logo Vlaams Parlement

Philip Aguirre y Otegui
Yves Beaumont
Charif Benhelima
Fred Bervoets
Guillaume Bijl
Dirk Braeckman
Koen Broucke
Jan Burssens
Jan Carlier
Chantal Chapelle
Laurent Cruyt
Walter Daems
Bert De Beul
Felix De Boeck
Berlinde De Bruyckere
Gilbert Decock
Raoul De Keyser
Peter De Koninck
Ronny Delrue
Gaston De Mey
Denmark
Eddy De Vos
Sam Dillemans
Hugo Duchateau
Fred Eerdekens
Jan Fabre
Filip Francis
Vic Gentils
Jef Geys
Geert Goiris
Ado Hamelryck
Hugo Heyrman
Luc Hoenraet
Philip Huyghe
Renaat Ivens
Irene Judong
Marie-Jo Lafontaine
Jozef Legrand
Charlotte Lybeer
Pol Mara
Joris Minne
Panamarenko
Luc Peire
Joaquim Pereira Eires
Rik Poot
Arne Quinze
Roger Raveel
Pjeroo Roobjee
Paul Sochacki
Piet Stockmans
William Sweetlove
Gilbert Swimberghe
Yvan Theys
Monique Thomaes
Narcisse Tordoir
Guy Van Bossche
Camiel Van Breedam
Hans Vandekerckhove
Philippe Vandenberg
Koen van den Broek
Marc vanderleenen
Ludwig Vandevelde
Rinus Van de Velde
Maxime Van de Woestyne
Fik van Gestel
Paul Van Gysegem
Paul Van Hoeydonck
Jan Van Imschoot
Anne-Mie Van Kerckhoven
Dan Van Severen
Hilde Van Sumere
Pieter Vermeersch
Mark Verstockt
Liliane Vertessen
Vijf tekeningen op zwart papier Ado Hamelryck
° Halle, 1941
Woont en werkt in Genk

 
Vijf tekeningen op zwart papier
1989
conté en grafiet op papier
70 X 50 cm (5 ex.)

 

In 1998 kocht het Vlaams Parlement een reeks van vijf tekeningen van graficus en tekendocent Ado Hamelryck. Het gaat om vijf gelijkaardige tekeningen, vervaardigd met een instrumentarium dat zeer gebruikelijk is op kunstacademies: inktzwart papier van 70 x 50 cm, contékrijt en grafietstift. Figuratief is het werk echter allerminst. De eerste indruk die deze tekeningen wekken, is dat ze enkel ruis bevatten, een willekeurige verspreiding van streepjes en vlekjes.

Bij een nadere studie sneuvelt deze indruk echter. De interactie tussen de twee potloodsoorten, de textuur en de helderheid kunnen alleen het product zijn van een weloverwogen, zij het intuďtief scheppingsproces. De kunstenaar laat de waarnemer meevoelen welke handelingen aan de basis liggen van zijn tekeningen. Zwart is zeer dominant in alle werk van Ado Hamelryck. Steeds weer zoekt de graficus nieuwe manieren om in de lichtverslindende absoluutheid van het zwart toch nog nuances aan te brengen, zodat het tegen de verwachting in alsnog een volwaardige, levendige kleur wordt.

In zekere zin is de term ‘tekeningen’ niet de ideale omschrijving voor deze kunstwerken. Ze bevinden zich in het grensgebied tussen tekening en tekst en roepen associaties op met oude, mythische geschriften zoals het Babylonische spijkerschrift.

Op het niveau van de hele serie is er een duidelijke intertekstualiteit waar te nemen: bekijk je de vijf tekeningen als één gestructureerd geheel, dan vallen zowel de gelijkenissen als de verschillen op. De vijf tekeningen bevatten alle dezelfde geduldige, diagonaal gestructureerde, repetitieve opbouw, maar variëren in helderheid. Naast elkaar geplaatst vertonen ze een geleidelijke evolutie van helder naar dof. Gezien hun zwarte achtergrond doen ze denken aan sterren met een verschillende lichtintensiteit, of in een spiritueler interpretatie, aan verschillende niveaus van geestelijke energie.