|
||||
|
||||
|
Philip Aguirre y Otegui Yves Beaumont Charif Benhelima Fred Bervoets Guillaume Bijl Dirk Braeckman Koen Broucke Jan Burssens Jan Carlier Chantal Chapelle Laurent Cruyt Walter Daems Bert De Beul Felix De Boeck Berlinde De Bruyckere Gilbert Decock Raoul De Keyser Peter De Koninck Ronny Delrue Gaston De Mey Denmark Eddy De Vos Sam Dillemans Hugo Duchateau Fred Eerdekens Jan Fabre Filip Francis Vic Gentils Jef Geys Geert Goiris Ado Hamelryck Hugo Heyrman Luc Hoenraet Philip Huyghe Renaat Ivens Irene Judong Marie-Jo Lafontaine Jozef Legrand Charlotte Lybeer Pol Mara Joris Minne Panamarenko Luc Peire Joaquim Pereira Eires Rik Poot Arne Quinze Roger Raveel Pjeroo Roobjee Paul Sochacki Piet Stockmans William Sweetlove Gilbert Swimberghe Yvan Theys Monique Thomaes Narcisse Tordoir Guy Van Bossche Camiel Van Breedam Hans Vandekerckhove Philippe Vandenberg Koen van den Broek Marc vanderleenen Ludwig Vandevelde Rinus Van de Velde Maxime Van de Woestyne Fik van Gestel Paul Van Gysegem Paul Van Hoeydonck Jan Van Imschoot Anne-Mie Van Kerckhoven Dan Van Severen Hilde Van Sumere Pieter Vermeersch Mark Verstockt Liliane Vertessen |
Hugo Duchateau° Tienen, 1938 Woont en werkt in Sint-Truiden Vlaanderen in de wereld 1995 messing doorsnede 480 cm Een van de fraaiste ruimtes in het Vlaams Parlementsgebouw is de Bureauzaal. Hier vergadert het Bureau, de vergadering van voorzitter, ondervoorzitters en secretarissen, als dagelijks bestuur van het parlement. De Bureauzaal vormt het decor van een perfecte kunstintegratie. Kunstenaar Hugo Duchateau vond immers inspiratie in de imposante ronde vergadertafel. Hij heeft de omtrek van de tafel anderhalve meter hoger in een cirkelvormige constructie van twee messing buizen herhaald. Die cirkel bestaat uit een grote en een kleine hoorn. In tegenstelling tot een traditioneel blaasinstrument hebben deze hoorns aan beide uiteinden een grote opening. De twee monden van de kleine hoorn zijn gericht naar de twee monden van de grote hoorn. Met de titel Vlaanderen in de wereld geeft de kunstenaar een duidelijke hint over de betekenis van dit werk. De kleine hoorn stelt Vlaanderen voor, de grote hoorn de hele wereld die Vlaanderen omringt. De naar elkaar gerichte muziekinstrumenten vormen een pleidooi voor communicatie tussen Vlaanderen en de rest van de wereld. Door in dialoog te treden kunnen beide ‘werelddelen’ harmonieus samenleven: de cirkel die de hoorns gezamenlijk vormen, geeft dit treffend weer. Bovendien wordt de idee van harmonie ook wiskundig uitgedrukt: de kleine hoorn heeft de lengte van de straal van de cirkel. Deze toegepaste meetkunde rechtvaardigt ook het feit dat Hugo Duchateau in zijn kunstwerk de relatieve grootte van Vlaanderen in de wereld danig lijkt te overschatten. Het kleine Vlaanderen en de grote wereld zijn eigenlijk op heel verschillende schaalgrootten afgebeeld. Dat is ook af te leiden uit de afmetingen van de diertjes die bovenop de hoorns te vinden zijn. De Vlaamse vogeltjes op de kleine trompet zijn even groot als de exoten – giraffen en neushoorns – op de grote trompet. De keuze van deze diersoorten is allerminst toevallig. In de natuur zijn giraffen en neushoorns vaak de gastheren van kleine vogeltjes, die de parasieten uit hun dikke huid wegpikken. De boodschap van Hugo Duchateau is dan ook duidelijk: Vlaanderen mag zichzelf niet te klein en onbeduidend vinden om nuttig te zijn in de grote wereld. De natuur toont immers aan dat heel groot en heel klein vruchtbaar kunnen samenwerken.
|
|||