.

Het dierenwelzijnslabel is in handen van minister Weyts. Ik werk daar met enthousiasme aan mee. Voor beide is de timing ‘zo snel mogelijk’ op voorwaarde dat alle randbemerkingen die ik maakte, opgehelderd zijn.

De heer Vandenhove heeft het woord.

Ik zal de vraag over de timing ook nog eens aan minister Weyts stellen.

De vraag om uitleg is afgehandeld.

Vergadering bijwonen

Wegens de Coronacrisis vinden de plenaire vergaderingen op woensdagen (14u) plaats met een beperkt aantal volksvertegenwoordigers. De overige parlementsleden kunnen van thuis uit digitaal stemmen. De plenaire vergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. 
De publiekstribune is toegankelijk.

De commissiewerkzaamheden zullen voor het grootste deel digitaal en via videogesprekken gebeuren. Als de werkzaamheden het vereisen, vinden sommige vergaderingen fysiek plaats. Alle commissievergaderingen zijn rechtstreeks te volgen via deze website. 

U kunt steeds de vergaderingen (her)bekijken via onze website of YouTube.

Wanneer vinden de vergaderingen plaats? Raadpleeg de volledige agenda voor deze week, of de parlementaire kalender voor een algemeen beeld van de planning van de vergaderingen in het Vlaams Parlement.