2010: Belgisch EU-voorzitterschap. Informatiedossier.

Situering

• Vanaf 1 juli 2010 is België voorzitter van de Raad van de EU
• Wat houdt een voorzitterschap in? Wat zal België kunnen doen?
• Het belang van het EU-voorzitterschap

• Vanaf 1 juli 2010 is België voorzitter van de Raad van de EU
  Om de zes maanden neemt een andere lidstaat het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie op zich.
  Op 1 januari 2010 wordt Spanje voorzitter van de Europese Unie. In de tweede helft van 2010 is het zes maanden de beurt aan België, daarna komt Hongarije.
  Om te zorgen voor coherentie en continuïteit zullen de drie landen hun programma's op elkaar afstemmen en een triovoorzitterschap vormen gedurende 18 maanden. Voor de parlementaire kamers van de landen betekent dit dat ze samenwerken en elkaar steunen bij de voorbereiding van het EU-voorzitterschap.
  Ons land zal daarvoor nauw samenwerken met Spanje en Hongarije. België zal dus samen met die twee landen een gemeenschappelijk programma voor achttien maanden uitwerken.
  
  
  
  Toerbeurten en websites van het voorzitterschap
  Overzicht van de toerbeurten
  


• Wat houdt een voorzitterschap in? Wat zal België kunnen doen?
  Elk semester neemt één lidstaat het voorzitterschap van de Raad van de EU waar. Vanaf juli 2010 is België aan de beurt. Tijdens het voorzitterschap zal België dan ook een belangrijke rol spelen in de organisatie en stimulering van de Europese werkzaamheden.
  Lees meer
  


• Het belang van het EU-voorzitterschap
  Het hoeft geen betoog dat aan het EU-voorzitterschap een groot beleidsmatig belang moet worden toegekend. België, en ook Vlaanderen , worden gedurende een half jaar in de schijnwerpers gezet. De wijze waarop een lidstaat het voorzitterschap invult en vervult draagt ongetwijfeld bij aan zijn Europese reputatie. Bovendien heeft de lidstaat die het voorzitterschap vervult gepriviligieerde toegang tot de Europese instellingen. Zodoende heeft deze lidstaat een zekere controle over de Europese agenda en vertegenwoordigt hij de Europese Unie in de rest van de wereld.
  Doorheen de jaren heeft de Europese Raad meer controle gekregen over zijn eigen agenda en is er voor het voorzitterschap ruimte ontstaan om deze agenda vorm te geven. Dat is geen sinecure. Er tekent zich immers een spanningsveld af tussen de potentie aan imagebuilding verbonden aan het EU-voorzitterschap en de complexe structuur van het Europese agendasettingsproces om die potentiële uitstraling te concretiseren en waar te maken.
  Niettemin, wil Vlaanderen zich op de voorgrond kunnen werken en haar politiek gewicht op Europees niveau maximaal verzilveren, dan zijn een gefundeerde inhoudelijke en efficiënte operationele voorbereiding en een adequate impact op het Europese besluitvormingsproces onontbeerlijk.